وادی چهارم یعنی در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوندیعنی سلب مسئولیت از خویش است. من دراین وادی یاد گرفتم که تمام مسئولیت ها دو طرفه می باشد،تا زمانی انسان حرکت وتلاشی نکند همه چیز را به خدا بسپارد؛ یعنی سلب مسئولیت از خویش است. در اینجا انسان نه جایگاه خود و نه جایگاه خداوند را شناخته است.
خالق کار خود را به بهترین شکل انجام داده است، به انسان اختیار داده، قدرت تفکر و تعقل داده است. پیامبران الهی برای هدایت، آموزش و نشان دادن صراط مستقیم به انسان ها پا به حیات نهاده اند؛ تا مسیر درست زندگی را به انسان آموزش دهند. باید تمام مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و تلاش کنیم.
من یاد گرفتم که جایگاه ومسئولیت خود را مشخص ومرزبندی کنم و خواسته هایم را تشخیص دهم که کدام خواسته معقول است وکدام خواسته غیر منطقی است.امروز خوب فکر می کنم وزمانی به یک نتیجه مطلوب می رسم که به نیروی الهی وصل باشم ودر صراط مستقیم قرار داشته باشم.باید هر یک از ما انسان ها کلیه مسئولیت های حیات خود را بپذیریم.
قبل از ورود به کنگره انتظار داشتم که تمام مسائل زندگی من را پدر یا مادرم حل کنند،با نماز خواندن و دعا کردن از خداوند می خواستم که به من کمک کندتا مشکلاتم حل شود. اصلاً برای انجام کارهایم تفکر و هیچ اقدامی نمی کردم؛ همیشه به خاطر حل نشدن مسائل زندگیم ناراحت بودم و می گفتم کاش مادرم من را به دنیا نیاورده بود؛ ولی امروز خداوند را شکر می کنم که در کنگره هستم آموزش می گیرم و برای حل مشکلات زندگی خودم تلاش می کنم. از دیگران هیچ انتظاری ندارم. من با کمک خواستن از خداوند ،هم زمان خودم نیز حرکت وتلاش می کنم و خداوند در همه امور به کمک من می آید.
نویسنده:همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون اول)
ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون اول - نگبهان سایت)
همسفران نمایندگی گرمسار
- تعداد بازدید از این مطلب :
28