روی شانس نمی‌توان، حساب کرد

راهنمای تازه واردین همسفر فاطمه (ر):

در وادی چهارم بیان شده است که در مسائل حياتی به خداوند سپردن؛ يعنی سلب مسئوليت از خويشتن، در اين وادي ما سعی می‌کنیم، برای مسائل حياتی خودمان جايگاه و مسئوليت قدرت مطلق يا خداوند را تا حد امكان مشخص كنيم در وادی تفکر که شامل وادی‌های اول، دوم و سوم بود، برایمان مشخص شد که بیشترین بار مسئولیت حیات بر عهده خودمان است بعضی از ما ممکن است از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی کرده و کلیه بار مسئولیت زندگی را به‌ صورت حق‌ به‌ جانب به خداوند واگذار کنیم و بگوییم: تو بزرگ هستی، ما همه‌ چیز خود را به تو می‌سپاریم تا مشکلات ما را حل کنی؛ گویی خداوند یا قدرت‌مطلق یا نیروهای مافوق فرمان‌برداران ما هستند که از صبح تا شب به آن‌ها برنامه می‌دهیم بعضی از انسان‌ها هم اصلاً به خداوند اعتقاد ندارند و به شانس معتقد هستند باز هم می‌گوییم که روی شانس نمی‌توان، حساب کرد؛ بلکه تنها باید روی وجود، اندیشه، تلاش و آموزش خودمان حساب کرده و معتقد باشیم، اگر تکلیف یا وظیفه خود را کامل انجام دهیم، آن زمان باید از قدرت‌مطلق یا نیروهای مافوق انتظار مساعدت داشته باشیم باید بدانیم که مسئولیت کارها بر عهده خودمان است. قدرت‌مطلق پس از خلق انسان او را بر سر یک دوراهی گذاشت و به او اختیار کامل داد تا هر راهی را می‌خواهد، انتخاب کند. یکی راه پندار، گفتار و کردار راستین و دیگری راه فسق، فجور، کژی و زشتی است.

پس مسئولیت تمام اعمال انسان به عهده خودش است دعا، راز و نیاز هم زمانی می‌تواند، مؤثر باشد که در مسیر ارزش‌ها و یا صراط مستقیم حرکت کنیم؛ اگر ما نیروی مافوق یا الهی را بشناسیم از زیر بار مسئولیت‌های خود شانه خالی نمی‌کنیم؛ پس برای شناخت او ابتدا باید خودمان را بشناسیم و هسته انسان را بشکافیم انسان شامل دو بخش است:۱- هسته جسم یا صور آشکار انسان که به آن شهر وجودی، درون و یا کالبد فیزیکی می‌گویند و کاملاً قابل رؤیت است.۲- هسته خارجی یا صور پنهان انسان که شامل نفس، حس‌های خارج از جسم، عقل، روح، ذهن، آرشیو و... می‌شود؛ نفس تعیین موجودیتی است که درهرصورت، ظاهر و باطن انسان را نشان می‌دهد. نفس قسمت اصلی خود موجود بوده و درنهایت، نه جسم و نه روح است، نفس هر انسانی بر مبنای خواسته‌ها و دانایی‌ او، در رتبه و درجه خاصی قرار می‌گیرد که به شرح زیر است:۱- نفس اماره یا امر‌کننده ۲- نفس لوامه یا سرزنش‌کننده ۳- نفس مطمئنه یا قابل‌اطمینان هر نفسی دارای خواسته‌هایی بوده که در انسان شامل خواسته‌های معقول و غیر‌معقول است قانون پذیرش مسئولیت حیات و واگذار کردن اختیار به انسان در تمامی مراحل زندگی ما نقش مهمی را بر عهده دارد، حال چه در مرحله نفس اماره، لوامه یا مطمئنه باشیم به‌ هرحال فرقی نمی‌کند؛ بایستی کلیه مسئولیت‌های حیات خود را بپذیریم و بر عهده هیچ‌کس حتی قدرت‌مطلق نگذاریم.

مرزبان همسفر زهرا:

خدا را هزاران بار سپاس برای این نعمت بزرگ همان کنگره ۶۰ که در اختیار ما انسان‌های ناآگاه قرار گرفت تا بتوانیم مسیر رشد و تعالی خود را پیدا کنیم و برای شناخت و تکامل خویش تلاش کنیم؛ در مورد وادی چهارم در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن، قطعا انسان با داشتن تفکر و اندیشه و عقل و اختیاری که خداوند در وجودش نهاده مسئولیت انسان بودن و انجام مسائل حیاتی را به عهده خود انسان است، در کنگره ۶۰ با الهام گرفتن از وادی‌ها می تواتیم با تفکر و تعقل مسیر خوبی‌ها و یا مسیر فسق و فجور را انتخاب کنیم در هر صورت تمام نتایج قرار گرفتن در این دو مسیر مسئولیتش به عهده خود انسان است گاهی اوقات ما برای اینکه از نتایج عملکرد خود راصی نیستیم آن را به خداوند واگذار می کنیم واز قبول آن نتیجه فرار می کنیم و همیشه آشفته و پریشان هستیم و به دنبال تنبلی و راحت کردن خودمان از بار مسیولیت زندگی هستیم در صورتی که خداوند در قرآن کریم فرموده انسان چیزی نیست مگر آنچه تلاش کرده و در آیه‌ای دیگر فرموده مردم و پیامبران نسبت به کار و مسئولیتی که آن را عهده دار شده‌اند مورد محاسبه قرار می گیرند در پایان از خداوند می خواهم که انسان‌هایی که در مسیر آگاهی و تفکر قدم برداشته‌اند یاری فرماید،آمین.

مرزبان همسفر سعیده:

وادی‌ها راه و روش درست زندگی کردن را به ما می‌آموزند‌ که وادی چهارم می‌گوید: "در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است" همه ما می‌دانیم که خداوند نیروی برتر است و هیچ کاری بدون فرمان او انجام نمی‌پذیرد؛ ولی این موضوع نباید باعث این گردد که هر اتفاق یا مسئله‌ای برایمان پیش آمد، به خداوند نسبت دهیم و با خود بگویم؛ خداوند خودش به ما کمک می‌کند تا مشکلات ما حل شود؛ چون خداوند خالق ما هست و این جمله‌ها را بارها با خودمان تکرار می‌کنیم: خدایا خودت کمک کن، خودت درستش کن، خدایا قول می‌دهم از این به بعد بنده خوبی باشم و....؛ درصورتی که این تفکر کاملاً اشتباه است و ما را به بی‌راهه یا همان گریزگاه هدایت می‌کند که مسئولیت مشکلات و امور زندگیمان را گردن خداوند بیندازیم.

بله خداوند هم در مقابل خلقت ما مسئولیت‌هایی دارد؛ ولی این مسئولیت‌ها دو طرفه می‌باشند؛ مسئولیت خداوند در قبال خلق ما معجزه و نعمت‌های زیادی هست که به ما داده و انرژی و بهای سنگینی را صرف ما کرده است. عقل و اختیار دو نعمت بسیار بزرگی است که خداوند تنها به انسان بخشیده و دیگر موجودات از این نعمت برخوردار نیستند؛ بنابراین انسان با داشتن این دو ویژگی باید متوجه بخش زیادی از مسئولیت‌های خود باشد. مثلاً اگر در زندگی برای من مشکلی پیش آمد به‌جای این‌که زانوی غم بغل کنم و منتظر باشم دیگران یا خداوند مشکل من را حل کنند، خودم دست بکار شوم و راه‌‌حلی پیدا کنم و با حرکت کردن برای حل مشکلاتم معجزات خداوند هم به کمک من می‌آیند و من زودتر به نتیجه می‌رسم و تنها شرط آن بودن در راه و صراط مستقیم و دوری کردن از ضد ارزش‌هاست.

ویراستاری: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر.