آداب معاشرت؛ مسیر رسیدن به تعادل و انرژی در کنگره 60

سیزدهمین جلسه از دور پانزدهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60، نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران و همسفران با استادی اسیسانت دیده بان محترم مسافر محسن، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر محمدابراهیم با دستور جلسه" آداب معاشرت، ادب و بی ادبی، تعادل و بی تعادلی " در روز پنج شنبه 21 خرداد ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار خوشحالم که در جمع پرمهر شما عزیزان در نمایندگی بیرجند حضور دارم. مردم این خطه را مردمانی مهربان، صبور، باگذشت و مهمان‌نواز می‌دانم و به واسطه ارتباطی که با این منطقه داشته‌ام، به خوبی با فرهنگ ارزشمند این دیار آشنا هستم. از جناب حامد عزیز، ایجنت محترم نمایندگی، تشکر می‌کنم که این فرصت را فراهم کردند تا امروز در کنار شما باشم و از انرژی این جایگاه بهره‌مند شوم.

دستور جلسه امروز «آداب معاشرت، تعادل و ادب» است. در ابتدا لازم می‌دانم از بنیان‌گذاران و خدمتگزارانی که در شکل‌گیری و رشد نمایندگی بیرجند نقش داشته‌اند، قدردانی کنم؛ به‌ویژه از احسان عزیز که نخستین لژیون این نمایندگی را راه‌اندازی کردند و همچنین از دیده‌بان محترم، آقای جواد فلاح، که با حضور مستمر و حمایت‌های ارزشمند خود زمینه توسعه و تثبیت این شعبه را فراهم نمودند.

پیش از ورود به کنگره ۶۰، تصور می‌کردم آداب معاشرت تنها به رعایت برخی اصول اجتماعی محدود می‌شود؛ اصولی که اگر رعایت نمی‌کردیم، از اجتماع طرد می‌شدیم. اما پس از ورود به کنگره، متوجه شدم آداب زندگی بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کردم و بخش مهمی از رسیدن به تعادل را تشکیل می‌دهد.

در کنگره ۶۰ آموختم که برای رسیدن به تعادل، باید آداب مختلف زندگی را فرا گرفت؛ از آداب تغذیه و مراقبت از جسم گرفته تا آداب خانواده، همسرداری، قدردانی، احترام به پیشکسوتان و رعایت حرمت‌ها. هر یک از این موارد می‌تواند انسان را یک گام به تعادل نزدیک‌تر کند.

به باور من، آداب و معاشرت همانند دفترچه راهنمای زندگی است. همان‌طور که هر وسیله‌ای برای استفاده صحیح به راهنما نیاز دارد، انسان نیز برای داشتن زندگی سالم و متعادل به یادگیری اصول و آداب صحیح نیازمند است. بسیاری از این اصول را در کنگره ۶۰ فرا گرفتم و دریافتم که رعایت آن‌ها موجب رشد، آرامش و محبوبیت انسان در خانواده و اجتماع می شود.

آداب همسرداری این نیست که صرفاً همان روش‌هایی را که تاکنون انجام داده‌ایم ادامه دهیم؛ بلکه اگر آداب صحیح آن را بیاموزیم، می‌توانیم در زندگی خود، در ارتباط با همسر و فرزندانمان به تعادل برسیم.

انسان موجودی اجتماعی است و نمی‌تواند به صورت انفرادی زندگی کند. اگر قرار است در یک جمع انرژی بگیریم، باید آداب معاشرت و ادب را در خودمان تقویت کنیم. باید آداب زندگی را بیاموزیم و در مسیر یادگیری نحوه صحیح ارتباط با اطرافیان حرکت کنیم. اگر این کار را انجام دهیم، همواره دوست‌داشتنی خواهیم بود. انسان باادب همیشه مورد احترام دیگران است و همواره در مسیر تعادل و ترقی حرکت می‌کند.

زمانی که از لحاظ جسمی و روحی در یک گروه انرژی می‌گیرم، به طور طبیعی در همان گروه رشد می‌کنم. اگر در کنگره ۶۰، در لژیون خود، در لژیون مرزبانی یا در جمع همسفران بتوانم آداب معاشرت، آداب زندگی، آداب همسرداری، آداب تغذیه و حرمت‌های کنگره را رعایت کنم، قطعاً هیچ جایی برای من بهتر از کنگره ۶۰ نخواهد بود. کنگره برای من خانه است؛ زیرا به واسطه آموزش، معاشرت و یادگیری اصول صحیح زندگی، از این جمع انرژی می‌گیرم و این انرژی مثبت باعث تعادل جسم و روان من می‌شود.

در بخش ورزش نیز آداب و اصول خاصی وجود دارد. جهان‌بینی ورزش، همانند سایر بخش‌های زندگی، نیازمند رعایت اصول مشخصی است. ما در پارک گرد هم جمع می‌شویم؛ مسافران و همسفران کنار یکدیگر صبحانه می‌خورند و از انرژی صبح، انرژی سفره، انرژی ورزش، هوای پاک و فضای معنوی ابتدای روز بهره‌مند می‌شوند. همه این عوامل در درمان و رسیدن به تعادل تأثیرگذار هستند.

از این فرصت استفاده می‌کنم و از مسافران عزیز و همچنین همسفرانی که به صورت مستقل فعالیت می‌کنند، درخواست می‌کنم حتماً در یکی از رشته‌های ورزشی پارک حضور داشته باشند؛ حتی اگر آن رشته سبک باشد. صرفاً برای صرف صبحانه به پارک نیایید و پس از آن به منزل بازنگردید؛ حداقل بخشی از زمان خود را به ورزش اختصاص دهید.

از راهنمایان عزیز شعبه نیز درخواست می‌کنم در رشته‌های ورزشی حضور فعال داشته باشند؛ زیرا شما الگوی رهجویان خود هستید. راهنما نمی‌تواند تنها برای صرف صبحانه در پارک حاضر شود و انتظار داشته باشد رهجویانش به ورزش علاقه‌مند شوند. زمانی که من رهجو بودم، راهنمایم الگوی من بود. حتی رنگ کفش یا نوع لباس او برایم اهمیت داشت و تلاش می‌کردم از او الگو بگیرم. دلیل این موضوع، پیوند محبت و عشقی بود که میان راهنما و رهجو وجود داشت.

همین ارتباط عمیق می‌تواند رهجو را به سمت ورزش سوق دهد. بنابراین اگر راهنمایان در رشته‌های ورزشی حضور فعال داشته باشند، آن رشته‌ها نیز مورد حمایت قرار خواهند گرفت. برای مثال، در رشته باستانی اگر هنوز فعالیت مطلوبی شکل نگرفته است، یکی از دلایل آن می‌تواند کمبود حمایت و حضور راهنمایان باشد.

موضوع دیگری که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، مراسم پیمان ایجنت و گروه مرزبانی جدید است که ان‌شاءالله فردا برگزار خواهد شد. سیاست کنگره ۶۰ بر این اساس است که هر نمایندگی به صورت مستقل اداره شود. گروه مرزبانی، ایجنت و امور مالی هر شعبه استقلال کامل دارند و هیچ‌گونه دخالت بیرونی در تصمیمات آن‌ها صورت نمی‌گیرد.

در پارک‌های ورزشی نیز همین اصل حاکم است. پارک، صرفاً زیرمجموعه یک شعبه نیست، بلکه ساختار مشخص خود را دارد؛ دارای ایجنت، مرزبان، تنخواه، جلسات مرزبانی و مصوبات مستقل است و تصمیمات خود را در چارچوب قوانین کنگره اتخاذ می‌کند. راهنمایان عزیز زمانی که در پارک حضور پیدا می‌کنند، همانند سایر اعضا برای ورزش کردن در آنجا هستند. رهجو نیز باید بتواند بر اساس علاقه و توانایی خود رشته ورزشی‌اش را انتخاب کند و این انتخاب نباید تحت تأثیر سلیقه راهنما قرار گیرد. اجازه دهیم هر فرد با توجه به علاقه خود مسیر ورزشی‌اش را انتخاب کند.

از اینکه به صحبت های من گوش کردید، از همه شما عزیزان سپاس گزارم.

مرزبان خبری: مسافر جلیل
ضبط و تایپ: مسافر مسلم  لژیون اول
عکاس: مسافر علیرضا لژیون اول
ویرایش و ارسال خبر: مسافر محمد لژیون چهارم