فرار از مسئولیت‌های مختلف زندگی

در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. ما در سه وادی گذشته فرا گرفتیم فکر کنیم و ناامید نشویم و مسئولیت کار و زندگی خود را به گردن شخص دیگری نیندازیم؛ ولی اینجا ممکن است ما یک گریزگاه پیدا کنیم و بگوییم ما مسئولیت کار و زندگی خود را به بنده و خلق خدا واگذار نمی‌کنیم و مسئولیت زندگی خود را به خداوند واگذار می‌کنیم، یا به عبارتی به خدا توکل می‌کنیم و فکر کنیم بعد از سپردن کلیه مشکلات به خداوند دیگر نیازی نیست هیچ تلاشی انجام بدهیم. بعضی اوقات ما خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه می‌گیریم انتظار داریم خداوند بیاید قرض ما را بدهد و یا اگر مرتکب جرم شدیم ما را از زندان آزاد کند، انسان هرکاری انجام می‌دهد باید بهایش را پرداخت کند و اگر در مسیر ضدارزش‌ها گام می‌گذارد؛ باید بهایش را خودش پرداخت کند.

در وادی چهارم آمده که دست‌های آسمانی فقط القاء افکار را انجام می‌دهند و بقیه مسئولیت‌ها بر عهده خود ما است‌. خداوند انسان را آفرید و او را بر سر یک دو راهی قرار داد، یکی راه درست و عمل سالم و دیگری راه فسق و فجور؛ پس انسان با اختیار خود یکی از راه ها را انتخاب می‌کند. اگر در مسیر ارزشی باشد حالش خوب است و اگر در راه ضدارزشی گام بردارد حالش خراب است. واگذار کردن مسئولیت به خدا؛ یعنی فرار از مسئولیت های مختلف زندگی. در وادی چهارم به قانون پذیرش مسئولیت که یکی از مهم‌ترین قوانین جهان‌بینی در بازی زندگی است می‌رسیم.

من به عنوان یک همسفر، با ناامیدی، حقارت و ترس‌های زیادی در زندگی دست و پنجه نرم کرده بودم و به جسم و روان خودم آسیب وارد نموده و در بی تعادلی به سر می‌بردم. همیشه در هنگام راز و نیاز با خداوند از او درخواست کمک داشتم و می‌خواستم راهی به من نشان دهد تا از شرایطی که داشتم بیرون بیایم. خدا را هزاران بار شکر که راه کنگره در مسیر زندگی من نمایان شد. در واقع همان القاء و نشان دادن مسیر که وعده داده شده از جانب دستهای آسمانی صورت می‌گیرد و بقیه مسئولیت بر عهده شخص خود من بود که حرکت کنم، در کارگاه‌ها و لژیون مرتب حضور داشته باشم، سی‌دی‌هایم را بنویسم، در جلسات مشارکت نمایم تا به رهایی و درمان و آرام آرام به تعادل برسم.

در این وادی می‌گوید اول باید خودت را بشناسی، از خودت بگذری و برای خود‌شناسی احتیاج به آموزش دارید که این وادی ما را با خودمان آشنا می‌کند ما با شناخت خودمان می‌توانیم مسئولیت‌های خود را بشناسیم و بپذیریم که مسئولیت کارهای خودمان بر عهده خودمان می‌باشد و باید در مسیر آن‌ها کوشش کنیم تا به نتیجه مطلوب برسیم و مطمئن باشیم که نیروهای مافوق هم در این مسیر ما را یاری می‌نمایند. در آخر این‌که اول باید حرکت کنم و خودم به خودم کمک کنم، بعد از خداوند درخواست کمک داشته باشم.

منبع: کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود
نویسنده: همسفر هاله رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سردار)
رابط خبری: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج