وادی چهارم با پیام «در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» آغاز میشود. در این دنیای خاکی هیچ موجودی وجود ندارد که مسئولیت او یکطرفه باشد؛ مانند پدر و فرزند یا معلم و شاگرد که هر دو در قبال هم مسئول هستند و همیشه مسئولیتها دوطرفه است. در جایگاه خدا و انسان نیز مسئولیتهایی وجود دارد، همانگونه که انسان در برابر قدرت مطلق مسئولیت دارد، خداوند نیز در برابر انسان مسئولیتهایی دارد؛ باید بدانیم خط و خطکشی این مسئولیتها کجا است، چه مسئولیتی بر عهده انسان و چه مسئولیتی بر عهده خداوند است، اگر ما این حد و مرز را ندانیم مسئولیتها را بر عهده قدرت مطلق میاندازیم، تمام کارها را به او واگذار میکنیم و توقع داریم که تمام خواستههای ما انجام بگیرد.
منت سر خدا میگذاریم که ما فرد خداشناسی هستیم، دائم در حال راز و نیاز هستیم، انتظار داریم که تمام مشکلات با دعا حل شود و اگر اجابت نشد، به زمین و زمان ناسزا میگوییم؛ درصورتیکه در کتاب آسمانی ما آمده است؛ انسان چیزی نیست مگر سعی و تلاش خود. اینجا است که باید بدانیم هر بلا و مصیبتی که بر سر ما میآید، مسئولیت آن با خود ما است و باید پاسخگو باشیم، اگر ذرهای کار خوب و بد انجام دهیم مسئولیت آن بر عهده خود ما است و اگر این را بدانیم مسئولیت کارها را بر عهده دیگران، خدا، جامعه، پدر و مادر نمیاندازیم و آنها را مقصر نمیدانیم، اگر خدا را بشناسیم بسیاری از مشکلات و مسائل ما حل میشود و انتظار نداریم که راه صدساله در یک شب طی شود یا اینکه فکر کنیم خداوند غول چراغ جادو است و هرگاه اراده کردیم، مشکلات یا گرههای زندگی باز شود. هدف اصلی و مهم در این وادی این است که ما حد و مرز مسئولیتها را بدانیم.
در سه وادی که پشتسر گذاشتیم، آموختیم تفکر در هر کار باید انجام گیرد. ما بیهوده آفریده نشدهایم و خود ما مسئول کارهای خویش هستیم. علت اینکه گاهی از خداوند خواستههای غیرمعقول داریم این است که ما هنوز قدرت مطلق و خداوند را نشناختهایم. ما باید روی خود، اندیشه، تلاش و آموزشهایی که میگیریم حساب کنیم، اگر تمام وظایف و تکلیفهای الهی خود را درست انجام دادیم، آنوقت میتوانیم از خداوند انتظار یاری داشته باشیم؛ باید بدانیم که دستهای آسمانی فقط القاء افکار را انجام میدهند و بقیه کارها بر عهده خود ما میباشد. افکار و اندیشه روی جسم اثر میگذارد، اگر فکر ما خراب و منفی باشد روی دستگاه گوارش و معده ما اثر منفی میگذارد و هر اندازه فکر منفیتر باشد، جسم بیمارتر میشود. آقایمهندس میفرمایند: «انسان باید از نوشتارها جلوتر باشد تا بتواند صحت درستی و نادرستی آن را پیدا کند».
اگر در مورد مسئلهای شناخت و آگاهی نداشته باشیم، نمیتوانیم در مورد آن موضوع گفتوگو کنیم، اگر آقایمهندس در مورد اعتیاد شناخت و آگاهی نداشت، نمیتوانست راه درمان و روش DST را ابداع کند و هزاران خانواده را نجات دهد؛ برای این که انسان را بشناسیم ابتدا باید بدانیم که انسان دارای دو بخش صور پنهان و صور آشکار میباشد. صور آشکار قابل رؤیت است مانند دست، پا، چشم و گوش که در دید ما هستند. صور پنهان فناناپذیر است و شامل روح، عقل، نفس و ... میباشد که با مرگ و خواب از انسان جدا میشوند و به زندگی خود ادامه میدهند. خداوند انسان را خلق کرد، به او قدرت اختیار داد و او را سر دوراهی قرار داد. یک راه فسق و فجور که همان پلیدی، شرک، کینه و ... است و دیگری راه الهی که همان راه تقوا، راستی و درستی است. انسان ذرهای از وجود خداوند است مانند قطرهای از یک اقیانوس و تمام صفاتی که در وجود خداوند است در وجود انسان نیز نهادینه شدهاست. انسان باید با کمک عقل بتواند مجهولات را پیدا کند و تنها مسئلهای که انسان را به مرحله بالا میرساند، تزکیه و پالایش است.
منبع: سیدی وادی چهارم بخش یک
نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر آذر (لژیون چهارم)
رابط خبری: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چرمهین
- تعداد بازدید از این مطلب :
33