مسئولیت به عهده خود ما

مشارکت همسفر حوریه:
در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویش. مسئله جهان‌بینی در مثلث درمان اعتیاد، در ضلع دیگر آن که جسم و روان است از اهمیت بالایی برخوردار است؛ باید به صراحت گفت که اگر ضلع مربوطه به تعادل نرسد؛ یعنی تفکرات، نگرش فرد از حالت افیونی بودن در زمان مصرف موادمخدر خارج نشود، هرگز درمان اعتیاد صورت نمی‌گیرد. همان‌طور که همه ما می‌دانیم بر اساس پروتکل Dst جسم، روان و جهان‌بینی به تعادل می‌رسد و شخص مصرف‌کننده در طی زمان دیگر اثری از اعتیاد در او دیده نمی‌شود و تولدی دیگر برایش رقم می‌خورد که این در باورش نمی‌گنجد؛ یعنی درمان اعتیاد؛ اما قانون چهارم به ما می‌آموزد در مسائل حیاتی، مسئولیت به عهده خود ما است و خداوند در این خصوص مسئولیتی ندارد. او این مسئولیت را به ما محول کرده است و تمام اختیارات و توانایی لازم را در اختیار ما قرار داده است چرا که خداوند آنقدر کارش را به بهترین شکل انجام داده است و بقیه امور بر دوش ما است.

وقتی از مسائل حیاتی صحبت می‌شود؛ یعنی هر مسئله‌ای که به زندگی ما و حیات ما مربوط می‌شود چه مشکلات جسمی و فیزیکی بر عهده ما است، ما هستیم که مسئول اصلاح آن‌ها هستیم نه خداوند. خداوند معجزه نعمت زندگی و حیات را به ما با تمام امکانات داده است و برایش بهای سنگینی صرف ما شد و من انسان با تمام این نعمت‌ها نا‌سپاس هستم و همه این‌ها به باتلاق می‌کشانم و نابود می‌کنم و آن‌وقت از خداوند طلبکار هستم‌؛ باید در مقابل این قانون سر تعظیم فرود آییم و با تمام توان و تلاش خودمان حرکت کنیم و تمام مشکلات را با جان و دل پذیرا باشیم چرا که در ادامه مسیر اوست یاری‌دهنده، اگر در غیر این‌صورت باشد نتایجی حاصل نخواهیم به دست آورد. سیستم خداوند طوری طراحی شده است که نمی‌شود در آن نقش بازی کرد، بایستی بر راستی، درستی و صداقت پیشه کرد و تمام سختی‌ها را پذیرفت و درک کرد. اگر امروز بخواهم وادی چهارم را وصل کنم به لژیون سردار، لژیون سردار برای من دریچه‌ای بود که ابتدا به ایمان و باور واقعی دست پیدا کنم و بدون هیچ چشم‌داشت و منتی با جان و دل در این جایگاه بخشش کنم.

واقعاً به یاد روزهایی باشیم که در برابر مشکلات مثل طناب گره خورده بودیم و راه فرار نداشتیم و لحظه‌ای از آرامش را آرزو می‌کردیم، چرا که با وارد شدن در این جایگاه مرا با خود واقعی‌ام آشنا کرد تا هر چند بیشتر، بیشتر عاشق این جایگاه مقدس شوم تا بتوانم به اندازه توان‌ خودم خدمت کنم. پس اگر بنایی آباد باشد؛ اما ساکنین آن خراب باشند بنا هم کم‌کم رو به خرابی و نابودی می‌رود؛ اما ساکنین آباد بناهای خراب و یا ویرانه‌ها را هم می‌توانند آباد کنند؛ باید به ایمان برسیم و این را بدانیم وعده خداوند دروغ نیست؛ باید بذر این بخشش را کاشت به موقع آبیاری‌ کرد تا به رشد و ارتقاء برسد تا دیگر عزیزانی که در جامعه امروزی در دنیای تاریکی غوطه‌ور هستند دست در دست هم بدهیم تا بتوانیم خانواده‌ای را به آرامش برسانيم. در آخر سپاس‌گزاری می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترم‌شان و همچنین از اعضای گروه لژیون سردار. آرامش امروز خودم را به اقیانوس الهی گره می‌زنم تا در طولانی‌ترین ایام روزگار سوار امواج باشم نه در مقابل آن.

رابط خبری: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج