مسئولیت‌پذیری، کلید رهایی و تغییر سرنوشت

تعدادی از رهجویان لژیون تغذیه سالم نمایندگی آکادمی درخصوص دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» این‌گونه نوشتند:

همسفر مریم:

خداوند به ما عقل و اختیار داده است در نتیجه ما باید با توجه به آن قبل از شروع هر کاری تفکر کنیم، خوب بیندیشیم و به قول معروف بی‌گدار به آب نزنیم. ما باییستی مسئولیت زندگی خودمان را بپذیریم و بار آن را به عهده هیچ‌کس نیندازیم. اگر بخواهیم مسئولیت را به خداوند واگذار کنیم، تکلیف معلوم نیست که چه کسی باید به فرمان عقل برسد آدمی یا خداوند؟ پروردگار که قدرت مطلق است به ما اختیار داده تا همه‌چیز را یاد بگیریم. ممکن است ما دچار اشتباه شویم و در تاریکی قرار بگیریم؛ اما همه این‌ها برای آموزش ما است.

پس باید مسئولیت کارهای خودمان را بپذیریم، برای رسیدن به اهداف و خواسته‌هایی که داریم تلاش و کوشش کنیم و مطمئن باشیم که خداوند نیز ما را یاری می‌رساند. خداوند فرموده است: «مرا صدا بزنید تا شما را اجابت کنم»؛ البته مشروط بر اینکه در صراط مستقیم باشیم.

حال اگر به دستورات و خواسته‌های غیرمعقول نفس خود عمل کنیم و زمان زیادی را به دعا و نیایش سپری سازیم و انتظار داشته باشیم تا خداوند مشکلات ما را حل کند؛ اما همچنان به کارهای ضد‌‌ارزشی ادامه دهیم و خودمان هیچ قدمی در جهت حل مشکل برنداریم و هیچ هزینه‌ای پرداخت نکنیم، دعاهای ما هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. اگر بنشینیم، دست روی دست بگذاریم و از خداوند بخواهیم تا قرض ما را ادا کند، چنین چیزی محال است. باید در جهت آن خواسته حرکت کنیم و خداوند نیز از طریق القا، یاری‌رسان خواهد بود.

فرض کنیم بین ما و خداوند سیمی وصل است. اگر از خداوند دور شویم این سیم پاره می‌شود؛ چون خلاف مبدأ، حرکت کرده‌ایم. بنابراین باید سعی کنیم مرتباً به خداوند نزدیک شویم؛ زیرا سیم اتصال ما به باریکی یک مو است و قدرت مطلق از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است.

همسفر سایه:

عنوان وادی چهارم به ما می‌آموزد: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است». همچنین قرآن کریم می‌فرماید: «لَیسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعیٰ»؛ یعنی برای انسان چیزی جز سعی، تلاش و کوشش خودش نیست.

ما نباید بار مسئولیت خودمان را به دوش دیگران بیندازیم. اگر من تکلیف و وظیفه خودم را به درستی انجام دادم در این صورت می‌توانم از قدرت مطلق و نیروهای مافوق انتظار مساعدت و حمایت داشته باشم؛ باید به این نکته توجه کنیم که کلیه مسئولیت‌های زندگی بر عهده خود ما است و نباید از قدرت مطلق انتظارات غیرمنطقی و غیرمعقول داشته باشیم.

اگر من به دلیل جهل، ناآگاهی و بلد نبودن روش صحیح غذا خوردن، بدنم را در حالت ذخیره چربی‌ها قرار دادم و دچار اضافه وزن شده‌ام، نباید مدام دلیلش را به گردن مسافرم بیندازم و بگویم «او هر روز شیرینی و هله‌هوله می‌خرید»؛ در صورتی که مسئولیت چاقی و اضافه وزن من به دلیل ناآگاهی خودم بود که نمی‌دانستم خوردن چه چیزی برای بدنم مفید یا مضر است.

چنانچه امروز وضعیت زندگی من آشفته است، مسئولیت آن تمام و کمال به عهده خودم است؛ باید بپذیرم که خودم با تصمیم‌هایم باعث به وجود آمدن مشکلات زندگی‌ام شده‌ام. در این‌ صورت است که خداوند نیز ما را حمایت می‌کند؛ چراکه مهره اصلی و سرنوشت‌ساز زندگی، خود ما هستیم.

رابط خبری: همسفر افشان رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون تغذیه سالم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهجت (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آکادمی