آداب و معاشرت قوانین نانوشته زندگی هستند

کنگره۶۰ تنها به قطع مصرف مواد مخدر محدود نمی‌شود. برخلاف بسیاری از متدهای رایج دنیا، کنگره معتقد است که درمان، فوق ترک و تعادل، فوق درمان است. یکی از مهم‌ترین ستون‌های این تعادل، رعایت آداب و معاشرت و ادب است. 
آقای مهندس بیان کردند: «شخصی که ادب ندارد، در واقع تعادل ندارد، حتی اگر سال‌ها از رهایی‌اش گذشته باشد». ادب، تجلی تعادل و جهان‌بینی است که صرفاً یکسری تعارفات ظاهری نیست؛ بلکه بازتابی از ساختار درونی و جهان‌بینی فرد است. فردی که به آداب و معاشرت پایبند است؛ یعنی توانسته بر بخش بزرگی از نفس اماره خود غلبه کند. 

بی‌ادبی ریشه در جهل، ترس و یا منیت دارد در حالی که ادب محصول مستقیم دانایی و آموزش است. آداب و معاشرت قوانین نانوشته زندگی هستند. هر مکان و هر زمان، آداب مخصوص به خود را دارد. کنگره به ما می‌آموزد که برای رسیدن به حال خوش باید قوانین بازی زندگی را بلد باشیم. 
برخی از این آداب که مهندس بر آن‌ها تأکید فراوان دارند عبارتند از:
آداب سخن گفتن: به‌موقع حرف زدن، میان کلام دیگران نپریدن و استفاده از کلمات محترمانه. 
آداب مهمانی و غذا خوردن: رعایت حریم میزبان و رعایت نظم در خوردن. 
زمان‌شناسی: سروقت بودن در کنگره، دیر رسیدن به جلسه نوعی بی‌ادبی به جمع محسوب می‌شود. 

بی‌ادبی یعنی تعرض به حریم دیگران، خودخواهی و نادیده گرفتن حقوق اطرافیان. فرد بی‌ادب انرژی اطرافیان را می‌گیرد و فضا را متشنج می‌کند. 
ادب یعنی احترام به حرمت‌ها. تعادل در رفتار باعث می‌شود فرد نه تنها خودش در آرامش باشد؛ بلکه این آرامش را به دیگران نیز منتقل کند. 
اعتیاد، تجسم بی‌نظمی و بی‌ادبی است. فرد مصرف‌کننده به دلیل تخریب‌های سیستم‌ایکس، نظم زندگی‌اش را از دست داده و معمولاً نسبت به آداب و معاشرت بی‌تفاوت شده است. بنابراین بازگشت به ادب، بخشی از فرآیند بازسازی سیستم‌ایکس و روان فرد است. بزرگ‌ترین علم و هنر، علم زندگی است. ما در طول زندگی آموزش‌ها را فرا می‌گیریم تا درست را از غلط تشخیص دهیم؛ زیرا همه علوم در زندگی به انسان اهدا شده است تا بتواند آموزش‌ها را درست دریافت کند و هنر زندگی را بیاموزد. 
انسان زمانی که تزکیه را از خود آغاز می‌کند، به طرف ارزش‌ها سوق داده می‌شود و باید بداند که ضدارزش‌ها شخصیت انسان را خرد می‌کند و انسان تعادل کافی را برای انجام کارهای درست ندارد. 
بنابراین باید مراقب رفتار، گفتار و کردار خودمان با دیگران باشیم. در رابطه با دیگران، قلب و زبان باید یکی باشد تا رابطه همراه با آسایش و آرامش پایدار بماند.

نویسنده: همسفر اعظم (ک) رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون بیست‌ویکم)
رابط خبری: همسفر سارینا رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون بیست‌ویکم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو