اگر درگیر اعتیاد هستم، خودم باید این موضوع را حل کنم

سلام دوستان، منصور هستم، یک مسافر.

شاکر خداوند و جناب مهندس دژاکام هستم که توفیق حضور و خدمت در کنگره را دارم.

وادی چهارم می‌گوید: « در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» این وادی مسئولیت‌ها را در بین انسان‌ها مشخص می‌کند و مسئولیت‌ها و وظایف را مرزبندی و خط‌کشی می‌کند. این خط‌کشی نشان می‌دهد که چه مسئولیت‌هایی بر عهده ماست و چه مسئولیت‌هایی بر عهده طرف مقابل. طرف مقابل حالا ممکن است خداوند باشد یا پدر و مادر، همسر، معلم یا راهنما.

من به عنوان یک انسان موظفم که وظایفم را به نحو احسن انجام دهم. حالا زمانی هست که انسان در انجام مسئولیت‌هایش کوتاهی و اهمال می‌کند و وارد گریزگاه می‌شود؛ یعنی سعی می‌کند مسئولیت‌هایش را به صورت حق‌به‌جانب به اطرافیان و یا به خداوند واگذار کند.

زمانی انسان وارد گریزگاه می‌شود که مرز و خط‌کشی بین مسئولیت‌ها را نشناسد، یا فراموش کند، یا آگاهی نسبت به اینکه چه مسئولیت‌هایی در حیطه انجام وظایفش هست را نداشته باشد.

ما بایستی با تلاش، کوشش، آموزش، پشتکار و استقامت در جهت انجام مسئولیت‌هایمان قدم برداریم و بدانیم که انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش و توقع بیجا از خداوند و اطرافیان نداشته باشیم.

اگر درگیر اعتیاد هستم، این مشکلی است که خودم به وجود آورده‌ام و باید خودم این موضوع را حل کنم، چون بار نفس کسی را کسی به دوش نمی‌کشد. یا بدهی به بار آورده‌ام و یا چک بی‌محل کشیده‌ام؛ خب، این‌ها مسائلی هستند که باید شخص خودم نسبت به حل آن‌ها قدم بردارم.

در ادامه، وادی می‌گوید اگر انسان در مسیر و صراط باشد و در جهت رسیدن به هدف تلاش و کوشش کند، نیروهای الهی هم به صورت القای افکار به او کمک می‌کنند. حالا بستگی دارد که من در چه مسیری باشم؛ در مسیر ارزش‌ها باشم یا مسیر ضد ارزش‌ها.

در هر صورت، قدرت مطلق یا نیروهای الهی به صورت خودکار یاری خودشان را می‌رسانند. اگر در مسیر ارزش‌ها باشم، القای افکار مثبت و اگر در مسیر ضد ارزش‌ها باشم، القای افکار منفی می‌شود؛ چون در کتاب شریف هم می‌گوید: «وَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا». به انسان القا می‌شود هم فسق و فجور و هم تقوا.

در ادامه، وادی می‌گوید ما اگر خداوند را بشناسیم، به یک آرامش نسبی می‌رسیم؛ یعنی از بسیاری مسائل و مشکلات چندان ناراحت نمی‌شویم، حرص خیلی از مسائل را نمی‌خوریم و با دیگران در تعامل به سر می‌بریم.

حالا اگر بخواهیم خداوند را بشناسیم، باید از دروازه شناخت خویشتن عبور کنیم؛ به نوعی انسان را بشناسیم. به همین منظور، وادی هسته انسان را می‌شکافد که انسان دارای صور آشکار و صور پنهان است.

حالا چقدر من صور آشکار و صور پنهان انسان را می‌شناسم؟ هرقدر این شناخت بیشتر باشد، نیروهای الهی و قدرت مطلق را بیشتر می‌شناسم و بیشتر متوجه طرز کار این سیستم می‌شوم که در نهایت، این شناخت از خداوند و کائنات باعث به وجود آمدن آرامش در وجود من خواهد شد.

نتیجه اینکه من موظفم مسئولیت‌های خودم را انجام دهم و به این موضوع آگاه باشم که مسئولیت‌ها دوطرفه هستند و اینکه در مسیری که هستم از تلاش، کوشش و آموزش فروگذار نباشم؛ چون من به این جهان آمده‌ام تا روش حل مسائل و مشکلات را بیاموزم و خودم را ارتقا بدهم.

نویسنده: راهنما مسافر منصور

تنظیم: مسافر مهدی