برای حل مشکلات باید خودمان پیش‌قدم شویم

جلسه‌ سوم از دوره ششم لژیون سردار همسفران امین قم با استادی راهنما همسفر معصومه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر بهاره با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل به خداوند سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱ تیر ماه ۱۴۰۵ با حضور ایجنت همسفر سمانه ساعت ۱۵ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا خدا را شکر می‌‌گویم که بار دیگر در نمایندگی امین قم حضور دارم. از نگهبان، دبیر و خزانه‌دار تشکر می‌کنم که اجازه خدمت کردن در این جایگاه را به من دادند. همیشه دوست دارم، ابتدای صحبت‌هایم خدا را شکر کنم که یکی از اعضای کنگره‌۶۰ هستم و خداوند این اجازه را به من داد تا وارد کنگره‌۶۰ شوم و مسیر جدیدی در زندگی‌ام باز شود. دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» است.

قبل از ورود به کنگره۶۰، تفکرات من متفاوت بود، اینکه مسائل را خداوند باید حل کند. این یک قسمتی بود؛ اما در این وادی آقای مهندس حقیقت را برای ما روشن می‌کنند به ما می‌‌آموزند که باید برای حل مشکلاتمان، خودمان پیش‌قدم شویم و تلاش کنیم، همان‌طور که در کلام‌الله بیان شده است: «انسان چیزی، جز سعی و تلاش خودش نیست».

دراین وادی به اشخاصی اشاره می‌شود که می‌خواهند، مسائل‌شان را به خداوند واگذار کنند. در واقع دیدگاهی که برای خود ساختند، برای فرار از مسئولیت‌های زندگی است؛ در حالی که خود انسان باید در جهت مسائل قدم بردارد. می‌گوییم تکلیف دعا و راز و نیاز چه می‌شود؟ تا زمانی که خودمان حرکت نکنیم، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. زمانی می‌توانیم روی دعا، راز و نیاز حساب کنیم که خودمان حرکتی کرده باشیم.

‌ما همسفران همیشه دوست داشتیم، اعتیاد مسافرانمان درمان شود و کمکشان کنیم؛ اما در اثر ناآگاهی، تجسس و دخالت سد راهشان می‌شدیم. در کنگره۶۰ آموزش گرفتیم که ابتدا مسئولیت همسفر بودنمان را درست انجام دهیم که چطور به یک مصرف‌کننده کمک کنیم و در این مسیر همراهشان باشیم، در واقع به احیاء شدن یک انسان کمک کنیم! در این گرما و شرایط همسفران می‌توانستند در خانه باشند؛ اما این سختی را تحمل کردند تا در لژیون سردار حضور داشته باشند و در جلسات آموزشی شرکت کنند با سعی و تلاششان است که می‌توانند بر مشکلات غلبه کنند.

اگر می‌خواهیم، خداوند به ما کمک کند؛ باید در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم، اگر من بخواهم در مسیر ضد‌ارزش‌ها حرکت کنم و انتظار مساعدت از خداوند داشته باشم، مثل این است که چراغ راهنما را به سمت راست بزنم؛ اما انتظار داشته باشم که به سمت چپ گردش کند. جذب حمایت‌های خداوند سازوکار خودش را دارد. ما باید در مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم حرکت کنیم تا خداوند هدایت و الطافش را بر ما برساند؛ باید سیم ارتباطی ما وصل باشد تا خداوند ما را هدایت‌ کند، در غیر این صورت امکان‌پذیر نیست. تمام مسائلی که در زندگی ما به وجود می‌آیند، تنها یک هدف دارند، آن هم رشد ما و نزدیک شدن به فرمان عقل و تکامل است.

در سی‌دی‌های اخیر آقای مهندس کامل و جامع بیان کردند، می‌خواهند وادی‌ها را به ما آموزش دهند. هر کدام از ما امروز در هر جایگاهی که هستیم، عین عدالت است؛ چراکه نتیجه تلاش و کوشش‌های خودمان است‌. گاهی در این مسیر مشکلاتی برای ما اتفاق می‌افتد که شاید سال‌ها طول بکشد تا حل شوند؛ این به معنای آن نیست که راه را اشتباه رفته‌‌ایم یا در صراط مستقیم نیستیم و خداوند کمک نمی‌کند، بلکه شاید زمان لازم برای آموزش بیشتر ما این مدت باشد.

همسفران دوست دارند، مسافران بیایند و به درمان برسند؛ اما گاهی مسافر بی میل است یا خواسته درمان ندارد، در چنین شرایطی نمی‌توان گفت که همسفر تلاش لازم را نکرده است. همسفر تلاش خود را می‌کند و نتیجه را به خداوند می‌سپارد. گاهی در زندگی اتفاقاتی می‌افتد که ما حکمت آن را نمی‌دانیم؛ اما اگر تلاش ما مضاعف شود، قطعاً در تقدیر، فرمان نیکو حاصل خواهد شد.

‌در رابطه با لژیون سردار ما مسئولیت‌هایی داریم، روزی با ناامیدی وارد این مکان شدیم؛ درحالی‌که همه امکانات از جمله صندلی، سیستم سرمایش و گرمایش برای ما مهیا بود. عزیزانی بودند که مسئولیت خود را پذیرفتند و آن را به خداوند واگذار نکردند؛ باید همه ما نسبت به وظایف خودمان و چیزی که دریافت کرده‌ایم بازپرداخت داشته باشیم تا خداوند در طوفان‌های زندگی یاری‌گر ما باشد.

کسانی که همه چیز را فقط برای خود می‌خواهند، گیاهی نکاشته‌اند که در طوفان از آن‌ها محافظت کند. تک‌تک ما وظیفه داریم نه تنها از لژیون سردار بلکه از خودمان نیز حمایت کنیم. در مسیر آمدن به اینجا با خود فکر می‌کردم، خدایا شکر که توفیق دادی، بخشی از دنوری‌ام را باز پرداخت کنم. طبق فرمایش استاد امین، تمام آنچه که خداوند به ما عطا کرده است، تنها بخشی از آن در اختیار ما قرار داده شده است تا وسیله‌ای برای کمک کردن باشیم و چراغ این مکان را روشن نگه‌ داریم تا آیندگانی که بادل‌شکستگی، درد و رنج وارد این مکان می‌شوند، بتوانند به خواسته خود یعنی رهایی برسند. «دیگران کاشتند و ما بهره بردیم، حال ما هم کمک کنیم تا دیگران در ادامه مسیر، ثابت‌قدم باشند».

خلاصه سخنان اینجت همسفر سمانه

خداقوت عرض می‌کنم، خدمت همه عزیزان. خیلی خوشحالم که راهنما همسفر معصومه در شعبه حضور دارند. تبریک عرض می‌کنم دریافت شال راهنمایی را خدمت خانم مریم و خانم بهار عزیز امیدوارم در این مسیر موفق باشند.

درابتدای وادی جایگاه مسئولیت‌های انسان و خداوند مشخص می‌شود. تا زمانی که خود انسان حرکت و تلاش نکند، سختی و مشکلات را نپذیرد، هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد. زمانی نیروی مافوق به کمک انسان می‌آید که حرکت کرده باشد. این وادی به ما می‌گوید، انسان نمی‌تواند، هم‌زمان نقش بازی کند که تلاش می‌کند و از خداوند هم انتظار کمک داشته باشد. در صورتی اتفاق می‌افتد که مسیر راستی، درستی و صداقت را در پیش گرفته باشد. درسی‌دی جبر و اختیار آقای مهندس می‌فرمایند:«انسان باید خودش به خودش انرژی بدهد و زمانی که زمین می‌خورد، خود اوست که می‌تواند با کمک خود بلند شود».

تأثیری که وادی چهارم در زندگی من داشت این بود که زمانی مشکلات فراوانی داشتم و ناآگاه بودم، فکر می‌کردم با نشستن و دست روی دست گذاشتن مشکلات حل خواهد شد و خداوند به من کمک خواهد کرد؛ اما هیچ اتفاقی نمی‌افتاد. امروز که در کنگره‌۶۰ حضور دارم باوجود تمام مشکلات می‌دانم که انسان بدون تلاش به نتیجه نمی‌رسد. آقای مهندس می‌فرمایند: «ما بایستی زندگی‌ خود را از روز الست درنظر بگیریم، نه لحظه حال» گاهی اوقات مسائل، مشکلات و سختی‌ها وجود دارند؛ اما روش حل مشکلات را یاد می‌گیریم. ان‌شاءالله دراین مسیر همه ما آموزش‌های لازم را دریافت کنیم و پله‌پله مشکلات وگره‌ها باز شود.

تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر بهاره نگهبان سایت
ارسال: همسفر ابتهال رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی امین قم