حرکت در مسیر بر عهده خود ماست

جلسه پنجم از دوره سی و پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی میرداماد به استادی همسفر محبوبه، نگهبانی همسفر سپیده و دبیری همسفر الهام با دستور جلسه (وادی چهارم و تأثیر آن روی من) روز دوشنبه ۱ تیرماه ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی چهارم به من محبوبه آموخت که حد و مرز میان خودم و خداوند را بشناسم و بدانم برای هر کاری که می‌خواهم انجام دهم، ابتدا باید خودم تلاش کنم. پیش از ورود به کنگره همیشه از خداوند طلبکار بودم. هرگاه در زندگی با مشکلات روحی، جسمی، عاطفی یا مالی روبه‌رو می‌شدم، خداوند را مقصر می‌دانستم و با خود می‌گفتم چرا مرا آفرید؟ چرا باید در این خانواده باشم؟ چرا باید همسر فردی باشم که اعتیاد دارد، همواره تلاش می‌کردم مسئولیت اشتباهات و مشکلات زندگی‌ام را بر عهده دیگران بگذارم.

این نوع نگرش و شکوه و شکایت‌های مداوم، حتی بر تربیت فرزندانم نیز تأثیر گذاشته بود. من تصور می‌کردم که باید فرزندانم را به حال خود رها کنم و می‌گفتم خداوند آن‌ها را آفریده است و خودش نیز حافظ آن‌هاست. در واقع همیشه به دنبال راهی برای فرار از مسئولیت بودم؛ پس از ورود به کنگره و با بهره‌گیری از آموزش‌ها، سی‌دی‌ها و راهنمایی‌های ارزشمند راهنمایم آموختم که باید مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و بار آن را بر دوش بکشم. فهمیدم که خداوند به انسان اختیار داده است و من نیز از روز الست پذیرفته‌ام که مسئول زندگی و انتخاب‌های خود باشم. در کنگره یاد گرفتم که شاید مسافر من مصرف‌کننده بوده است؛ اما کنگره برای من نیز راه نجاتی شد تا خودم را پیدا کنم، خویشتن خویش را بشناسم و از آشفتگی‌ها و بی‌نظمی‌های درونی خارج شوم.

آموختم که مسئولیت فرزندانم را بر عهده بگیرم، خوبی‌ها و بدی‌ها را به آن‌ها آموزش دهم و در نهایت آن‌ها را به خداوند بسپارم. در وادی چهارم با مفاهیمی، همچون صور پنهان و صور آشکار، روح و نفس آشنا شدم. آموختم که نفس تعیین موجودیت می‌کند، هم در ظاهر و هم در باطن. من و مسافرم پیش از کنگره بیشتر به دنبال خواسته‌های نفس بودیم؛ اما به تدریج و با آموزش‌های کنگره آموختیم که درست و نادرست چیست و آرام‌آرام از نفس اماره فاصله گرفتیم و وارد مرحله نفس لوامه شدیم. مرحله‌ای که انسان تلاش می‌کند دروغ نگوید، غیبت نکند، تجسس نکند، تهمت نزند و رفتارهای خود را مورد بازبینی قرار دهد.

من متوجه شدم که چگونه می‌توان به نفس لوامه قدم گذاشت. با نوشتن سی‌دی‌ها حضور به‌ موقع در جلسات و عمل به آموزش‌ها یاد گرفتم که ماندن در نفس اماره صحیح نیست و باید تزکیه و پالایش را از خودم آغاز کنم، همچنین دریافتم که دعا و راز و نیاز زمانی به نتیجه می‌رسد که خودم نیز در مسیر خواسته‌هایم حرکت کنم و برای رسیدن به آن‌ها قدم بردارم. نمی‌گویم انسان کاملی هستم؛ اما تلاش می‌کنم بهترین نسخه از خودم باشم و برای بعد بعدی زندگی آماده شوم تا با آرامش به آن قدم بگذارم؛ پس از نفس لوامه، مرحله نفس مطمئنه قرار دارد جایگاهی که رسیدن به آن نیازمند پیمودن مسیری طولانی، تزکیه و پالایش و عمل سالم است. برای رسیدن به این مرحله باید انسانی درستکار، مسئولیت‌پذیر و پاک باشیم. هر روز که می‌گذرد با آموزش‌های کنگره و انجام تزکیه و پالایش باید تلاش کنیم تا به مرحله انسانی نزدیک شویم، همان جایگاهی که فرمان عقل بر زندگی انسان حاکم است.

وادی‌ها زیر بنای جهان‌بینی هستند و همچون حلقه‌های یک زنجیر به یکدیگر متصل‌اند. اگر آن‌ها را به‌درستی درک کنیم و برداشت مناسبی از آن‌ها داشته باشیم، می‌توانیم در تمام سطوح زندگی از آن‌ها بهره ببریم و این آموزش‌ها را کاربردی کنیم. وادی چهارم به من آموخت که در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند به معنای سلب مسئولیت از خویشتن است. خداوند راه را نشان می‌دهد؛ اما حرکت در مسیر بر عهده خود ماست. مهم نیست در گذشته چه اتفاقی برای ما افتاده است، درست است که شرایط و محیط بر ما تأثیر می‌گذارند؛ اما تعیین‌کننده نیستند. این ما هستیم که سرنوشت خود را رقم می‌زنیم، برای آن تلاش می‌کنیم و در نهایت نتیجه را به خداوند واگذار می‌کنیم.

تقدیر نامه لژیون سردار

جابه‌جایی خدمت استخر: همسفر میهن و همسفر نازیلا

نشان پیمان: همسفر زهرا و همسفر زهره به راهنمایی همسفر نفیسه

رهایی تغذیه سالم: همسفر اعظم به راهنمایی همسفر زهره

رهایی ۴۰ سی‌دی: همسفر فاطمه به راهنمایی همسفر صفورا

رهایی ۳۰ سی‌دی: همسفر زینب و همسفر محبوبه به راهنمایی همسفر نجمه و رهایی ۳۰ سی‌دی همسفر عصمت به راهنمایی همسفر تهمینه 

مرزبانان کشیک: همسفر نجمه و مسافر محمود
تایپست: همسفر پریسا رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
عکاس: همسفر منیره رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان