آقای مهندس در سیدی وادی پنجم بخش دو میفرمایند: «از وادی یک تا چهار فقط پیریزی ساختارهای فکری ما بوده است؛ اما در وادی پنجم آنها را وارد مرحله عملیاتی میکنیم؛ یعنی به عمل در آوردن اندیشهها» در وادی پنجم قسمت اول در مورد قناعت آقای مهندس میگویند: «ما فکر میکنیم قناعت؛ یعنی در مواد غذایی، پول و غیره است؛ ولی با دیدگاه دیگری که نگاه کنیم، در میابیم که قناعت در تمام دوران زندگی ما نقش بسزایی دارد. قناعت؛ یعنی بتوانيم از کمترین امکانات بهترین استفادهها را بکنيم.
ما میتوانیم بهترین الگوی قناعت را از طبیعت یاد بگیریم که چگونه از زمین شور، آب تلخ، کودشیمیایی و پهن چنین میوههای خوشمزه و گلهای زیبایی به ما میدهد؟ ولی ما انسانها چه عملکردی داریم؟ همیشه از زمین و زمان شاکی هستیم، از پدر و مادر خود گله داریم که آنها برای ما هیچ کاری نکردهاند؛ ولی هیچ وقت از خود نمیپرسیم که ما برای آنها چه کاری انجام دادهایم؟ اغلب اوقات از همه طلبکار هستیم.
بعد از پله قناعت به پله صبر میرسیم. صبر کردن خودش یک نوع عبادت است ما برای هر کاری که انجام میدهیم به صبر نياز مبرم داريم؛ به طور مثال من همسفر برای این که به درمان برسم باید مراحل درمان را سپری کنم؛ یعنی از ضدارزشها دوری کنم تا به حال خوش برسم. صبر؛ یعنی تحمل کردن برای رسیدن به هدف مورد نظر و مطلوب است. البته صبر هميشه با آرامش همراه نيست. بعضی مواقع هم سختیهایی دارد، صبر یکی از مهمترین مسئلههای زندگی است که ما باید آن را تمرین کنیم تا ملکه ذهن ما شود؛ چون بعد از صبر نوبت پیروزی است و در کتاب آسمانی آمده است که «خداوند با صابرین است.» در نهایت من از این وادی نتیجه گرفتم که نباید در کارهای دیگران و مهمتر از آن در درمان مسافرم تجسس و کنکاش کنم؛ چون پروسه درمان مسافر خود به من ارتباطی ندارد و کنجکاوی کردن من باعث میشود که مسافرم را قضاوت کنم و این کار من موجب حال بد ما میشود.
منبع: سیدی «وادی پنجم بخش دو»
نویسنده: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهلا رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
88