دروادی چهارم مسئولیت کارهایمان را خودمان بر عهده بگیریم

اولین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی خیام نیشابوری در روزهای یکشنبه با استادی مسافر ابوطالب و نگهبانی مسافر موسی و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه در مسائل حیاتی، دادن مسئولیت به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش در تاریخ 31 خرداد ماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

 سلام دوستان ابوطالب هستم مسافر:

 در ابتدا شکرگزار خداوند هستم که بار دیگر این توفیق نصیبم شد تا در این جایگاه حضور داشته باشم، آموزش بگیرم و تجربه کسب کنم. همچنین از راهنمای عزیز، مسافر مهدی ، صمیمانه تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم از این جایگاه، انرژی و دانش بیشتری دریافت کنم.

دستور جلسه امروز «وادی چهارم» است: در مسائل حیاتی، دادن مسئولیت به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش

پیش از این وادی، سه وادی دیگر را پشت سر گذاشته‌ایم. در وادی اول می‌آموزیم که با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود؛ یعنی هر عملی باید ابتدا با اندیشه و تفکر همراه باشد.

 در وادی دوم می‌آموزیم که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌گذارد؛ هیچ‌یک از ما بی‌هدف نیستیم، حتی اگر خود چنین گمانی داشته باشیم.

قطعاً هدف و مسئولیتی برای حضور ما در این دنیا وجود دارد.

در وادی سوم نیز به این نکته می‌رسیم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن فکر نمی‌کند؛ بنابراین این خود ما هستیم که باید برای زندگی و تصمیمات خود بیندیشیم.

اما در وادی چهارم درمی‌یابیم که سپردن مسئولیت‌های حیاتی به خداوند، در حقیقت نوعی سلب مسئولیت از خود است. پیش از ورود به کنگره، بسیاری از ما تصور می‌کردیم که باید همه امور را به خدا بسپاریم و منتظر باشیم تا او همه چیز را درست کند. در حالی که این نگرش صحیح نیست؛ چرا که هر انسان مسئول اعمال و انتخاب‌های خویش است.

پیش از آشنایی با این آموزش‌ها، اگر مشکلی پیش می‌آمد، اغلب دیگران یا حتی خداوند را مقصر می‌دانستیم؛ در صورتی که با ورود به کنگره و کار کردن روی وادی‌ها، متوجه شدیم که ریشه بسیاری از مشکلات در خود ماست. اگر در زندگی با مسئله‌ای مواجه می‌شویم، باید ابتدا نقش خود را در آن بررسی کنیم، نه اینکه مسئولیت را از خود سلب نماییم.

همچنین آموختیم که در مسیر زندگی، باید مسئولیت اعمال خود را بپذیریم و هر کاری را که آغاز می‌کنیم، تا پایان ادامه دهیم. در گذشته، بسیاری از کارها را نیمه‌کاره رها می‌کردیم یا از زیر بار مسئولیت شانه خالی می‌کردیم. اما اکنون یاد گرفته‌ایم که چه نتیجه کار به نفع ما باشد و چه به ضرر، باید تا انتها در مسیر آن باقی بمانیم.

در سی‌دی‌های آموزشی نیز تأکید شده است که وقتی کاری را آغاز می‌کنیم، باید آن را به پایان برسانیم؛ چرا که این امر موجب آرامش درونی، افزایش اعتماد به نفس و تقویت ایمان می‌شود. هنگامی که انسان حرکت کند و در مسیر صحیح قدم بردارد، خداوند نیز او را در این مسیر یاری خواهد کرد.در پایان، از توجه شما عزیزان سپاسگزارم.

ضبط صدا:مسافر حبیب(لژیون سوم)

دیتا پرژکتور:مسافر غلامرضا(لژیون هشتم)

تایپ و ویراستاری: مسافر احمد (لژیون سوم)

 بارگذاری: گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری