دانایی و انتخاب مسیر درست

وادی چهارم یکی از وادی‌های بسیار مهم و کاربردی است که به انسان می‌آموزد مسئولیت زندگی و سرنوشت خود را بپذیرد. مفهوم این وادی آن نیست که انسان نباید به خداوند توکل کند یا دعا و نیایش را کنار بگذارد؛ بلکه تأکید آن بر این است که هر فرد باید سهم و وظیفه خود را در زندگی انجام دهد و سپس نتیجه را به خداوند بسپارد.

بسیاری از انسان‌ها گاهی تصور می‌کنند که می‌توانند بدون تلاش و حرکت، تنها با دعا و درخواست، به خواسته‌های خود برسند. در حالی که خداوند پس از آفرینش انسان، قدرت تفکر، اختیار، اراده و امکانات لازم را در اختیار او قرار داده است تا بتواند مسیر زندگی خود را انتخاب کند. بنابراین بخش عمده مسئولیت حیات بر عهده خود انسان است و هیچ‌کس نمی‌تواند وظایف و مسئولیت‌های خود را به گردن دیگران یا حتی خداوند بیندازد.

گاهی اوقات ما انتظاراتی غیرمعقول از قدرت مطلق داریم؛ زیرا هنوز شناخت درستی از خداوند و قوانین هستی پیدا نکرده‌ایم. خداوند پس از آفرینش انسان، او را بر سر دوراهی قرار داد و حق انتخاب را به او سپرد؛ راهی که به ارزش‌ها، تقوا و رشد منتهی می‌شود و راهی که به ضد ارزش‌ها، تخریب و سقوط ختم می‌گردد. انتخاب هر یک از این مسیرها بر عهده خود انسان است و او باید پیامدهای انتخاب‌هایش را نیز بپذیرد.

من نیز از روی ناآگاهی و تجربه کم، زمانی که متوجه شدم مسافرم با مشکل مصرف مواد مخدر درگیر است، تصور می‌کردم تنها با دعا و راز و نیاز می‌توانم این مشکل را حل کنم. همواره از خداوند می‌خواستم که مسافرم را از بند اعتیاد رها سازد، اما خودم برای کسب آگاهی، آموزش و تغییر نگرشم قدمی برنمی‌داشتم. تمام مسئولیت را به خداوند واگذار کرده بودم و در جای خود سکون داشتم. همین مسئله باعث رنج و عذاب فراوان من شده بود و بارها از خود می‌پرسیدم که چرا دعاهایم مستجاب نمی‌شود.

ورود به کنگره۶۰ و آشنایی با آموزش‌های آن، نگاه مرا تغییر داد. آموختم که دعا زمانی اثرگذار است که انسان نیز در مسیر ارزش‌ها حرکت کند و برای حل مشکلات خود قدم بردارد. زمانی که آموزش ببینیم، دانایی خود را افزایش دهیم و در جهت اصلاح رفتار و نگرش خود تلاش کنیم، آن‌گاه می‌توانیم از نیروهای الهی نیز یاری بگیریم.

در کتاب آسمانی نیز بارها به مسئولیت‌پذیری انسان اشاره شده است. هر فرد مسئول اعمال، تصمیم‌ها و انتخاب‌های خود است و نمی‌تواند نتایج آن‌ها را به دیگران نسبت دهد. انسان زمانی به آرامش و تعادل می‌رسد که مسئولیت زندگی خویش را بپذیرد و برای رشد و پیشرفت خود تلاش کند.

در آموزش‌های کنگره۶۰ با مفهوم صور آشکار و صور پنهان نیز آشنا شدم. صور آشکار همان جسم فیزیکی انسان است که قابل مشاهده است و صور پنهان شامل نفس، عقل، روح، ذهن و سایر مؤلفه‌های درونی انسان می‌شود. برای رسیدن به تعادل و رشد واقعی، لازم است هر دو بخش مورد توجه قرار گیرند.

نفس نیز دارای مراتبی است که شامل نفس اماره، لوامه و نفس مطمئنه می‌شود. هر کدام از این مراحل نشان‌دهنده جایگاه انسان در مسیر تکامل و رشد هستند. خواسته‌های انسان نیز می‌توانند معقول یا نامعقول باشند و این میزان دانایی و آگاهی است که به او کمک می‌کند مسیر درست را انتخاب کند.

یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که از این وادی دریافت کردم، پذیرش کامل مسئولیت زندگی است. آموختم که در هر شرایطی، چه در موفقیت و چه در شکست، باید سهم خود را ببینم و برای تغییر شرایط تلاش کنم. همچنین یاد گرفتم که همواره به یاد خداوند باشم، از نعمت‌های او سپاسگزاری کنم و در عین حال مسئولیت اعمال خود را با تمام توان بپذیرم.

در نهایت، وادی چهارم به من آموخت که توکل واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که همراه با حرکت، تلاش، آموزش و مسئولیت‌پذیری باشد. انسان باید با تمام وجود برای رسیدن به اهداف خود تلاش کند و بداند که خداوند همواره یاریگر کسانی است که آگاهانه و مسئولانه در مسیر درست گام برمی‌دارند.

نویسنده: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر عسل رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون دوازدهم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج فارس بوشهر