کنگره۶۰ یک سازمان مردم نهاد مستقل در حوزه درمان اعتیاد است که با هدف رهایی مصرفکنندگان مواد مخدر و احیای انسانی تشکیل شده، کنگره۶۰ بر پایه اصول محبت، عقل و ایمان بنا شده و روش درمانی آن شامل کمک فرد رها شده به فرد در حال مصرف، درمان تدریجی (DST) و آموزشهای جهانبینی است.
بنیان گذار آن مهندس حسین دژاکام بوده و خدمات آن کاملاً رایگان و خودکفا است. کنگره۶۰ نه تنها درمان جسمانی اعتیاد را پیگیری میکند، بلکه با کتابهایی مانند «عشق» به رشد معنوی، مسئولیتپذیری و خودشناسی اعضا کمک مینماید.
کتاب «عشق» (چهارده وادی برای رسیدن به خود) نوشته مهندس دژاکام، نقشه راه سلوک معنوی و انسانی است. وادیهای اولیه بر تفکر، امید و مسئولیت فردی تمرکز دارند و وادیهای بعدی به جنبههای عمیقتر وجود انسان میپردازند.
وادی چهارم: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن، این وادی یکی از مهمترین نقاط عطف در سلسله وادیهای تفکر است. پس از وادی اول (تفکر)، وادی دوم (ناامید نبودن) و وادی سوم (عدم واگذاری مسئولیت به دیگران)، وادی چهارم مرزبندی دقیق بین مسئولیت انسان و جایگاه قدرت مطلق (خداوند) را مشخص میکند.
پیام اصلی این وادی این است؛ واگذار کردن مسئولیتهای حیاتی و روزمره خود به خداوند، در واقع شانه خالی کردن از وظایف شخصی و سلب مسئولیت از خویشتن است. این کار اغلب با ظاهری عرفانی و حق به جانب انجام میشود؛ اما در باطن ناشی از تنبلی، کاهلی و گریز از بار مسئولیت است.
در این وادی، مسافر یاد میگیرد که جایگاه خداوند و جایگاه خود را به درستی بشناسد. انسان نباید همه امور را به خدا بسپارد و خود در گوشهای بنشیند و منتظر معجزه بماند. مثالی که مهندس دژاکام میزند این است: کت پاره شدهمان را به خدا بدهیم تا وصله کند، در حالی که خود هیچ اقدامی نکنیم.
خداوند قدرت مطلق است؛ اما انسان مسئول اعمال، انتخابها و تلاشهای خود در جهان مادی است. مسئولیتها دوطرفه هستند، نه یکطرفه
وادی چهارم به بررسی ابعاد وجود انسان میپردازد. انسان فقط جسم (صور آشکار) نیست؛ دارای صور پنهان (روح، نفس، عقل و بقای پس از مرگ) نیز هست. ما کنترل کاملی بر بسیاری از فرآیندهای جسمانی خود نداریم (مانند تنفس، کارکرد قلب یا کلیهها)، اما در امور قابل کنترل مانند: تصمیمگیریهای زندگی، تلاش برای درمان اعتیاد، بهبود روابط انسانی، تغییر شخصیت و عادتها مسئولیت کاملاً بر عهده خود ماست.
این وادی تأکید دارد که برای شناخت واقعی خداوند، ابتدا باید خود را بشناسیم. بدون خودشناسی، خداشناسی ما ناقص و سطحی خواهد ماند. پیش از این وادی، ممکن است فرد پس از پذیرش مسئولیت شخصی (وادی سوم)، گریزگاه جدیدی پیدا کند: همه چیز را به خدا بسپارد. این وادی این گریزگاه را میبندد و میگوید: خداوند انسان را خلق کرده و مسئولیت او را پذیرفته است (تأمین امکانات، سیستمهای طبیعی بدن و اختیار)؛ اما انسان نیز باید با عقل و اراده خود عمل کند. توکل واقعی همراه با تلاش است، نه بیعملی؛ هیچ موجودی در دنیا مسئولیتهای یکطرفه ندارد؛ حتی رابطه پدر و فرزند دوطرفه است.
این وادی مسافران را از تنبلی معنوی، توجیهات الهی برای بیعملی و امید به معجزه خارجی نجات میدهد. بسیاری در ابتدای درمان، مشکلات را به سرنوشت، دیگران یا خدا نسبت میدهند. وادی چهارم انسان را به سمت پذیرش کامل مسئولیت درمان خود، شرکت منظم در جلسات، عمل به دستورات راهنما، ترک بهانهگیری در زندگی روزمره هدایت میکند. نتیجه آن رشد شخصیت، افزایش عزت نفس، رهایی پایدار از اعتیاد و حرکت به سوی وادیهای بالاتر (مانند محبت و عشق) است.
مهندس دژاکام میگویند: خداوند به ما عقل، اراده، ابزار و سیستمهای درونی (مانند تولید مواد شیمیایی طبیعی در بدن) داده تا مسئولیت خویش را بر عهده بگیریم. بار خود را بر دوش او نگذاریم، بلکه با شناخت خود و عمل، به سوی تعالی حرکت کنیم.
وادی چهارم یادآوری قدرتمندی است که مرزهای مسئولیت را روشن میکند و پایهای محکم برای زندگی سالم، خوداتکایی و توکل واقعی فراهم مینماید. این آموزه نه تنها برای مسافران کنگره ۶۰، بلکه برای هر انسانی که در جستجوی معنای زندگی و رهایی از وابستگیهاست، راهگشا است.
منابع: کتاب عشق، صحبت های جناب مهندس، سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون چهارم)
رابطخبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون چهارم)
ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی باغستان کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
11