ادب، معرفت و تعادل؛ مسیر ماندگار رهایی و خدمت در کنگره ۶۰

امروز سیزدهمین جلسه از دور چهل و ششم  از کارگاه آموزشی عمومی ، خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا به نمایندگی لویی پاستور با استادی مسافر دیدبان محترم آقای زرکش و نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری اینجانب مسافر اکبر با دستور جلسه « اداب معاشرت، ادب و بی ادبی، تعادل و بی تعادلی » ، در روز شنبه مورخ 16 خرداد 1405 راس ساعت 16:30 آغاز به کار نمود.

با احترام دبیر جلسه

سلام دوستان، علیرضا هستم، یک مسافر.

بسیار خوشحالم که در جمع شما عزیزان حضور دارم و امیدوارم جلسه خوبی را در کنار یکدیگر تجربه کنیم.
صورت‌جلسه امروز «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» است. شاید هر یک از ما بتوانیم ساعت‌ها درباره این موضوع صحبت کنیم یا مطالب فراوانی بنویسیم؛ اما اینکه تا چه اندازه بتوانیم این مفاهیم را به درک و فهم تبدیل کنیم، موضوعی کاملاً متفاوت است.
کنگره ۶۰ جایی است که به انسان فرصت انتخاب می‌دهد و هنگامی که انتخاب درستی انجام شد، امکان فرود و استقرار فراهم می‌شود. همان‌طور که هواپیما نمی‌تواند در هر زمینی فرود بیاید یا از هر مکانی به پرواز درآید، پس پرواز و فرود نیاز به شرایط مناسب، بستر مناسب و زیرساخت مناسب است.
رهایی و سلامتی نیز به همین شکل هستند. انسان باید به جایگاهی برسد که سلامتی او را بپذیرد و در وجودش استقرار یابد. برای رسیدن به این مرحله، معرفت و شناخت ضروری است.
در کنگره ۶۰ با مفاهیمی همچون جهان‌بینی، معرفت، عدالت و عمل سالم آشنا می‌شویم. از نخستین روز ورود، آموزش‌هایی را دریافت می‌کنیم که ما را به سمت دانش راستین هدایت می‌کند؛ دانشی که به ما می‌آموزد چگونه آداب را رعایت کنیم، چگونه عمل سالم داشته باشیم و چگونه به تعادل و عدالت نزدیک شویم.
هر چیزی که از فرم طبیعی خود خارج شود، نشانه‌ای از نبود تعادل، شناخت و معرفت است. خانواده‌ای که از تعادل خارج شود، سازمانی که از تعادل فاصله بگیرد و یا جسمی که دچار بی‌تعادلی شود، همگی نشان‌دهنده کمبود آگاهی و شناخت در آن زمینه هستند.

آداب تغذیه، آداب سخن گفتن، آداب همسرداری و بسیاری از مسائل دیگر، همگی نیازمند معرفت و آموزش هستند. در کنگره ۶۰ این آموزش‌ها را به‌تدریج فرا می‌گیریم و قدم‌به‌قدم پیش می‌رویم. به همین دلیل پس از مدتی حضور در کنگره، نه‌تنها ظاهر ما تغییر می‌کند، بلکه رفتار، گفتار و پندار ما نیز دگرگون می‌شود.
در نهایت، انسانی که آموزش‌های کنگره را به‌درستی فرا می‌گیرد، به فردی درست‌کردار تبدیل می‌شود.
امروز گرد هم آمده‌ایم تا پنجمین سال رهایی علی عزیز را جشن بگیریم.
من و علی سال‌ها در یک شرکت بزرگ با یکدیگر همکار بودیم. پس از مدتی که دوباره او را دیدم، به‌سختی شناختمش. مصرف شیشه باعث شده بود که دچار بی‌تعادلی شدید، توهم و تیک‌های عصبی شود و شرایط بسیار دشواری را تجربه کند.
در آن زمان مدتی از رهایی من گذشته بود و به او اصرار داشتم که به کنگره بیاید. خوشبختانه لطف خدا شامل حال او شد و توانست مسیر درمان را پیدا کند. وقتی دانش، معرفت و آموزش صحیح و الهی با خواست انسان همراه می‌شود، تشنگی روح انسان‌های دردمند برطرف می‌شود.
امروز پس از گذشت پنج سال، شاهد جشن رهایی او هستیم.
زمانی که انسان به ادب، معرفت و بصیرت دست پیدا می‌کند، حتی در شرایط سخت نیز از مسیر درست خارج نمی‌شود؛ زیرا انتهای مسیر را می‌بیند و از پیامدهای اعمال خود آگاه است. فردی که به درمان واقعی رسیده باشد، سخت‌ترین مشکلات زندگی نیز او را به سمت مصرف مواد مخدر، سیگار یا مشروبات الکلی سوق نخواهد داد.
این همان هدف اصلی آموزش‌ها در کنگره ۶۰ است.
این موفقیت را به علی عزیز، خانواده محترم ایشان و تمامی نیروهای الهی تبریک می‌گویم و از خداوند سپاسگزارم که فرصت خدمت و کمک به انسان‌ها را در اختیار ما قرار داده است.
در کنگره ۶۰ مفهوم «کمک» معنای عمیقی دارد. ارزش احیای یک انسان قابل مقایسه با هیچ چیز دیگری نیست. به همین دلیل است که خدمت در کنگره جایگاه ویژه‌ای دارد.
در کنگره ۶۰ برای همه ابعاد زندگی آموزش وجود دارد؛ از درمان اعتیاد گرفته تا تغذیه سالم، تعادل جسم، جهان‌بینی و حتی آموزش‌های مربوط به مدیریت مالی و ثروت. این جامعیت یکی از ویژگی‌های ارزشمند کنگره ۶۰ است.
بار دیگر این روز ارزشمند را به علی عزیز تبریک می‌گویم.

آرزوی مسافر، آزادمرد علیرضا:
آرزو می‌کنم راه کنگره ۶۰ به روی همه کسانی که خواهان درمان و رهایی هستند، گشوده شود و بتوانند از این نعمت بزرگ بهره‌مند شوند.

صحبت‌های مسافر، آزادمرد علیرضا:
خداوند را شاکرم که این توفیق را پیدا کردم تا امروز در جمع شما باشم و پنجمین سال رهایی خود را جشن بگیرم.
راستش را بخواهید، برای امروز مشارکت از پیش آماده‌ای نداشتم؛ اما دوست دارم از تجربه خودم صحبت کنم.
راهنمای من آقای شاهرخ هستند و من همیشه از ایشان به‌عنوان یک نعمت بزرگ در زندگی‌ام یاد می‌کنم. همچنین آقای زرکش نقش بسیار مهمی در آشنایی من با کنگره ۶۰ و ورودم به این مسیر داشتند و از ایشان نیز صمیمانه سپاسگزارم.
زمانی که وارد کنگره شدم، شرایط بسیار نامناسبی داشتم. هر روز حجم بالایی از شربت تریاک مصرف می‌کردم و در کنار آن مصرف شیشه و داروهای اعصاب و روان نیز به زندگی من اضافه شده بود. شرایط به جایی رسیده بود که انجام ساده‌ترین امور روزمره برایم دشوار شده بود و نه‌تنها خودم، بلکه خانواده‌ام را نیز به شدت آزار می‌دادم.
امروز که به گذشته نگاه می‌کنم، به‌خوبی می‌دانم که اگر مسیر کنگره ۶۰ را پیدا نکرده بودم، احتمالاً یا در قید حیات نبودم و یا با آسیب‌های جدی جسمی و روانی زندگی می‌کردم.
در پایان سفر اول، گاهی دچار ناشکری می‌شدم و هنوز مشکلات و خواسته‌هایی در ذهنم وجود داشت؛ اما آقای زرکش همیشه به من یادآوری می‌کردند که فراموش نکنم از کجا آمده‌ام و چه شرایطی را پشت سر گذاشته‌ام. این یادآوری برای من بسیار ارزشمند بود.
روزهای قبل از ورود به کنگره، شرایط روحی و رفتاری من به گونه‌ای بود که بسیاری از افراد تمایلی به نزدیک شدن به من نداشتند. من سرشار از منیت، غرور و بی‌تعادلی بودم.
از همان روز اول ورود به لژیون، راهنمایم آقای شاهرخ با جدیت و دلسوزی مرا آموزش دادند. بسیاری از تذکرات و سخت‌گیری‌های ایشان در آن زمان شاید برایم خوشایند نبود، اما امروز می‌دانم که همان آموزش‌ها نقش مهمی در تغییر نگرش و درمان من داشتند.
اگر بخواهم پیامی برای مسافران سفر اول داشته باشم، این است که با تسلیم و فرمان‌پذیری وارد کنگره شوند. اگر کسی واقعاً قصد درمان ندارد، شاید بهتر باشد ابتدا تصمیم خود را مشخص کند؛ اما اگر خواهان رهایی است، باید به آموزش‌ها گوش دهد و فرصت کافی به خود بدهد.

من همیشه می‌گویم چند ماه نخست را با دقت گوش کنید، آموزش بگیرید و بر اساس آموزش‌ها حرکت کنید. نتیجه این مسیر، رهایی باکیفیت و آرامشی است که ارزش تمام سختی‌ها را دارد.
از جناب آقای مهندس دژاکام، خانواده محترم ایشان، استاد امین و تمامی خدمتگزاران کنگره ۶۰ صمیمانه تشکر می‌کنم.
از راهنمای عزیزم، آقای شاهرخ، نیز سپاسگزارم. در طول سفر اول بارها و بارها با ایشان در ارتباط بودم و همین اتصال مستمر به راهنما کمک کرد تا بتوانم مسیر درمان را به درستی طی کنم.
همچنین از آقای زرکش تشکر ویژه دارم که برای من وقت گذاشتند، راه را نشانم دادند و زمینه ورودم به کنگره ۶۰ را فراهم کردند.
از خداوند سپاسگزارم که امروز این فرصت را دارم تا در سلامت و آرامش، پنجمین سال رهایی خود را جشن بگیرم.
از همه شما عزیزان نیز بابت حضور و محبتتان تشکر می‌کنم.
 

ضبط و تایپ: مسافر وحید (لژیون 11)
عکس: مسافر نوید
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)