بذر بخشش در وجود همه انسانها وجود دارد

نهمین  جلسه از دوره ششم، از سری جلسات  ماهیانه لژیون سردار، نمایندگی پروین‌اعتصامی اراک، با استادی دنور  مسافر ولی ، نگهبانی دنور ، مسافر جواد و دبیری مسافر ناصر،  و خزانه داری مسافر امیر حسین  با دستور جلسه  ((وادی چهارم ،  درمسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت ازخویش))
در روز یک‌شنبه، تاریخ   ۱۴۰۵/۰۳/۳۱ راس ساعت ۱۵:۴۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان ولی هستم یک مسافر،
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز برای نخستین‌بار این جایگاه را تجربه می‌کنم. انرژی و استرس زیادی دارم، اما خوشحالم که این فرصت نصیبم شده تا در این جایگاه قرار بگیرم و آموزش بگیرم.
از جناب مهندس و خانواده محترم ایشان صمیمانه تشکر می‌کنم؛ زیرا اگر این سیستم و این بستر آموزشی وجود نداشت، معلوم نبود امروز در چه شرایطی قرار داشتم. همچنین از راهنمای خوبم، آقا محسن و آقا حبیب عزیز، سپاسگزارم.  همیشه خود را مدیون آموزش‌ها و حمایت‌های آنان می‌دانم؛ آموزش‌هایی که باعث شد در کنگره بمانم و به این حال خوش دست پیدا کنم.
دستور جلسه امروز «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» است. به نظر من، وادی‌ها چراغ‌هایی هستند که ما را به سمت نور و زندگی بهتر هدایت می‌کنند. وادی اول، شیوه صحیح تفکر کردن را به ما آموزش می‌دهد، وادی دوم به ما یادآوری می‌کند که بیهوده به دنیا نیامده‌ایم و هدفی در پس این آفرینش وجود دارد و وادی سوم نیز  پرداختن به خویش را در مسیر زندگی به ما می‌آموزد.
وادی چهارم، بسیاری از راه‌های فرار از مسئولیت را می‌بندد و به ما می‌گوید مسئولیت زندگی، اعمال، رفتارها و انتخاب‌هایمان بر عهده خود ماست. نباید مشکلات، اشتباهات و ناکامی‌های زندگی را به گردن دیگران یا خداوند بیندازیم. پیش از آشنایی با آموزش‌های کنگره، من نیز بسیاری از مسائل را به خداوند نسبت می‌دادم، اما امروز آموخته‌ام که باید مسئولیت زندگی خود را بپذیرم.
اگر بخواهم مثالی بزنم، مانند راننده‌ای هستم که پشت فرمان خودرو نشسته است. نمی‌توان فرمان را رها کرد و انتظار داشت خودرو خودبه‌خود به مقصد برسد. انسان باید فرمان زندگی خود را در دست بگیرد و مسئولیت مسیرش را بپذیرد. البته در این مسیر، نیروهای الهی و راهنمایی‌های خداوند نیز مانند تابلوهای راهنما به انسان کمک می‌کنند تا مسیر درست را پیدا کند.
برای پذیرش مسئولیت، ابتدا باید انسان را بشناسیم. انسان از دو بخش صور آشکار و صور پنهان تشکیل شده است. صور آشکار همان جسم و کالبد فیزیکی انسان است؛ اما صور پنهان شامل نفس، روح، ذهن و سایر بخش‌های ناشناخته وجود انسان می‌شود. پیش از ورود به کنگره شناختی نسبت به این مفاهیم نداشتم، اما به مرور آموختم که شناخت این بخش‌ها تا چه اندازه اهمیت دارد.
در میان صور پنهان، نفس جایگاه ویژه‌ای دارد. نفس دارای سه مرتبه نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه است و انسان باید با آموزش و حرکت در مسیر ارزش‌ها، به تدریج به سمت نفس مطمئنه حرکت کند. احساس می‌کنم در موضوع مصرف مواد تا حدودی به این آرامش رسیده‌ام و امیدوارم در سایر بخش‌های زندگی نیز بتوانم به این مرحله نزدیک شوم.
با توجه به برگزاری جلسه لژیون سردار، می‌توان این موضوع را به وادی چهارم نیز مرتبط دانست. افرادی که در کنگره درمان شده‌اند و به آرامش رسیده‌اند، پس از رهایی از این مجموعه جدا نشده‌اند؛ بلکه مسئولیت حفظ و توسعه این سیستم را پذیرفته‌اند. آنان از جان، وقت، و مال خود گذشته‌اند تا این چراغ روشن بماند و افرادی مانند من بتوانند وارد کنگره شوند و به حال خوش دست پیدا کنند.
این افراد مسئولیت را پذیرفته‌اند و منتظر نمانده‌اند که دیگران یا صرفاً تقدیر، مشکلات را حل کند. اگر امروز کنگره ۶۰ پابرجاست، نتیجه همین مسئولیت‌پذیری و خدمت خالصانه است.
در بخش دیگری از سخنانم می‌خواهم به موضوع بخشش اشاره کنم. در وادی چهاردهم مطرح می‌شود که انسان دارای ظرفیت‌های ارزشمندی است و اگر در مسیر ارزش‌ها حرکت کند، می‌تواند صفات الهی را در وجود خود پرورش دهد. یکی از مهم‌ترین این صفات، بخشش است.

به اعتقاد من، بذر بخشش در وجود همه انسان‌ها قرار دارد؛ اما باید با آموزش، آگاهی و قرار گرفتن در بستر مناسب، آن را رشد داد. کنگره این فرصت را فراهم می‌کند تا انسان به تدریج لذت بخشش و خدمت را تجربه کند.
در این مسیر، میزان بخشش اهمیت اصلی را ندارد. ممکن است فردی به جایگاه پهلوانی یا نشان بی‌نشان برسد و فرد دیگری با توان مالی کمتر در لژیون سردار یا سبد مشارکت کند. مهم نیت، حرکت و میزان گذشتی است که هر فرد نسبت به داشته‌های خود انجام می‌دهد.
گاهی ارزش بخشش فردی که از اندک دارایی خود می‌بخشد، بسیار عمیق‌تر از بخشش کسی است که از امکانات فراوان خود هزینه می‌کند. مهم آن است که انسان بتواند از داشته‌های خود در مسیر ارزش‌ها استفاده کند و لذت خدمت را تجربه نماید.

آقای مهندس در سی‌دی «جن، روح و اختیار» به این موضوع اشاره می‌کنند که انسان هنگام ترک این جهان، دارایی‌های مادی خود را با خود نمی‌برد؛ آنچه باقی می‌ماند و همراه او خواهد بود، صفات و ارزش‌هایی است که در وجود خود پرورش داده است.
به نظر من، صفاتی مانند بخشندگی، خدمت، گذشت و ایثار، سرمایه‌های واقعی انسان هستند؛ سرمایه‌هایی که ماندگارند و در ادامه مسیر حیات نیز به کار انسان خواهند آمد.
از اینکه به سخنان من توجه کردید، سپاسگزارم.

تایپ :مسافر ناصر
عکس:مسافر علی
تنظیم :مسافر  حامد

(مسافران نمایندگی پروین اعتصامی اراک)

((  آدرس ارک ابتدا جاده تهران روستا احمد آبادکوچه صاحب زمان ☎️ ۰۸۶۳۴۱۳۰۲۲۳ ))