یک ضلع این مثلث، من هستم

جلسه یازدهم از دوره هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی پردیس به استادی راهنما همسفر سمیرا و نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر مژگان با دستور جلسه آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی روز سه‌شنبه ۱۹خرداد  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

هر یک از این حالت‌های درونی، خود را در ارتباط من با دیگران منعکس می‌کند و مشخص می‌سازد که آیا می‌توانم یک رابطه‌ی ایمن و سالم میان خود و طرف مقابل ایجاد کنم یا خیر. آیا فرد مقابل از همنشینی و ارتباط با من احساس خوبی به دست می‌آورد یا نه؟ زیرا همه‌ی ما انسان‌ها دوست داریم با افرادی معاشرت کنیم که از آن‌ها حس‌های خوب دریافت کنیم.

اینجاست که وقتی بحث ارتباط مطرح می‌شود، می‌توان یک مثلث ارتباطی را در نظر گرفت. یک ضلع این مثلث، من هستم؛ ضلع دیگر، طرف مقابل من است و قاعده‌ی آن، ارتباطی است که میان این دو نفر برقرار می‌شود. من تعیین‌کننده هستم که آن فضا سمی شود یا سالم و دلپذیر. در واقع، این من هستم که مشخص می‌کنم فضای ارتباط خوشبو باشد یا بدبو.

وقتی انسانی نامتعادل باشم، وقتی بی‌ادب باشم یا صرفاً از کلمات زشت و نامناسب استفاده کنم، این‌ها تنها مصادیق بی‌ادبی نیستند. زمانی که در یک ارتباط مدام دروغ می‌گویم، تجسس می‌کنم، غیبت می‌کنم یا توقعات بی‌جا از عزیزانم دارم، همه‌ی این‌ها نیز از شاخه‌های بی‌ادبی محسوب می‌شوند و باعث می‌شوند آن فضا به محیطی مسموم و ناسالم تبدیل شود.

پس از مسئله‌ی آداب معاشرت، به نظر من مهم‌ترین نکته، کلام، نحوه‌ی سخن گفتن و رفتاری است که از خود نشان می‌دهم. در ارتباط با دیگران، آیا من صحبت کردن را بلد هستم؟ آیا می‌توانم در گفت‌وگو با افراد مختلف و در مکان‌های گوناگون، آداب لازم را رعایت کنم؟ اینکه چه زمانی صحبت کنم، چه زمانی سکوت کنم و به قول آقای مهندس، آیا زمان مناسب، مکان مناسب و استفاده از کلمات مناسب را آموخته‌ام؟ و مهم‌تر از آن، آیا می‌توانم آن را در عمل به کار بگیرم؟

بنابراین، کلام و نحوه‌ی صحبت کردن از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اینکه چگونه صحبت می‌کنم، نقش مهمی در ارتباطات من دارد. البته می‌خواهم بگویم که همیشه لازم نیست با حرف زدن چیزی را منتقل کنیم. گاهی نگاه من، نوع نشستن من و زبان بدنم، همگی می‌توانند نشان‌دهنده‌ی وجود ادب یا بی‌ادبی در یک شخص باشند.

ممکن است حرفی بزنم یا رفتاری از خود نشان دهم که فرد مقابل را وارد آستانه‌ی آشوب کند. زمانی که شخص وارد آستانه‌ی آشوب شود، دیگر تعادلی در کار نخواهد بود. در آن شرایط ممکن است هر سخنی را بر زبان بیاورد یا هر عملی را انجام دهد و در نهایت، این موضوع می‌تواند برای خود او و حتی برای تمام آن جمع، پیامدهای نامطلوبی به همراه داشته باشد.

در مورد این دستور جلسه، آقای مهندس در سی‌دی «آداب معاشرت» به‌طور کامل این مبحث را برای من باز کرده‌اند. ایشان درباره‌ی حفظ ادب، مهمان‌داری، نوع لباس پوشیدن، سرِ وقت حاضر شدن و بسیاری از مسائل دیگر، مطالب را به‌خوبی تشریح کرده و توضیحات بسیار زیبایی ارائه داده‌اند.

مرزبان کشیک: مسافر داوود، همسفر رقیه
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
ارسال کننده: همسفر سولماز مرزبان خبری