English Version
This Site Is Available In English

ادب و تعادل؛ وقتی از دیگران تشکر می‌کنیم، چیزی از ما کم نمی‌شود...

ادب و تعادل؛ وقتی از دیگران تشکر می‌کنیم، چیزی از ما کم نمی‌شود...

"به نام خدا"

پنجمین جلسه از دور چهل و نهم کارگاه‌های آموزشی کنگره۶۰، نمایندگی عمان سامانی (شهرکرد)، به استادی راهنمای محترم مسافر سجاد، نگهبانی مسافر سامین و دبیری مسافر سعید، با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز پنجشنبه ۲۱ خردادماه ۱۴۰۵ برگزار شد.

خلاصه صحبت‌های استاد:
سلام دوستان، سجاد هستم، یک مسافر.
از همه عزیزانی که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم، تشکر می‌کنم.

دستور جلسه این هفته «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. قبل از ورود به کنگره، تصور می‌کردم رفتار مناسبی با دیگران دارم و به‌خوبی ارتباط برقرار می‌کنم؛ اما وقتی گذشته خود را مرور می‌کنم، می‌بینم تعادل لازم را نداشتم و حتی در ساده‌ترین رفتارهای اجتماعی نیز دچار مشکل بودم. واقعیت این است که بسیاری از این مسائل را کسی به ما آموزش نداده بود.

در کنگره فهمیدم که آداب معاشرت، احترام گذاشتن و نحوه برخورد با دیگران مهارت‌هایی هستند که باید آن‌ها را آموخت. پیش از آن، گاهی تصور می‌کردم دیگران مقصر هستند، اما امروز می‌دانم بخش زیادی از مشکلات به رفتار و نگرش خودم برمی‌گشت. بلد نبودم درست سلام کنم، درست تشکر کنم یا احترام متقابل را رعایت کنم.
یکی از ویژگی‌هایی که افراد را جذب کنگره می‌کند، فضای احترام و ادب حاکم بر آن است. اگر این احترام وجود نداشت، چنین جمع بزرگی نمی‌توانست با آرامش در کنار هم فعالیت کند. این آرامش نتیجه آموزش و عمل به همان آموزش‌هاست.

موضوع مهم دیگری که در کنگره یاد گرفتم، تشکر کردن است. شاید در گذشته حتی از نزدیک‌ترین افراد زندگی خود نیز قدردانی نمی‌کردم. گاهی انسان از همسر، فرزند یا حتی فردی که خدمتی کوچک انجام داده تشکر نمی‌کند، در حالی که همین قدردانی روابط را زیباتر می‌کند و از منیت انسان می‌کاهد.
وقتی از دیگران تشکر می‌کنیم، چیزی از ما کم نمی‌شود؛ بلکه خودمان احساس بهتری پیدا می‌کنیم. بسیاری از انسان‌ها برای آسایش ما تلاش می‌کنند؛ از کسی که محیط را تمیز نگه می‌دارد تا افرادی که برای تهیه لباس، غذا و سایر نیازهای زندگی زحمت می‌کشند. قدردانی از این تلاش‌ها، بخشی از ادب و آداب معاشرت است.

در خانواده نیز باید این فرهنگ را رعایت کنیم. اگر مادری یا همسری ساعت‌ها برای آماده کردن غذا زحمت کشیده است، شایسته است از او تشکر کنیم و زحماتش را نادیده نگیریم. این رفتارهای ساده، پایه‌های احترام و محبت را در خانواده تقویت می‌کند.

یکی از نکات ارزشمند کنگره این است که جایگاه افراد باعث برتری آن‌ها بر دیگران نمی‌شود. همه می‌توانند در چارچوب قوانین و زمان‌بندی مشخص با راهنما یا مسئولان ارتباط داشته باشند. همین موضوع نشان می‌دهد که احترام متقابل، مهم‌تر از جایگاه ظاهری است.
من حتی در برخی تجربه‌های شخصی، مانند حضور در دادگاه، متوجه شدم که ادب و نحوه رفتار انسان می‌تواند بر نگاه دیگران تأثیر بگذارد. رعایت احترام، گوش دادن و برخورد مناسب، همواره نتایج بهتری به همراه دارد.

بی‌تعادلی نیز یکی از پیامدهای مصرف مواد است. فرد مصرف‌کننده به دلیل شرایط جسمی و روانی، تعادل لازم را از دست می‌دهد و این مسئله بر اطرافیان، به‌ویژه اعضای خانواده، تأثیر می‌گذارد. همسفران سال‌ها با اضطراب، نگرانی و تنش زندگی می‌کنند و این فشارها می‌تواند سلامت آن‌ها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
کنگره به ما آموزش می‌دهد که با رسیدن به تعادل جسم، روان و جهان‌بینی، می‌توانیم زندگی سالم‌تری داشته باشیم. وقتی جسم سالم باشد، فکر نیز بهتر عمل می‌کند و انسان تصمیم‌های درست‌تری می‌گیرد.

من معتقدم حضور در کنگره یک فرصت ارزشمند است و نصیب هر کسی نمی‌شود. اگر امروز در این مکان حضور داریم، باید قدر آموزش‌ها، راهنما و همه کسانی را که در این مسیر به ما کمک می‌کنند بدانیم و از آن‌ها سپاسگزار باشیم.
همچنین در کنگره یاد می‌گیریم که برای به دست آوردن هر چیز ارزشمند، باید بهایی پرداخت و تلاش کرد. بدون حرکت، آموزش و خدمت، نمی‌توان انتظار نتیجه مطلوب داشت. همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، آنچه امروز می‌کاریم، فردا برداشت خواهیم کرد؛ اگر بذر محبت، احترام و ادب بکاریم، ثمره آن را نیز در زندگی خود خواهیم دید.

به نظر من، نخستین قدم در قدردانی این است که از وجود و سلامتی خود مراقبت کنیم. کسی که برای جسم و جان خود ارزش قائل باشد، بهتر می‌تواند قدردان دیگران نیز باشد. تشکر کردن نشانه فروتنی و کاهش منیت است و هیچ‌گاه از ارزش انسان کم نمی‌کند.

در پایان، همان‌گونه که آقای مهندس همواره بر ادب و احترام تأکید می‌کنند، ما نیز باید این آموزش‌ها را در زندگی روزمره به کار بگیریم؛ از احترام به استاد و راهنما گرفته تا برخورد با خانواده، دوستان و همه انسان‌ها.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

عکس‌برداری: مسافر رحیم لژیون دوازدهم
تهیه و نگارش: مسافر حامد لژیون بیست‌ویکم
ارسال: مسافر حمید لژیون نوزدهم

لژیون خدمتگزار: لژیون یکم، راهنمایی آقا سجاد

با احترام، گروه سایت و مرزبان خبری نمایندگی عمان سامانی، مسافر وحید

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .