مفهوم مسئولیت را در کنگره فهمیدم

پنجمین جلسه از دوره‌ی هفتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی محمدی‌پور قم با استادی مسافرعلی ، نگهبانی مسافر سینا و دبیری راهنمای محترم مسافر امیر با دستور جلسه‌ی "وادی چهارم و تأثیر آن روی من" روز سه شنبه ۲ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

من ابتدا از خداوند متعال، سپس از آقای مهندس، بنیان‌گذار کنگره ۶۰، همچنین از راهنمای لژیون دوم، گروه مرزبانی، ایجنت محترم و راهنمای خوبم آقا هادی و تمامی خدمتگزاران محترم شعبه تشکر و قدردانی می‌کنم.

موضوع صحبتم درباره وادی چهارم و تأثیر آن روی من، در این وادی می گوید:

«در مسائل حیاتی، سپردن به خداوند، به معنای سلب مسئولیت از خویشتن است.»

پیش از آشنایی با این وادی، در بسیاری از موارد، مسئولیت مشکلات زندگی‌ام را بر عهده خداوند می‌گذاشتم و موفقیت‌ها را به خودم نسبت می‌دادم. برای مثال، با خود می‌گفتم چرا من در قم به دنیا آمده‌ام، چرا در محله‌ای پایین‌شهر زندگی کرده‌ام، یا چرا پدرم توان مالی بالایی نداشته است. در واقع، بسیاری از شرایط زندگی‌ام را به جای آن‌که نتیجه انتخاب‌ها و عملکرد خودم بدانم، به خداوند نسبت می‌دادم.

این وادی به من آموخت که باید مسئولیت‌پذیر باشم و بپذیرم که بسیاری از شرایط زندگی، از جمله گرفتار شدن در سوءمصرف مواد مخدر، به انتخاب‌های خود انسان بازمی‌گردد. در گذشته، هرگاه کارهایم به مشکل برمی‌خورد، آن‌ها را به خداوند می‌سپردم و انتظار داشتم که همه چیز خودبه‌خود درست شود؛ اما در عمل، هیچ‌گاه مشکل من به این شیوه حل نمی‌شد.

همچنین، حتی اعتیاد خود را نیز به گردن دیگران می‌انداختم؛ گاهی همسرم را مقصر می‌دانستم و گاهی والدینم را.

اما امروز آموخته‌ام که سپردن به خداوند با فرار از مسئولیت تفاوت دارد. انسان باید ابتدا سهم و وظیفه خود را به‌درستی انجام دهد و سپس نتیجه را به خداوند بسپارد.

  زمانی که با حرکت و سفر کردن، گوش به فرمان راهنما بودن و مصرف به‌موقع دارو، مسیر درمان را طی کردم و به رهایی رسیدم و معنی مسئولیت پذیری را در کنگره ۶۰ به خوبی تجریه کردم.

در این مسیر، آقای مهندس را نمونه‌ای روشن از مسئولیت‌پذیری می‌دانم؛ فردی که پس از درمان خود، بیش از ۳۰ سال است در کنگره ۶۰ خدمت می‌کند و افراد بسیاری را به درمان و رهایی رسانده اند.

مسئولیت‌پذیری، هم در سفر اول اهمیت دارد؛ مانند حضور به‌موقع، رعایت نظم، و گوش به فرمان بودن، و هم در سفر دوم؛ با حفظ درمان، مراقبت از پاکی و پاسداری از دستاوردی که به‌دست آمده است.

از این‌رو، باید قدردان پاکی، رهایی و درمان خود باشیم و این نعمت‌ها را از یاد نبریم. همچنین لازم می‌دانم از خداوند متعال، آقای مهندس و راهنمای محترم خود تشکر کنم؛ و تولد دو نفر از هم‌لژیونی‌های عزیزم، آقا غلامرضا و آقا محمدعلی را نیز صمیمانه تبریک می‌گویم.

ویرایش مسافر محمد