رعایت آداب معاشرت، برای داشتن ارتباطی مناسب

جلسه اول از دوره پنجم کارگاه آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بندرعباس به استادی همسفر الهه، نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر فریناز با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز دوشنبه 18 خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. انسان موجودی است که به‌صورت اجتماعی زندگی می‌کند. ما در جامعه با افراد زیادی در ارتباط هستیم و برای داشتن ارتباطی مناسب، باید آداب معاشرت را رعایت کنیم؛ برای مثال، مهمانی رفتن، آداب خاص خود را دارد. ما نمی‌توانیم با لباس خانگی به مهمانی برویم؛ اگر به مهمانی دعوت شدیم و چند نوع غذا وجود داشت، نباید از همه غذاها برداریم؛ زیرا اگر از هر غذایی بخوریم، هم ممکن است معده‌مان به‌هم بریزد و هم نوعی بی‌ادبی تلقی شود. دلیل این‌که چند نوع غذا در مهمانی قرار داده می‌شود این است که اگر کسی، مثلاً قیمه دوست ندارد، بتواند قرمه‌سبزی بخورد، نه این‌که از همه غذاها بردارد؛ زیرا این کار نوعی بی‌ادبی محسوب می‌شود. 

در صحبت کردن، به‌ویژه در ارتباط میان آقایان و خانم‌ها، باید آداب سخن گفتن را رعایت کنیم و بدانیم چگونه با دیگران صحبت کنیم. درست نیست که با همه افراد به یک شکل سخن بگوییم؛ به عنوان نمونه، نمی‌توان با دوست، معلم و قاضی به یک شیوه صحبت کرد. یک آقا نباید با لحنی بیش از حد صمیمانه با یک خانم صحبت کند یا او را با الفاظ نامناسب خطاب نماید. یک خانم نیز نباید از واژه‌ها و تعابیر نامناسب در گفت‌وگو با یک آقا استفاده کند. بهتر است در چنین موقعیت‌هایی از کلمات محترمانه استفاده کنیم و به‌جای «تو» از «شما» بهره ببریم. البته اگر افراد با یکدیگر نسبت خانوادگی، دوستی نزدیک یا نامزدی داشته باشند، استفاده از «تو» اشکالی ندارد؛ اما اگر رابطه‌ای میان آن‌ها وجود نداشته باشد، به‌کار بردن عباراتی مانند «قربانت بروم» و نظایر آن مناسب نیست.

خانم‌ها را نباید با لحن یا واژه‌های نامناسب خطاب کرد. رانندگی نیز آداب خاص خود را دارد. تند رانندگی کردن، ویراژ دادن، پارک کردن در محل‌های ممنوع یا ایجاد سد معبر، کار درستی نیست و نوعی بی‌ادبی محسوب می‌شود. همچنین برخی افراد زباله را از شیشه خودرو به بیرون پرتاب می‌کنند؛ این رفتار نیز نادرست است و نباید انجام شود. هنگامی که می‌خواهیم به اداره یا مکانی مراجعه کنیم، باید ابتدا در بزنیم، اجازه بگیریم و سپس وارد شویم. همچنین بدون اجازه نباید روی صندلی بنشینیم. اگر در چنین مکان‌هایی بی‌ادبی کنیم، ممکن است کار ما انجام نشود یا به تعویق بیفتد. هر انسانی بر اساس میزان دانایی و آگاهی خود، جایگاهش را مشخص می‌کند. هرچه انسان جاهل‌تر باشد، احتمال بروز رفتارهای بی‌ادبانه در او بیشتر است و هرچه داناتر باشد، آگاه‌تر و مؤدب‌تر خواهد بود.

در حقیقت، هیچ انسانی ذاتاً بد نیست؛ اگر کسی رفتار یا عملکرد مناسبی ندارد، ریشه آن در ناآگاهی اوست. بسیاری از مشکلات و بدبختی‌های بشر از جهل، ناشی می‌شود. کسی که بدی می‌کند، در واقع خوبی را نیاموخته و آن را نمی‌شناسد. فردی که دروغ می‌گوید، نوعی بی‌ادبی و بی‌تعادلی در رفتار خود نشان می‌دهد. انسان سخن‌چین یا کسی که حریم شخصی دیگران را رعایت نمی‌کند نیز مرتکب بی‌ادبی بزرگی می‌شود. ما نباید در حریم شخصی دیگران دخالت کنیم، هر انسانی برای خود حریمی دارد و باید آن را محترم بشماریم. برای مثال، گاهی تلفن فردی زنگ می‌خورد و بلافاصله اطرافیان می‌پرسند: «چه کسی بود؟ چه می‌گفت؟» این اتفاق بسیار رخ می‌دهد؛ در حالی که ممکن است آن شخص تمایلی نداشته باشد دیگران بدانند چه کسی با او تماس گرفته یا چه موضوعی مطرح شده است.

موضوع مهم دیگر، زمان‌شناسی است. اگر جایی دعوت شدیم و اعلام کردیم ساعت ۹ حضور خواهیم داشت، باید در همان ساعت حاضر شویم؛ اگر ساعت ۱۰ برسیم، این وقت‌نشناسی نوعی بی‌ادبی بزرگ محسوب می‌شود. همان‌طور که آقای مهندس فرمودند: «من یک معتاد با لباس‌های کثیف را به یک فرد تحصیل‌کرده و شیک‌پوش که بی‌ادب باشد ترجیح می‌دهم.» من خودم پیش از ورود به کنگره، بسیاری از این مسائل را رعایت نمی‌کردم. یکی از آن‌ها وقت‌شناسی بود؛ هر جا می‌خواستم بروم دیر می‌رسیدم یا زمانی که قول می‌دادم که می‌روم، نمی‌توانستم حضور پیدا کنم و این رفتار درستی نبود.

مطلب دیگری که قبلاً انجام می‌دادم این بود که اغلب گوشی مسافرم را بررسی می‌کردم؛ پیش از آن‌که خودش پیام‌هایش را بخواند، من آن‌ها را می‌خواندم. زمان گذشت تا فهمیدم که این کار تا چه اندازه اشتباه است. وقتی وارد کنگره شدم، متوجه شدم این رفتار می‌تواند تأثیر منفی‌ بر انسان بگذارد. جالب این‌که زمانی که مسافرم می‌خواست گوشی مرا بردارد یا آن را بررسی کند، بسیار ناراحت می‌شدم و دوست نداشتم به گوشیم نگاه کند؛ حتی دچار استرس می‌شدم و این در حالی بود که خودم همین رفتار را با او انجام می‌دادم و همان احساس را به او منتقل می‌کردم. خدا را هزاران بار شکر می‌کنم که با ورود به کنگره و آموزش‌هایی که دریافت کردم، توانستم بسیاری از مشکلات و رفتارهای نادرست خود را اصلاح کنم.

تعویض جایگاه نگهبانی و دبیری 

  رهایی ۴۰ سی‌دی و ۳۰ سی‌دی همسفر رحیمه و مرحله ۳۰ سی‌دی همسفر نجمه، مرزبان همسفر ساناز، مرزبان همسفر معصومه رهجویان راهنما همسفر زهره (لژیون اول)

مرزبانان کشیک: همسفر ساناز و مسافر امیر
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر رحیمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر ساناز 
همسفران نمایندگی بندرعباس