خداوند، همه‌جا ما را یاری می‌کند

جلسه هشتم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی نایین به استادی راهنمای تازه‌واردین سمیه، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه اول تیرماه 1405 ساعت 16 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی چهارم تکلیف ما را با خدا مشخص می‌کند. هر شخصی نسبت به دانایی‌ خود دیدگاه متفاوتی به خداوند دارد. ما در وادی اول تا سوم یاد گرفتیم که مسئولیت کارهایمان را به عهده بگیریم. وادی اول، جایگاه تفکر و درست فکرکردن را به ما می‌آموزد. وادی دوم، پوچی و ناامیدی را از بین می‌برد؛ دقیقاً زمانی که ما منتظریم کسی به ما کمک کند.  وادی سوم، خیال ما را راحت می‌کند و می‌گوید: هیچ‌کس به‌اندازه خودت به فکر تو نیست، این دفعه به‌تنهایی باید حرکت کنی و با کلیدهایی که از آموزش جهان‌بینی به دست می‌آوری، یکی‌یکی درهای بسته را باز کنی و موج‌سواری را یاد بگیری. اینجا هست که تنها می‌شویم، می‌رویم سراغ خداوند و می‌گوییم؛ حالا که کسی نیست به ما کمک کند خدا که هست، کمک می‌کند؛ اینک وادی چهارم مطرح می‌کند، در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.

خداوند تابلویی را به زیباترین شکل ممکن، نقاشی کرده است؛ حالا قلم‌مو، تمام ابزار و وسایل موردنیاز را هم به من داده است. من اگر به‌خاطر جهل و نادانی این تابلو را سیاه کردم یا از مسیر خارج شدم، خودم مسئولش هستم، بسیاری از انسان‌ها می‌گویند: خود ما حق انتخاب داریم و بر مبنای دانایی راه خودمان را انتخاب می‌کنیم؛ زمانی که مسیر را اشتباه رفتند و در مشکلات گیر افتادند، خدا را مانند غول چراغ جادو می‌بینند و به خداوند می‌گویند: خودت این مشکل را به وجود آوردی، خودت هم حلش کن و مسئولیت کارهایشان را به خدا می‌سپارند و می‌گویند: هرکس دندان دهد، نان دهد!

من باید بار مسئولیت کارها و زندگی‌ام را خودم به عهده بگیرم، هیچ‌کس به‌غیراز خودم نمی‌تواند به من کمک کند. من باید به خودشناسی برسم تا خداوند را بشناسم. خداوند به کسی کمک می‌کند که کمک بخواهد. در یکی از سی‌دی‌ها آقای مهندس گفتند: (شهردار به منطقه‌ای بودجه می‌دهد که ساختمانی می‌سازد)، خداوند نیز به کسی کمک می‌کند که خواسته داشته باشد، تلاش کند، حرکت کند، ایمان داشته باشد و نتیجه تلاشش را به خداوند بسپارد. مطمئن باشیم که خداوند یا نیروی مافوق همه‌جا ما را یاری می‌کند.

وادی چهارم کمی هسته انسان را می‌شکافد. انسان دارای صور آشکار و صور پنهان است. صور پنهان، شامل روح، نفس، جن و کالبد دیگر (کالبدی که در جهان خواب می‌بینیم) و... است. انسان از نفس واحده تشکیل شده است. نفس واحده که مجمع نفس، روح و جن است. انسان برای رسیدن به تکامل باید به نفس واحده برسد.

نفس چیزی است که در ظاهر و باطن تعیین موجودیت می‌کند، ما نفس را از روی خواسته‌اش می‌شناسیم. چیزی که از روی ازل بوده و تا ابد هست و تعیین‌کننده جایگاه و مکانی که من در آن قرار دارم، است. نفس مراتبی دارد. نفس اماره، پایین‌ترین مرحله تکامل انسان است، انسان بدون فکر هر کاری بخواهد چه معقول و چه نامعقول انجام می‌دهد، در این مرحله دانایی ندارد؛ تنها خواسته‌اش را اجرا می‌کند و اسیر خواسته‌های نفس است. نفس لوامه یا سرزنش‌کننده، زمانی که کمی به دانایی برسیم، وارد نفس لوامه می‌شویم. نفس مطمئنه، انسان با تزکیه و پالایش، رسیدن به دانایی و عملی‌کردن آن‌ها وارد نفس مطمئنه می‌شود؛ مانند پیامبران و بزرگان جایگاهش از فرشته نیز بالاتر می‌شود. روح، حکم معلم را دارد و به من آموزش می‌دهد تا به رشد و ارتقا برسم. جن، کارش منحرف‌کردن انسان‌ها است تا آن‌ها را ناامید و بدون حرکت کند و نمی‌گذارد انسان به دانایی برسد.

زمانی که بتوانم مثلث نفس واحده را درک کنم به شناخت انس و انسان می‌رسم. انس، چیزی است که خداوند بابت آن بهای سنگینی پرداخت کرده است که بتواند فشارها، سختی‌ها، دردها، رنج‌ها و سوختن‌ها را تحمل کند و به انسان تبدیل شود. آن موقع هست که انسان به این درک می‌رسد که مرگ فنا نیست؛ بلکه بقا است، زندگی در جهان‌های دیگر ادامه دارد و تلاش می‌کند به نفس مطمئنه برسد تا بتواند جایگاه خودش را در هستی پیدا کند و به جایی برسد که ازآنجا انشعاب پیدا کرده است.

مرزبانان کشیک: مسافر اکبر و همسفر طاهره
تایپیست: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر اکرم
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین