مسئولیت‌پذیری، تیر رهایی به سوی هدف

وادی چهارم یکی از مهم‌ترین و سرنوشت‌سازترین وادی‌های کنگره۶۰ است. این وادی به ما می‌آموزد که انسان برای رسیدن به رشد، تعادل و آرامش باید مسئولیت زندگی خود را قبول کند و از فرافکنی، سرزنش دیگران و واگذاری مسئولیت‌های خویش به خداوند یا عوامل بیرونی پرهیز کند. در حقیقت خداوند به انسان عقل، اختیار و قدرت انتخاب عطا کرده است تا خود مسیر زندگی‌اش را بسازد و نتایج انتخاب‌هایش را بپذیرد.

بسیاری از ما زمانی که با مشکل یا شکستی روبه‌رو می‌شویم، ناخودآگاه به دنبال مقصر می‌گردیم؛ اما گاهی شرایط، دیگران و حتی خداوند را مسئول اتفاقات زندگی خود می‌دانیم. وادی چهارم به ما یادآوری می‌کند که کلید بسیاری از قفل‌های زندگی در دستان خود ماست و تا زمانی که مسئولیت وضعیت خود را نپذیریم، راهی برای تغییر آن پیدا نخواهیم کرد. یکی از نکات ارزشمند این وادی موضوع خودشناسی است. انسان باید ابتدا صور آشکار و صور پنهان خود را بشناسد؛ یعنی علاوه بر جسم، با نیروهای درونی مانند عقل، نفس، حس و روح نیز آشنا شود.

هرچه شناخت ما از خودمان بیشتر شود، مسئولیت‌پذیری ما نیز افزایش پیدا می‌کند و از قربانی دانستن خود فاصله می‌گیریم. ارتباط این وادی با ورزش تیراندازی با کمان بسیار زیبا و عمیق است. در تیراندازی با کمان، زمانی که تیر از زه رها شد، دیگر نمی‌توان مسیر آن را تغییر داد. اگر تیر به هدف اصابت نکند، یک کماندار حرفه‌ای باد، نور، زمین، کمان یا دیگران را مقصر نمی‌داند؛ بلکه ابتدا عملکرد خود را بررسی می‌کند. او از خود می‌پرسد: آیا ایستادنم صحیح بود؟ آیا تمرکز بر روی تیراندازی کافی بود؟ آیا رهاسازی زه را به‌درستی انجام دادم؟ آیا تنفس من کنترل شده بود؟ در واقع یک کماندار موفق مسئولیت هر تیر را می‌پذیرد.

درست همان‌گونه که در وادی چهارم می‌آموزیم، مسئولیت تصمیم‌ها، انتخاب‌ها و نتایج زندگی را بر عهده بگیریم. هر تیر مانند یک انتخاب در زندگی است. پیش از رها شدن، فرصت تفکر و تصمیم‌گیری وجود دارد؛ اما پس از آن نتیجه حاصل عمل ماست. از سوی دیگر تیراندازی با کمان به انسان صبر، تمرکز و خودارزیابی می‌آموزد. در این ورزش پیشرفت واقعی زمانی حاصل می‌شود که فرد اشتباهات خود را بپذیرد و برای اصلاح آن‌ها تلاش کند.

اگر کماندار مسئولیت اشتباهات خود را نپذیرد، هرگز به مهارت بالاتر نخواهد رسید. در زندگی نیز همین‌گونه است تا زمانی که علت مشکلات را فقط در بیرون از خود جستجو کنیم، امکان رشد و تغییر را از دست می‌دهیم. وادی چهارم به ما یاد می‌دهد که خداوند راه را نشان می‌دهد؛ اما پیمودن راه برعهده خود ماست. همان‌طور که مربی در تیراندازی مسیر صحیح را آموزش می‌دهد؛ اما هیچ‌ کس به جای ورزشکار تیر را به سوی هدف رها نمی‌کند.

موفقیت یا شکست در نهایت نتیجه عملکرد خود فرد است. خداوند بستر حرکت را فراهم کرده است؛ اما مسئولیت انتخاب و اقدام با انسان است. من در ورزش تیراندازی با کمان آموخته‌ام که هرچه مسئولیت بیشتری نسبت به عملکرد خود بپذیرم، آرامش بیشتری پیدا می‌کنم؛ زیرا به جای بهانه‌جویی، انرژی خود را صرف شناخت و اصلاح نقاط ضعف خود می‌کنم. وادی چهارم نیز همین نگرش را در زندگی به من می‌آموزد؛ این‌که به جای گلایه از شرایط، سهم خود را ببینم و برای بهتر شدن تلاش کنم. در پایان از راهنمایی‌ها و آموزش‌های ارزشمند راهنمای خود همسفر فخری صمیمانه سپاسگزارم.

نویسنده: همسفر ژیلا رهجوی راهنما همسفر فخری (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تیروکمان