تعادل لازمه هر کار است

تا قبل از ورود به کنگره به این فکر نمی‌کردم که هر کاری قانون، روش و آداب خاص خودش را دارد. در کنگره و با گوش کردن به سی‌دی‌های آقای مهندس، آموزش دیدم و متوجه این مسئله شدم که هر کاری در زندگی روزمره من آداب دارد. آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی و تعادل و بی‌تعادلی مانند یک زنجیر به هم متصل هستند. آداب معاشرت نشانه ادب است و انسانی که ادب دارد قوانین را رعایت می‌کند؛ پس تعادل دارد. من باید در هر کاری ادب را رعایت کنم؛ زیرا که بی‌ادبی نشانه جهل و نادانی است و مؤدب بودن نشانه شخصیت هر فرد است.

تند حرف زدن، بی‌احترامی به دیگران و استفاده از الفاظ زشت و زننده، حرف دیگران را قطع نمودن، اسراف کردن، وارد حریم دیگران شدن، در کار یکدیگر دخالت کردن، تند غذا خوردن، صدا کردن دیگران با نام کوچک بدون پیشوند خانم یا آقا، صحبت کردن هنگام غذا، مسخره کردن دیگران، هر کدام از این موارد بی‌ادبی محسوب می‌شود و بالعکس سلام کردن به دیگران، در زدن هنگام ورود به هر مکانی، صداقت و راستگویی، تشکر و قد‌ردانی کردن از دیگران، در بعضی موارد عذرخواهی کردن، استفاده از ضمیر جمع (شما)، مواردی هستند که نشانه ادب است.

بی‌تعادلی فقط مربوط به فرد مصرف‌کننده نیست؛ حتی من همسفر هم گاهی دچار بی‌تعادلی هستم. تعادل لازمه هر کار است. برای رسیدن به تعادل باید روی جهان‌بینی خود کار کنیم. در خرید کردن باید تعادل رعایت شود تا قناعت کردن و پس‌انداز را یاد بگیرم. صحبت کردن زیاد باعث می‌شود شنونده خسته و دلزده شود، غذا خوردن بیش از حد باعث چاقی و مریضی می‌شود. حتی محبت کردن زیادی به دیگران، افراد را پر‌توقع می‌کند؛ پس اعتدال و میانه‌روی و تعادل در هر کاری لازم و ضروری است. خدا را شاکرم که با ورود به کنگره و آموزش دیدن راه و روش درست زیستن را آموختم.

نویسنده و رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون سوم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رودهن