آداب معاشرت، ادب، تعادل

"به نام خدا"

چهارمین جلسه از دور پنجاهم کارگاه‌های آموزشی کنگره۶۰، نمایندگی عمان‌سامانی (شهرکرد)، به استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر سجاد، با دستور جلسه «آداب معاشرت؛ ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز سه‌شنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵ برگزار شد.

خلاصه صحبت‌های استاد:
سلام دوستان، حسین هستم، یک مسافر.
شاکر و سپاسگزار خداوند متعال هستم که در این جایگاه قرار گرفتم. از راهنمای عزیزم، آقای حسین، ایجنت محترم شعبه و همچنین گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه این هفته درباره «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است.
در مورد این دستور جلسه می‌توان ساعت‌ها صحبت کرد. اگر بخواهم از آداب معاشرت شروع کنم، باید بگویم آداب معاشرت یعنی اینکه انسان بتواند در تمام سطوح زندگی، چه در خانواده و چه در جامعه، ارتباطی صحیح و محترمانه با دیگران برقرار کند. فردی که آداب معاشرت را رعایت می‌کند، به‌طور حتم فردی باادب است و کسی که ادب را در زندگی خود به کار گیرد، در نهایت به تعادل خواهد رسید.

این سه موضوع در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ زیرا رسیدن به تعادل بدون رعایت آداب معاشرت و ادب امکان‌پذیر نیست. در بسیاری از مراکز و انجمن‌ها صحبت از ترک اعتیاد است، اما در کنگره ۶۰ صحبت از درمان می‌شود. آقای مهندس می‌فرمایند: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است.» یعنی هدف نهایی فقط قطع مصرف مواد مخدر نیست، بلکه رسیدن به تعادل در تمامی ابعاد زندگی است.

یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت کنگره ۶۰ نیز همین موضوع است. فردی که به درمان واقعی می‌رسد، به تعادل نسبی دست پیدا می‌کند و دیگر درگیر وسوسه مصرف مواد نیست. خواب او منظم می‌شود، تغذیه‌اش اصلاح می‌شود، بیدار شدن و استراحت کردن او نظم پیدا می‌کند و به‌تدریج بسیاری از مشکلات زندگی‌اش برطرف می‌شود. در چنین شرایطی مواد مخدر دیگر اولویت زندگی او نیست و می‌تواند روی مسائل مهم‌تری کار کند.

یکی دیگر از آموزش‌های مهم کنگره، وقت‌شناسی است. بسیاری از مصرف‌کنندگان مواد مخدر اهمیت چندانی برای زمان قائل نیستند. خود من نیز قبل از ورود به کنگره نسبت به زمان بی‌تفاوت بودم؛ اگر برای انجام کاری قولی می‌دادم، دیر رسیدن برایم اهمیت چندانی نداشت. اما در کنگره آموختم که اگر می‌خواهیم در جامعه مورد احترام باشیم، باید وقت‌شناس باشیم و به تعهدات خود پایبند بمانیم.

از همان سفر اول، با تعیین ساعت مشخص برای حضور در جلسات، دریافت دارو و مصرف دارو، نظم و مسئولیت‌پذیری را تمرین می‌کنیم. این آموزش‌ها شاید در ظاهر ساده باشند، اما تأثیر عمیقی در زندگی ما دارند و در کمتر جایی به این شکل آموزش داده می‌شوند.

کنگره ۶۰ فقط مصرف نکردن مواد مخدر را آموزش نمی‌دهد، بلکه درست زندگی کردن را آموزش می‌دهد. به همین دلیل است که در کنگره از جهان‌بینی کاربردی صحبت می‌شود؛ یعنی آموزش‌هایی که باید آن‌ها را در زندگی روزمره به کار ببریم. بسیاری از مسائلی را که ما در خانواده و جامعه نمی‌دانستیم، در کنگره آموختیم و متوجه شدیم که برای داشتن یک زندگی سالم و متعادل باید اصول و قوانین مشخصی را رعایت کنیم.

برای مثال، آقای مهندس بارها به رعایت آداب اجتماعی اشاره کرده‌اند؛ اینکه هنگام ورود به یک اداره یا محل کار، باید احترام و آداب لازم را رعایت کنیم و رفتار ما نباید باعث ناراحتی دیگران شود. این موضوعات شاید کوچک به نظر برسند، اما تأثیر زیادی در روابط اجتماعی ما دارند.

آداب معاشرت فقط به نوع صحبت کردن محدود نمی‌شود؛ طریقه صحبت کردن، نحوه غذا خوردن، رانندگی کردن، پوشش مناسب و حتی وضعیت ظاهری انسان نیز بخشی از آداب معاشرت محسوب می‌شود. رعایت این موارد نشان‌دهنده شخصیت، ادب و احترام ما نسبت به خود و دیگران است.

همچنین باید قدر جایگاهی را که در کنگره در اختیار ما قرار گرفته است بدانیم. ما به کنگره آمده‌ایم، آموزش دیده‌ایم و درمان شده‌ایم. این کافی نیست که فقط درمان شویم و برویم؛ بلکه وظیفه داریم با خدمت کردن، بخشی از زحماتی را که برای ما کشیده شده جبران کنیم و شرایطی فراهم آوریم تا افراد دیگری نیز بتوانند مسیر درمان را طی کنند.

در پایان از آقای مهندس، تمامی راهنمایان و خدمتگزاران کنگره ۶۰ تشکر می‌کنم و امیدوارم همه ما بتوانیم با رعایت آداب معاشرت، کسب ادب و به‌کارگیری آموزش‌های کنگره در زندگی، به تعادل بیشتری دست پیدا کنیم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.

نگارش: مسافر وحید و مسافر محسن، لژیون دوم
ویرایش و ارسال: مسافر حمید لژیون نوزدهم
لژیون خدمتگزار: لژیون ششم به استادی راهنمای محترم، آقا حسین

با احترام، گروه سایت و مرزبان خبری نمایندگی عمان سامانی، مسافر وحید