جلسه یازدهم از دوره چهلم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صالحی به استادی همسفر نسرین، نگهبانی همسفر فائزه و دبیری همسفر راضیه با دستور جلسه «وادی چهارم: در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن و تاثیر آن روی من» روز سهشنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
وادی چهارم میگوید: در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. ما در وادی اول، دوم و سوم یاد گرفتیم که تفکر کنیم، یاد گرفتیم که به هیچ پا به هستی نگذاشتهایم. یاد گرفتیم که مسئولیت کارهایمان را خودمان بپذیریم؛ اما در وادی چهارم با دید عمیقتری از مسئولیت پذیری روبرو هستیم. در وادی چهارم مرز بین مسئولیتهای ما و خداوند مشخص میشود. بسیاری از ما انسانها بر حسب عادت در زندگی وقتی به بنبست برخورد میکنیم، میگوییم خدایا و همه مسئولیت را گردن خدا میاندازیم.
خدایا چرا من؟ خدایا این مشکل چرا برای من باید پیش بیاید؟ اگر من را دوست داشتی وضعیت زندگی من اینجوری نبود. در واقع ما انسانها میخواهیم که خداوند بیاید و تمام مشکلات ما را حل کند خودش با دستان خودش گرههای زندگیمان را خودش باز کند و خودمان هیچ حرکتی نکنیم. در اینجا وادی چهارم برای ما میآید و یادآوری میکند که خدا به انسان اختیار داده است پس زمانی که این اختیار وجود دارد مسئولیتی هم وجود دارد؛ اگر قرار بود خداوند بیاید و مشکلات ما را حل کند دیگر نیازی به اختیار و آزمون و خطا نبود.
ما انسانها به دو دلیل مسئولیتمان را گردن خدا میاندازیم، اول: فرار از ترس و سختی است. وقتی که دچار مشکل میشویم باید تفکر کنیم صبر و حوصله داشته باشیم سختیها را تحمل کنیم. خوب ما دوست داریم که در یک شب مشکلاتمان با راز و نیاز و دعا حل شود. دوم: اینکه ما خدا را نمیشناسیم خدا را با غول چراغ جادو اشتباه گرفتیم که خدا بیاد و مشکلات ما را حل کند و خودمان هیچ حرکتی نداشته باشیم. برای اینکه خدا را بشناسیم اول باید خودمان را بشناسیم و از دروازه خودمان عبور کنیم تا بتوانیم به مرحله خداشناسی برسیم.
حال میگوید انسان چیست؟ انسان دارای صور آشکار و صور پنهان است. صور آشکار انسان همان کالبد فیزیکی یا جسممان است که همین شهر وجودی است. صور پنهان شامل عقل، روح، نفس، حسهای خارج از جسم، جسمهای مجازی، آرشیو و ذهن ما است. برای اینکه وادی چهارم را درک کنی باید مقداری از نفس را بشناسیم نفس چیست؟ نفس تعیین موجودیتی است که در هر صورت ظاهر و باطن انسان را نمایان میسازد. نفس مراتب متفاوتی دارد، شامل نفس اماره، لوامه و نفس مطمئنه است.
آخرین مرحله تکاملی نفس در حیوانات اولین مرحله تکاملی نفس در انسان (یعنی همان نفس اماره) است. نفس اماره از نامش مشخص است فقط امر میکند میگوید انسان فقط به خواسته خودش توجه کند و فقط منافع شخصی خودش را در نظر بگیرد و هیچی را در نظر نگیرد. گناه میکند، خطا، اشتباه، غیبت میکند. قتل و جنایت هر کاری که میکند اصلاً احساس پشیمانی و ناراحتی نمیکند. شخصی که در این مرحله قرار دارد اصلاً مسئولیت پذیر هم نیست. نفس لوامه یا سرزنش کننده: کسی که در این مرحله قرار دارد غیبت میکند، گناه میکند، اشتباه میکند، احساس پشیمانی میکند. در این مرحله خودش را میبیند و اشتباهات خودش را میبیند.
این مرحله خیلی مهم است؛ زیرا آغاز بیداری انسان است؛ اگر انسان مرحله نفس اماره و نفس لوامه را با تزکیه و پالایش پشت سر بگذارد وارد دروازههای نفس مطمئنه میشود. نفس مطمئنه هم از نامش مشخص است از اطمینان میآید. فردی که در این مرحله قرار دارد در مسیر درست است، در آرامش است همه کارهایش را با اطمینان انجام میدهد، هیچ خطا و اشتباهی نمیکند؛ زیرا همه خواستههایش معقول و عقلانی است. فردی که در این مرحله قرار دارد کارهایش را خودش انجام میدهد نتیجه را به خدا میسپارد، نه اینکه مسئولیت را بسپارد.
خداوند فرموده کسی که در این مرحله قرار دارد جایگاهش حتی از فرشتهها هم بالاتر باشد و او را به بهشت خاص خودش دعوت میکند. در آخر میخواهم بگویم ما انسانها فقط باید روی خودمان حساب باز کنیم، روی تلاش، تفکر و اندیشه خودمان و منتظر هیچی نباشیم. زمانیکه که حرکت کردیم و در راه ارزشها قرار گرفتیم آن وقت میتوانیم از خدا هم انتظار یاری و کمک داشته باشیم و خداوند میگوید از شما حرکت از من برکت و این وعده خداوند است و وعده خدا حق است. ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

مرزبانان کشیک: همسفر الهام و مسافر اصغر
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون ششم)
تایپیست: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر فروغ (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی
- تعداد بازدید از این مطلب :
157