ششمین جلسه، از دوره شصتم، از سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی دیدهبان محترمِ، آقای عبدلله ملکی، نگهبانی راهنمای محترم مسافر رضا و دبیری مسافر محمدرضا، با دستور جلسه: «آدابِ معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی» پنجشنبه، ۲۱ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۴۵ برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان. عبدلله هستم، یک مسافر
خیلی خوشحالم که امروز در نمایندگی پرانرژی پروین اعتصامی در خدمت شما عزیزان هستم. کنگره برای ما مانند خانه خودمان است و هر نمایندگی که با تلاش اعضا ساخته میشود، یکی از افتخارات مجموعه محسوب میشود. یکی از موضوعاتی که همیشه برای ما اهمیت دارد، داشتن مکانهای مستقل برای برگزاری جلسات است. اخیراً پس از سالها فعالیت در نمایندگی آکادمی، شرایطی پیش آمد که باید آن مکان را تحویل میدادیم. با این حال هیچ نگرانیای وجود نداشت، زیرا مهندس دژاکام پایههای مالی کنگره را بهگونهای طراحی کردهاند که امروز با آرامش میتوانیم برای خرید و توسعه نمایندگیهای جدید اقدام کنیم. این آرامش نتیجه آموزشها، برنامهریزیها و راهکارهایی است که در کنگره وجود دارد.
تمام دستور جلسات کنگره در نهایت یک هدف را دنبال میکنند و آن آموزش هنر درست زندگی کردن است. دستور جلسه امروز نیز با عنوان «آداب معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی» دقیقاً در همین راستا قرار دارد. شاید این مفاهیم از کودکی برای همه ما آشنا بوده باشد و پدر و مادرها نیز همواره تلاش کرده باشند آنها را به فرزندان خود آموزش دهند، اما کنگره جاهای خالی را شناسایی کرده که بهخصوص در زندگی مصرفکنندگان و خانوادههایشان بسیار تأثیرگذار است؛ اینکه چگونه با دیگران برخورد کنیم، چگونه احترام بگذاریم و چگونه در روابط خود به تعادل برسیم.
ما در کنگره صرفاً به معنای لغوی کلمات نمیپردازیم، بلکه به دنبال اجرای آنها در زندگی هستیم. وقتی از آداب معاشرت صحبت میکنیم، منظور این است که احترام یکدیگر را حفظ کنیم، سلسلهمراتب را رعایت کنیم و بدانیم هر فردی باید نسبت به جایگاه بالاتر خود احترام قائل باشد. اگر این مسائل رعایت نشود، کارها بهدرستی پیش نخواهد رفت. ما اینجا آموزش میگیریم که آگاهانه زندگی کنیم و رفتارهایی که شاید در گذشته برای ما عادی بوده، اما با ارزشهای کنگره سازگار نیست، کنار بگذاریم.
تعادل بدون آگاهی به دست نمیآید. در رأس کنگره، خود آقای مهندس دژاکام همواره تأکید دارند که هر آموزشی باید ابتدا از خود فرد آغاز شود. ایشان بارها گفتهاند که نباید از بالا به دیگران نگاه کنیم و اگر قرار است تغییری ایجاد شود، ابتدا باید از خودمان شروع کنیم. نمونه آن را در موضوع اضافهوزن دیدهبانان مشاهده کردیم که خود آقای مهندس با دقت روند کاهش وزن را پیگیری میکردند و نتیجه آن نیز کاملاً مشخص بود. این موضوع نشان میدهد که اگر قرار است به دیگران آموزش بدهیم، ابتدا باید خودمان الگو باشیم.
اعتقاد جناب مهندس این است که الگو باید بینقص باشد. هیچ موضوعی در کنگره وجود ندارد که ابتدا توسط خود ایشان تجربه و اجرا نشده باشد. در درمان اعتیاد، ابتدا خودشان درمان شدند و سپس روش را در اختیار دیگران قرار دادند. در درمان سیگار، در موضوع سیستم ایکس، در تغذیه سالم و لژیون جونز و حتی در مباحث مالی و لژیون سردار نیز همینگونه عمل شده است. ابتدا خودشان وارد عمل شدهاند و سپس از دیگران خواستهاند در آن مسیر حرکت کنند.
در موضوع لژیون سردار نیز همین مسئله وجود دارد. وقتی مبلغ نشان بینشان به سه میلیارد تومان افزایش پیدا کرد، اولین نفری که این مبلغ را پرداخت کرد خود آقای مهندس بودند. به همین دلیل است که وقتی الگویی در عمل پیشقدم میشود، دیگر کسی نمیتواند بگوید چرا باید این کار را انجام دهم. این موضوع فقط درباره مبالغ بزرگ نیست؛ حتی کسی که با مبلغی اندک در ساخت یک نمایندگی مشارکت میکند، در این سازندگی سهم دارد و یقیناً اثر آن را در زندگی خود خواهد دید.
تمام پنجاهودو دستور جلسه کنگره برای این طراحی شدهاند که ما به تعادل برسیم و بازتاب عملکردمان در جامعه با گذشته تفاوت داشته باشد. من همیشه گفتهام که کنگره هدف نیست؛ کنگره ابزاری است برای رسیدن به اهداف زندگی. ما به کنگره میآییم تا آموزش بگیریم، معاشرت صحیح را یاد بگیریم، به تعادل برسیم و حال خوب را تجربه کنیم؛ اما این آموزشها باید در خانه، خانواده و جامعه اجرا شوند.
اگر من در کنگره رفتار مناسبی داشته باشم اما در خانه با همسر، فرزند، پدر و مادر خود برخورد درستی نداشته باشم، هنوز به تعادل نرسیدهام. اگر عصبانیت، پرخاشگری و رفتارهای نادرست را به خانه ببرم، این مسیر کنگره نیست. خانوادههای ما این شرایط را انتخاب نکرده بودند. آنها سالها سختی کشیدند، نگرانی تحمل کردند و در سرما و گرما همراه ما بودند. بسیاری از آسیبهای روحی و روانی که به آنها وارد شده، نتیجه رفتارهای نادرست ما بوده است.
امروز وظیفه ما این است که با آموزشهایی که گرفتهایم، آرامش را به خانواده بازگردانیم. تعادل یعنی خانواده من احساس امنیت و آرامش داشته باشد. تعادل یعنی رفتار من در زندگی روزمره تغییر کرده باشد. در رانندگی، در محل کار، در برخورد با مردم و حتی در سادهترین روابط اجتماعی. همانطور که آقای مهندس بارها تأکید کردهاند، با سلام کردن، احترام گذاشتن، رعایت حرمتها و حفظ ادب، میتوانیم بازتابی مثبت از خود به جا بگذاریم.
اگر بتوانیم آموزشهای کنگره را در زندگی اجرا کنیم، بهتدریج به الگویی مناسب تبدیل میشویم. آن زمان اگر کسی بداند که روزی مصرفکننده بودهایم و امروز تغییر کردهایم، از ما میپرسد چه مسیری را طی کردهایم و ما میتوانیم کنگره را به او معرفی کنیم. کنگره از ما کار پیچیدهای نمیخواهد؛ فقط میخواهد اشتباهات خود را ببینیم و برای اصلاح آنها تلاش کنیم. اگر امروز خطایی داریم، فردا آن را کمتر کنیم. همین دیدن ایرادها و حرکت برای اصلاح آنها، بخش مهمی از مسیر رسیدن به تعادل است.
در نهایت، نتیجه تمام این آموزشها، هدفی است که کنگره ۶۰ برای آن تلاش میکند. و آن چیزی نیست، جز: درست زندگی کردن، درست رفتار کردن، پاسخگو بودن در برابر خانواده و حرکت در مسیر ارزشها و صراط مستقیم. ممنون که به صحبتهایم توجه کردید
ضبط و تایپ: مسافر مجتبی- ل ۱۰
تصویر: مسافر معین- ل ۱۱
تنظیم وارسال:مسافر محمدرضا_ ل ۱۲
«مسافرانِنمایندگی پرویناعتصامیِاراک»
- تعداد بازدید از این مطلب :
212