تعادل یکی از ارزشمند‌ترین موهبت‌های الهی است

تعدادی از همسفران لژیون سردار نمایندگی گرگان در خصوص دستور جلسه: آداب معاشرت، ادب و بی ادبی، تعادل و بی تعادل‌ این‌گونه نوشتند:

همسفر فهیمه

ادب، تنها به معنای رعایت چند واژه و رفتار ظاهری نیست؛ بلکه ادب، نمودار فهم، شعور، احترام و تسلط بر نفس است. انسان مودب پیش از آن‌که سخنی بگوید، اندیشه می‌کند. پیش از آن‌که واکنشی دهد، می‌سنجد؛ و پیش از آن‌که دیگری را بیازارد، حرمت او را در نظر می‌گیرد. در کنگره۶۰، ما می آموزیم که انسان برای رسیدن به رهایی نیازمند نظم، آموزش و تغییر بنیانی است و یکی از نشانه‌های این تغییر، ادب در گفتار و رفتار است.
بی ادبی، اغلب ریشه در بی قراری، نا آرامی و بی‌تعادلی درونی دارد. هرگاه انسان، از مرکز آرامش خود فاصله بگیرد، کلامش تند می‌شود، رفتارش آشفته می‌گردد، و نگاهش از مهر و احترام دور می‌افتد. بی‌ادبی در حقیقت صدای بلند ناتوانی در کنترل خویشتن است. تعادل یکی از ارزشمندترین موهبت‌های الهی است؛ که انسان در مسیر زندگی به آن نیاز دارد. تعادل یعنی این‌که هر چیزی در جای خودش باشد، نه افراط، نه تفریط، نه تندی، نه سستی، نه غرور نه خواری. انسانی که به تعادل می‌رسد، در رفتار خود متین، در رفتار خود سنجیده و در برخورد با دیگران، آرام و محترم خواهد بود. تعادل همان نقطه‌ای است که انسان می‌تواند در آن خود را بشناسد و دیگران را نیز به آرامش بپذیرد. بی‌تعادلی، انسان را از جایگاه واقعی خود خارج می‌سازد. فرد بی‌تعادل گاه در شادی افراط می‌کند و گاه در اندوه فرو می‌رود. گاه تند‌خو می‌شود و گاه در برابر هر موضوعی واکنش نادرست نشان می‌دهد. در کنگره‌۶۰، ما می‌آموزیم که بسیاری از مشکلات انسان، نه ار بیرون، بلکه از درون بی‌تعادلی او آغاز می‌شود؛ پس اگر بخواهیم رفتارمون اصلاح شود، باید ابتدا درون خود را به تعادل برسانیم. هرچه انسان مودب‌تر باشد، به تعادل نزدیک‌تر است و ادب در او بیشتر جلوه می‌کند؛ پس اگر بخواهیم مسیر رشد، آرامش  و انسان سازی را در یک جمله خلاصه کنیم، باید بگوییم؛ ادب، زینت جان است و تعادل، ستون آن. در کنگره ۶۰، ما می‌کوشیم با آموزش، نظم، خدمت و حرکت در مسیر درست، از بی‌تعادلی به تعادل، و از نا‌آگاهی به ادب و معرفت برسیم.

همسفر هما:

آداب و معاشرت به معنی آیین و روش است و انسانی که باادب و مؤدب است، بیشتر آداب مختلف را رعایت می‌کند. برای انسان هم یک‌سری قانون روش وجود دارد؛ مثل غذاخوردن، راه‌رفتن و سخن‌گفتن. اگر به یک مکانی وارد می‌شویم باید سلام بدهیم و قبل ورود در بزنیم؛ بنابراین وقتی که انسان وارد محلی می‌شود باید اعلام‌حضور کند حتی اگر در باز باشد.

احترام به دیگران از گفتار، محبت و همنشینی با آنها اتفاق می‌افتد. آداب و معاشرت مجموعه‌ای از اصول، هنجارها و رفتارهای اجتماعی است که به افراد کمک می‌کنند تعادل با دیگران رفتاری محترمانه، مؤدبانه و متناسب با موقعیت باشد. هر کاری می‌خواهیم انجام دهیم آداب و قوانین خاص خود دارد و ما باید آیین و روش‌ها را بلد باشیم تا بتوانیم کاربردی کنیم.

ویراستار: همسفر هما رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) دبیر دوم سایت

ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی گرگان