در وادی چهارم ما مرز بین خود و خدایمان را مشخص می‌کنیم

همسفر مریم:
در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، سلب مسئولیت از خویش است. وادی چهارم به من می‌آموزد که مسئولیت تمام کارها، رفتار و عملکرد خود را قبول کنم، همین‌طور در این وادی ما سعی می‌کنیم مرز بین خود و خدایمان را مشخص کنیم. همیشه مسئولیت دوطرفه است؛ مثلاً پدر و مادر در قبال فرزندان مسئولیت دارند و فرزندان نیز در قبال والدین مسئولیت دارند؛ بنابراین خداوند هم در مقابل ما مسئولیت دارد و ما هم متقابلاً در قبال خداوند مسئولیت داریم؛ ولی ما نباید انتظار داشته‌باشیم هر برنامه‌ای که به خدا بدهیم اجرا کند؛ بلکه ما خودمان باید برای حل مسائل زندگی، اقدام کنیم و خداوند فقط با القاء افکار به ما کمک می‌کند. پس نتیجه می‌گیریم: اگر ما با بی‌فکری خودمان برای خود مشکل به وجود آورده‌ایم، نباید انتظار داشته‌باشیم که خداوند آن را حل کند و این مسئولیت به عهده شخص خودمان است.

همسفر فاطمه:
ما در ۳ وادی اول بیشتر در مورد تفکر و حد‌ومرز تفکر یاد گرفتیم؛ اما در وادی چهارم می‌فهمیم که مسئولیت بین همه چیزهایی که در هستی وجود دارد، دو‌طرفه است؛ برای مثال: همان‌طور که خداوند نسبت به ما مسئولیت دارد، ما هم نسبت به خداوند مسئولیت داریم؛ اما به این معنا نیست که خداوند مسئول حل کردن تمام مشکلات ما است. ما باید این را تشخیص بدهیم که مسئول چه کاری هستیم و حدومرز آن را درک کنیم. یک‌ سری مواقع ما می‌نشینیم و دست به دعا می‌شویم و حتی حالت حق‌به‌جانب می‌گیریم و می‌گوییم: خدایا تو خدایی و تمام مشکلات را به‌راحتی می‌توانی حل کنی، من راضی‌ هستم به رضای تو، این درواقع؛ یعنی ما مسئولیت خودمان را به گردن خدا انداخته‌ایم. مثل این‌که مرتکب جرم شوی و در زندان بنشینی و به این فکر کنی که نیروهای مافوق از زندان، بیرونت بیاورند. خداوند درواقع راه را به ما نشان می‌دهد؛ اما قدم‌های اصلی را خودمان باید برداریم؛ مثلاً نوشتنِ سی‌دی، مسئولیت من است نه خداوند. درواقع ما باید از این بن‌بست ذهنی و رفتاری بیرون بیاییم تا راه درست را راحت‌تر تشخیص بدهیم. من خودم به این معتقد بودم که اگر من به یک‌ سری چیزها نرسیدم، شاید شانسش را نداشتم؛ ولی با کمی درک از سی‌دی وادی چهارم، این را فهمیدم که آدم با توجه به آن اندازه که سختی و تلاش کرده نتیجه می‌گیرد.

همسفر سحر:
در وادی چهارم، آقای مهندس سعی دارند این موضوع را ما درک کنیم که باید بارِ مسئولیت زندگی بر عهده خودمان باشد. برای این‌که انسانِ کامل و موفقی باشیم، به خودمان و توانایی‌های خودمان تکیه کنیم و به نیرویی که خداوند در ما نهاده است ایمان داشته‌باشیم. با قدم گذاشتن در راه درست و امید به نور ایزدی می‌توانیم به هرچه می‌خواهیم برسیم، افرادی هستند که به اشتباه فکر می‌کنند، اگر فقط در گوشه‌ای بنشینند و دست به درگاه خداوند شوند و هیچ کاری خودشان نکنند، می‌توانند به خواسته‌های خود برسند، مثل کسی که می‌خواهد دانشگاه قبول شود، هزاران رکعت نماز می‌خواند تا خداوند او را در کنکور یاری کند؛ ولی نمی‌داند که باید خودش تلاش بکند، درس بخواند تا خدا هم او را یاری کند، می‌توان به یک ضرب‌المثل اشاره کرد که می‌گوید: از تو حرکت از من برکت. این ضرب‌المثل خود مصداق وادی چهارم است که اگر ما تلاش بکنیم و در راه ارزش‌ها حرکت کنیم آن وقت قدرت مطلق یا یزدان، در این مسیر بهترین و به‌موقع‌ترین کمک‌ها را به ما می‌کند. به امید این‌که همه ما به جای این‌که از خداوند یا دیگران کمک بگیریم، خودمان دست به زانوهای خود بگذاریم و بایستیم و با تمام وجود برای رسیدن به آرزوهایمان و ساختن دنیا بدون نفرت، کینه، خشم، دنیای پر از زیبایی و بخشش، امید، خنده‌های از ته دل، با تمام دل و جان تلاش کنیم تا دنیا به جای زیباتری برای همه موجودات تبدیل شود.

همسفر کلثوم:
وادی چهارم می‌گوید: مسؤلیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسؤلیت از خویشتن. در وادی یک، دو و سه آموختیم که باید اول تفکر کنیم، در وادی سوم آموختیم مسؤلیت مشکلات خودمان را به گردن دیگران نیندازیم؛ اما وادی چهارم به ما می‌آموزد که مسؤلیت مشکلاتمان را به‌راحتی به گردن خداوند نیندازیم و همین‌طور این وادی مرز بین خود و خدایمان را مشخص می‌کند. همیشه مسؤلیت دو‌طرفه است؛ مثلا پدر و مادر در قبال فرزندان مسؤلیت دارند؛ ولی نباید انتظار داشته‌باشیم که هر برنامه‌ای به خدا بدهیم را باید اجرا کند؛ بلکه ما خودمان باید برای حل مسائل زندگی خود اقدام کنیم. خداوند فقط با القاء افکار به ما کمک می‌کند، پس نتیجه می‌گیریم: اگر ما با بی‌فکری خودمان برای خود مشکل به وجود می‌آوریم نباید انتظار داشته‌باشیم که خداوند آن را حل کند و این مسؤلیت به‌عهده شخص خودمان است. وادی‌ها همانند ستون‌هایی هستند که زیربنای جهان‌بینی ما را می‌سازند، قوانینی هستند  که در جهان ما حاکم‌اند و راه درست زندگی  کردن را به ما می‌آموزند. وادی اول تا چهارم ما را آماده می‌کند تا حرکت درست و اصولی را برای ادامه زندگی آغاز کنیم. اگر دلمان بخواهد دائماً به سمت ضدارزش‌ها برویم؛ ولی از قدرت مطلق بخواهیم تمام مسائل ما را در جهت ارزش‌ها حل کند و خودمان حاضر نباشیم هیچ قدمی برای رسیدن به ارزش‌ها برداریم به جایی نمی‌رسیم و این خواسته غلط است.

رابط خبری: همسفر عصمت رهجو راهنما همسفر فاطمه ( لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر فهیمه رهجو راهنما همسفر فاطمه( لژیون چهارم) دبیر سایت
ارسال: همسفر مریم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اسبیکو خرم‌آباد