وادی چهارم سرنوشت‌ساز است

همسفر فاطمه؛

وادی چهارم این آموزش را به من می‌دهد؛ اگر مشکلی در زندگی من وجود دارد، خود‌ آن را به‌وجود آورده‌ام و مسئولیت آن را نباید گردن خداوند یا دیگران بیندازم. در این وادی کاملاً واضح بوده که‌ انسان دارای صورآشکار، صور‌‌پنهان و هزاران سیستم پیچیده است. صور‌پنهان دارای اجزای مختلفی مثل عقل، حس، نفس و... بوده که با شناخت این دو صور، انسان می‌تواند به مرحله پذیرش برسد.

شناخت مراحل نفس که شامل اماره، لوامه و مطمئنه به انسان این امکان را می‌دهد که در هر مر‌حله‌ای از نفس باشد؛ بایستی مسئولیت کارهای خود را بر عهده بگيرد و می‌توان گفت: سختی‌ها و مشکلات برای آزمایش و پالایش انسان است تا به تکامل برسد؛ باید به خود متکی باشد و وقتی که مسئولیت کار خویش را بر عهده می‌گیرد و به سمت ارزش‌ها می‌رود، خداوند هم در طول مسیر، او را هدایت و یاری می‌رساند. انسان می‌تواند در کارهای خویش از دیگران مشورت بگیرد؛ ولی بیش‌ترین بار مسؤ‌لیت به عهده خود او می‌باشد، امیدوارم هر شخصی مسئولیت‌های کار‌های خویش را بپذیرد و آن‌ها را کاربردی کند.

همسفر فهیمه؛

وقتی وارد کنگره‌۶۰ شدم با رسیدن به وادی چهارم، انگار پرده‌ای از جلوی چشمان من برداشته شد و با خودم مواجه شدم. همیشه تصور می‌کردم در این زندگی حیف شده‌ام و خداوند فقط من را آفریده و در این جهان رها کرده است. حس تنهایی و قربانی شدن در من آنقدر قوی بود که دوست داشتم زود‌ زندگی‌ام پایان یابد؛ زمانی‌که اذن ورود به این مکان مقدس داده شد، از وادی اول تا وادی سوم نگاهی به خود کردم. وادی چهارم گویی از خواب من را بیدار کرد و این تفکر که باید برای اجابت خواسته‌های خویش از خداوند، گریه و زاری کنم را تغییر داد.

من از خواب عمیقی بیدار شدم، این زمانی بود که در لژیون سردار هم عضو شدم و با جان و دل این لژیون را درک کردم. مکانی که انسان را احیاء می‌کند؛ بایستی همیشه چراغش روشن بماند و با عضویت در این لژیون مالی، بهای حال خوش الان خود را پرداخت کنم تا این چرخه ادامه پیدا کند و انسان‌ها طعم حال خوب را بچشند؛ زمانی‌که باز‌پرداخت داشته باشم می‌توانم در صراط‌مستقیم باقی بمانم؛ اما وقتی به آن‌چه دریافت کرده‌ام کافر باشم و نا‌دیده بگیرم، نعمتی که داده شده از من پس گرفته می‌شود و به کسی واگذار می‌شود که قدر‌‌شناس باشد.

همسفر اکرم (ا)؛

در وادی اول می‌گوید: «با تفکر ساختار‌ها آغاز می‌‌شود و بدون تفکر آنچه هست رو به زوال می‌‌رود». وادی دوم به ما می‌گو‌ید: «هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم» و در وادی سوم گفته می‌شود «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌‌کند» باید بدانیم که هیچ‌کس به اندازه خود‌مان به ما نمی‌تواند کمک و یاری برساند. وادی چهارم خیلی حائز اهمیت و سرنوشت‌ساز است که تکلیف من را با خداوند مشخص می‌کند که «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویش».

وادی چهارم به ما می‌گوید این وادی‌های ۱، ۲ و ۳ را که پشت سر بگذاریم؛ حالا ممکن است یک گریز‌گاهی وجود داشته باشد، آن گریز‌گاه می‌خواهد که ما از بار مسئولیت خود شانه خالی کنیم. گریزگاه این خواهد بود که کلیه بار مسئولیت‌ و مشکلات خویش را به‌صورت حق به‌ جانب بخواهیم، خداوند حل کند؛ اما این‌گونه نیست! ما هم وظایفی داریم که باید برای رسیدن به خواسته‌های خود‌، دست از تلاش و پشت کار بر‌نداریم و با تفکر بتوانیم راه‌حل برای مشکلات پیدا کنیم و در آخر بسپاریم به خداوند که می‌گوید: «از شما حرکت و از من برکت در راه صراط‌مستقیم باشید، ضد‌ارزش‌ها را رها کنید و تلاش ورزید تا من هم شما را یاری برسانم».

نویسنده: همسفر فاطمه، همسفر فهیمه و همسفر اکرم (ا) (لژیون سردار)
رابط خبری: همسفر مریم (ج) رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون سردار)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نما‌یندگی امیر اراک