خواست همه افراد این است که به تعادل و سپس به تعالی برسند

جلسه دوم از دوره ششم لژیون سردار همسفران  سهروردی با استادی راهنمای پیشکسوت دنور همسفر فخری و نگهبانی پهلوان همسفر مریم و دبیری راهنما همسفر مریم با دستور‌جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه ۱۸ خرداد ماه ۱۴۰۵ در ساعت ۱۴:۳۰ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد محترم:
سلام دوستان فخری هستم یک همسفر. خداوند مهربان را شاکر و سپاسگزارم که امروز توانستم در جمع دوستان محبت باشم و آموزش بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترم‌ ایشان بابت فراهم نمودن این بستر آموزشی تشکر می‌کنم و از نگهبان لژیون سردار خانم مریم؛ همچنین از مرزبانان و ایجنت محترم خانم شهرزاد تشکر می‌کنم و به خزانه‌دار و دبیر لژیون خدا‌قوت عرض می‌کنم. دستور‌جلسه امروز "آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی" است. کلمه آداب به معنی رسم و روش و کلمه معاشرت به معنای زندگی اجتماعی است؛ پس آداب معاشرت به معنای یاد‌گرفتن راه و روش زندگی اجتماعی است. به مجموعه آداب "ادب" می‌گویند، هرکس که ادب دارد تعادل دارد و هرکسی که بی‌ادب باشد تعادل ندارد. آقای مهندس در سی‌‌دی "آداب معاشرت" و همین‌طور در سی‌دی "تعادل وبی‌تعادلی" تمام نکات ریز آداب معاشرت را مثل آداب رانندگی کردن، آداب مهمانی رفتن، آداب مهمانداری کردن، آداب راه رفتن که مثلاً با غرور و تکبر روی زمین راه نرویم، آداب صحبت کردن و بسیاری از موارد دیگر را همراه با مثال به‌خوبی بیان کردند. وقتی به این دستور‌جلسه در این هفته فکر کردم، متوجه شدم که هدف آقای مهندس با نوشتن بند‌بند حرمت‌ کنگره۶۰؛ درواقع آموزش دادن آداب معاشرت است، این‌که می‌فرمایند: دروغ نگو، غیبت نکن، تجسس نکن، در کار دیگران سرک نکش و ... به‌خاطر این است که همه ما در یک محیط امن، در آرامش آموزش بگیریم.

ریشه بی‌ادبی در منیت است، کسی که خودش را مرکز عالم بداند این اجازه را به خود می‌دهد که وارد حریم دیگران شود که نشانه جهل آن شخص است. در اکثر سی‌دی‌ها آقای مهندس و آقای امین این مطلب را آموزش می‌دهند که برخورد ما با دیگران چگونه باشد. در جهان‌بینی علم زندگی کردن را یاد می‌گیریم و یکی از علومی که آقای مهندس آموزش می‌دهند، حُسن رابطه است که چگونه با دیگران برخورد داشته باشم؛ مثلاً هنگامی که وارد شعبه می‌شوم چه برخوردی با مرزبان‌ها و ایجنت داشته باشم! آیا حسن رابطه دارم؟ آیا خوش‌برخورد هستم؟ سلام می‌کنم؟ آیا انرژی دارم؟ آیا هنگام خداحافظی به مرزبان‌ها و ایجنت محترم که برای شعبه زحمت می‌کشند خداقوت می‌گویم؟ با راهنمای خودم چگونه برخورد می‌کنم؟ آیا با او رابطه خوبی دارم؟ ادب را رعایت می‌کنم و احترام می‌گذارم؟ در لژیون چه‌طور، آیا با غرور و تکبر می‌نشینم یا محترمانه در مقابل ایشان می‌نشینم و صحبت‌هایشان را گوش می‌دهم؟

رعایت همه‌ این موارد به من کمک می‌کند تا تعادل را در کنگره۶۰ یاد بگیرم! یکی از آدابی که در کنگره۶۰ یاد گرفتم این بود که وقتی خودم را مورد خطاب قرار می‌دهم از کلمه "خانم"  استفاده نکنم؛ مثلاً با دبیری اینجانب خانم فخری، نباید از کلمه خانم یا آقا استفاده کنیم و بهتر است از اسم کوچک استفاده شود. مورد دیگری که در کنگره۶۰ جزو آداب معاشرت است این است که وقتی کارگاه آموزشی شروع می‌شود و نگهبان جلسه زنگ را می‌زند، هرکجا هستم باید بروم و روی صندلی بنشینم تا نظم و تعادل در شعبه و سالن برقرار شود. در مورد حسنه رابطه آقای مهندس یک مثالی زدند که تعادل و بی‌تعادلی را آموزش می‌داد، ایشان فرمودند: «اگر نصف شب از مسافرت برگردید و ببینید شخصی ماشین خود را در جای پارک ماشین شما گذاشته است با او چگونه برخورد می‌کنید؟ می‌توانید زنگ همه واحدها را بزنید و معرکه‌گیری انجام دهید که اگر این‌گونه برخورد کنید، نشانه بی‌تعادلی است؛ همچنین می‌توانید ماشین خود را بیرون پارک کنید و یک یادداشت روی آن ماشین بگذارید که نشانه تعادل است.» در سی‌دی "انواع تعادل" آقای امین می‌فرمایند: «خواست همه افراد این است که به تعادل و سپس به تعالی برسند.» در سی‌دی "خمر" نیز افراد را به سه دسته تقسیم می‌کنند؛ گروه اول، افرادی که از هدایت‌شدگان هستند و در مسیر صراط‌مستقیم حرکت می‌کنند، گروه دوم، افرادی که جزء مغضوبین و غضب‌شدگان هستند و گروه دیگر ظالین یا گمراهان هستند. طبق سی‌دی‌ "انواع تعادل" سه نوع تعادل داریم؛ تعادل پایدار، تعادل ناپایدار و تعادل بی‌تفاوت (خنثیٰ). تعادل پایدار به این صورت است که وقتی فرد دچار مشکل و پیش‌آمدی می‌شود به‌هم می‌ریزد؛ اما اگر در مسیر صراط‌مستقیم باشد، ایمان، اطلاعات، آگاهی و جهان‌بینی فرد به او کمک می‌کند تا خودش را جمع‌و‌جور کند. فردی که در جهت صراط‌مستقیم است به سمت تکامل و تغییرات مثبت حرکت می‌کند. شخصی که دچار مشکلات می‌شود و فشاری که به او وارد می‌شود را نمی‌تواند تحمل کند از نقطه‌تحمل خودش خارج شده و دچار خشم و عصبانیت می‌شود؛ مثلاً ممکن است فردی حرفی بزند که او ناراحت شود و تا یک هفته ذهنش درگیر شود که چطور جواب این شخص را بدهد یا چطور می‌تواند انتقام بگیرد؟ این شخص جزو افرادی است که تعادل ناپایدار دارد و تغییرات او در جهت منفی است؛ یعنی جزو غضب‌شدگان است. گروه دیگر که تعادل بی‌تفاوت دارند، افرادِ سرگردان هستند که آقای مهندس درمورد این افراد می‌فرمایند: «مثل شن‌های روان، سرگردان هستند؛» یعنی شخص تلاش می‌کند، ولی نتیجه‌ای نمی‌گیرد و هیچ تغییری در او به‌وجود نمی‌آید. ان‌شاءاللّٰه با آموزش‌های کنگره۶۰ به سمت تکامل پیش برویم و تعادل پایدار را برای خودمان حفظ کنیم.

درمورد دستور‌جلسه در رابطه با لژیون سردار می‌توان گفت؛ هر چیزی یک آدابی دارد و برای لژیون سردار نیز به همین شکل است، در جشن گلریزان اکثر افراد دست گرفتند، بذر بخشش را در وجود خودشان کاشتند و به‌صورت تعهدی اعلام سرداری، دنوری و پهلوانی کردند؛ ان‌شاءاللّٰه به عهدی که بستیم پایبند باشیم تا با پرداخت تعهدات‌ بتوانیم بذر بخششی که کاشتیم را آبیاری کنیم و به یک درخت تنومند تبدیل کنیم تا ساختار بخشش در وجودمان ریشه‌دار شود و آن بخشش برای ما ادامه‌دار باشد. من از مشارکت‌های لژیون سردار یاد گرفتم با پس‌انداز کردن پولی که دارم را مدیریت کنم و یک‌سوم آن را برای کار خیر و قسمت مالی در کنگره۶۰ کنار بگذارم؛ چون دانه‌دانه است غله در انبار! پول من ذره‌ذره جمع می‌شود و می‌توانم در آن امر خیر که کمک مالی من به کنگره۶۰ است سهمی داشته باشم.

مرزبان کشیک: مسافر مهدی و همسفر پروانه
تایپیست‌ها: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) و همسفر آسیه رهجوی راهنما همسفر منیره (لژیون پانزدهم) عضو لژیون سردار
رابط خبری: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) عضو لژیون سردار
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) عضو لژیون سردار
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوازدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان