وقتی خداوند انسان را خلق می‌کند سر دوراهی قرار می‌دهد

جلسه هفتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار ویژه مسافران ،نمایندگی  ساوه به استادی راهنما مسافر ابوالفضل و نگهبانی راهنما مسافر محمد و دبیری راهنما مسافر روح‌الله با دستور جلسه « وادی چهارم ( در مسائل حیاتی به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تاثیر آن روی من» روز یک‌شنبه ۳۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت۱۵:۴۵  دقیقه برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

از دبیر، نگهبان جلسه و خزانه‌دار تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه باشم خدا را شکر می‌کنم که امروز هم در کنگره ۶۰ در جمع دوستان این جایگاه را تجربه می‌کنم و آموزش می‌گیرم. در مورد دستور جلسه وادی چهارم و تاثیر آن روی من. ما قبل از اینکه به وادی چهارم برسیم سه وادی را پشت سر گذاشتیم که وادی اول، وادی تفکر بود که ما یاد می‌گیریم که هر کاری که می‌خواهیم انجام بدهیم اول باید فکر کنیم و وادی دوم به ما می‌گوید: هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد و هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. این وادی به ما امیدواری می‌دهد که اگر غرق در تاریکی هستیم دوباره می‌توانیم از تاریکی به روشنایی برسیم. وادی سوم تنها وادی است که اولش کلمه (باید) آمده و می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند یعنی اینکه هیچ کس به جز خود من به فکر من نیست  پس باید مسئولیت‌های زندگی خودم را به عهده بگیرم و سختی‌های آن را با دل و جان پذیرا باشم.
وادی چهارم به ما می‌گوید: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است. وادی چهارم ادامه وادی سوم است، آنجا پذیرفتیم که کلیه مسئولیت‌های زندگی برای خودمان است. وادی چهارم می‌گوید: اگر ما مسئولیت‌های زندگی و کار خودمان را به هر نحو واگذار کنیم به خداوند یعنی ما از مسئولیت خودمان شانه خالی و از زیر بار مسئولیت فرار کردیم، حالا ما به صورت نمادین یا حق به جانب و یا از روی دلسوزی مسئولیت خودمان را به خداوند یا به کسان دیگر واگذار می‌کنیم.
  در وادی اشاره شده وقتی خداوند انسان را خلق می‌کند سر دوراهی قرار می‌دهد یکی راه ارزشی و یکی راه ضد ارزشی. ما چندین سال مصرف کننده بودیم و راهی را که انتخاب کرده بودیم راه ضد ارزشی بود و همین هم باعث شده بود که ما از زندگی خودمان عقب بمانیم و برای اینکه ما به درمان اعتیاد برسیم باید مسئولیتی که برای درمان اعتیاد است باید خودمان پذیرا باشیم و این مسئولیت را باید به گردن پدر مادر یا گردن همسر و فرزند نیندازیم. اگر من می‌خواهم درمان شوم کلیه مسئولیت آن بر عهده خود من است و باید از زیر بار مسئولیت فرار نکنم. برای درمان اعتیاد وارد کنگره می‌شویم و یک راهنما انتخاب می‌کنیم و راهنما به من راه را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید واقعاً به درمان برسید اولین کار این است که باید خواسته درمان داشته باشید و درمان در کنگره ۱۰ الی ۱۱ ماه زمان می‌برد. ما یک ماه یا دو ماه اعتیاد پیدا نکردیم که بخواهیم در عرض یک ماه یا دو ماه درمان بشویم و این کار زمان می‌برد. راهنما، من را طبق پروتکل مصرفی درمان راهنمایی و عمل می‌کند حال من به عنوان رهجو به راهنما بگویم آقا من حالم خوب نبود به جای دو سی سی دو و نیم سی سی استفاده کردم یا خواب ماندم و به جای ساعت ۶، ساعت ۷ دارو را خوردم یا مسافرت رفتم و دارو را دیر خوردم خوب این‌ها باعث می‌شود که ما به آن هدفی که داریم نرسیم؛ چون از مسئولیت خودمان فرار کردیم. مسئولیت ما در کنگره چیست؟ مسئولیت ما این است که من به کنگره آمدم تا درمان بشوم و مسئولیت آن با من است. مهندس در سی‌دی  اشاره می‌کند که مسئولیت دو طرفه است چه مسئولیت خداوند به بندگانش باشد چه مسئولیت راهنما به رهجو باشد فرقی نمی‌کند.
  در وادی آمده که می‌شود به درگاه خداوند راز و نیاز و دعا کنیم تا مستجاب شود، مستجاب می‌شود در صورتی که ما در مسیر ارزش‌ها باشیم  کلیه مسئولیت‌های زندگی خودمان را پذیرا باشیم و خودمان تلاش و حرکت کنیم مطمئناً به خواسته خودمان می‌رسیم در درمان اعتیاد، سیگار و چاقی هم همینطور است اگر خواسته ما قوی باشد باید خودمان حرکت کنیم تا به خواسته و هدفمان برسیم مثلا تا زمانی که ما اینجا نشستیم و دست به دعا شویم و بگوییم خدایا برای ما شعبه قسمت کن تا ما که آمدیم خدمت کنیم به بندگان خدا، شرمنده نشویم؛ ولی این امکان‌پذیر نیست چرا؟ همانطور که در کتاب در وادی گفتن راز و نیاز و دعا به خداوند دارید اول باید خواسته داشته باشید و خواسته ما رسیدن به شعبه است حالا باید چه کار کنیم باید به تعهدات خود عمل کنیم و در لژیون سردار، دنور و پهلوانی شرکت نماییم تا به خواسته خود برسیم.

مرزبان کشیک: مسافر حمید
تایپ وعکس: مسافر علی
تنظیم و ارسال: مرزبان خبری مسافر علی
نمایندگی ساوه