یکی از پسندیده‌ترین صفات در انسان، ادب است

دستور جلسه هفتگی: آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی، یکی از پسندیده‌ترین صفات در انسان، ادب است؛ چراکه روابط را محکم کرده و آرامش را به جوامع هدیه می‌کند. انسان مؤدب، هم به دیگران احترام می‌گذارد و هم برای خود ارزش و احترامی والا می‌آفریند. انسان موجودی اجتماعی است و زندگی او در بستر ارتباط با دیگران معنا می‌یابد. آداب معاشرت مجموعه رفتارها و کارهایی است که می‌آموزیم تا در زندگی، ارتباطی سالم، درست و سازنده برقرار کنیم. در نقطه مقابل، بی‌ادبی قرار دارد که موجب رنجش خاطر، سردی روابط، دوری انسان‌ها از یکدیگر، از بین رفتن محبت و دوستی و در نهایت تخریب روابط انسانی می‌شود. از نگاه آموزش‌های کنگره ۶۰، انسان زمانی می‌تواند در مسیر رشد، تعادل و تعالی گام بردارد که از بی‌نظمی، بی‌احترامی، افراط‌و‌تفریط، کارهای هیجانی و شتابزدگی فاصله بگیرد. او با آموزش و یادگیری آداب معاشرت، آرام‌آرام به سوی تعادل قدم برداشته و به انسانی منظم، مؤدب و محترم تبدیل می‌شود. در کنگره ۶۰، یکی از مهم‌ترین اهداف سفر، رسیدن به تعادل است. تعادل به این معنا نیست که انسان هیچ مشکل یا چالشی نداشته باشد، بلکه به این معناست که در برخورد با مسائل زندگی، بهترین واکنش را نشان دهد و از مسیر عقل خارج نشود. استاد امین در جهان‌بینی کنگره ۶۰، تعادل را حاصل آموزش، تجربه و تفکر می‌دانند. هرچه دانایی انسان افزایش یابد، توانایی او برای حفظ تعادل بیشتر می‌شود. به همین دلیل تعادل یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه یک فرایند تدریجی است انسان در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی نیازمند تعادل است. اگر یکی از این اضلاع از حالت طبیعی خارج شود، بی‌تعادلی به وجود می‌آید. برای مثال، فرد مصرف‌کننده مواد مخدر به دلیل تخریب‌های جسمی و روانی دچار بی‌تعادلی می‌شود و بسیاری از تصمیم‌های او تحت تأثیر این وضعیت قرار می‌گیرد. در ضلع جسم، تغذیه مناسب، خواب کافی، ورزش و رعایت اصول درمان (روش DST) باعث نزدیک شدن به تعادل می‌شود. در ضلع روان، آرامش، صبر و تحمل اهمیتی ویژه دارد.· در ضلع جهان‌بینی، یادگیری و اجرای قوانین هستی و اصلاح نگرش‌ها و دیدگاه‌ها نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند. خشم، ترس، ناامیدی، حسادت و قضاوت‌های نادرست می‌توانند نشانه‌هایی از بی‌تعادلی باشند. البته بی‌تعادلی یک نقص دائمی نیست؛ بلکه وضعیتی است که با آموزش و حرکت صحیح قابل اصلاح است. در کنگره ۶۰ می‌آموزیم که تعادل با زمان به دست می‌آید. همان‌گونه که تخریب‌ها در مدت طولانی ایجاد شده‌اند، بازسازی و رسیدن به تعادل نیز نیازمند صبر و استمرار است. به همین دلیل در درمان اعتیاد از روش DST استفاده می‌شود تا جسم فرصت بازسازی یافته و فرد بتواند به تعادل نزدیک شود.در نهایت، هدف از آموزش‌های کنگره ۶۰ فقط قطع مصرف مواد نیست، بلکه رسیدن به تعادل در تمامی ابعاد زندگی است؛ تعادلی که موجب آرامش، رشد، مسئولیت‌پذیری و حرکت به سوی تکامل می‌شود. هرچه دانایی مؤثر افزایش یابد، انسان به تعادل نزدیک‌تر و از بی‌تعادلی دورتر خواهد شد. در آموزش‌های کنگره ۶۰، تعادل جایگاهی بس والا دارد. تعادل یعنی هر چیز در جایگاه درست خود قرار گیرد و انسان در افکار، احساسات و اعمال خود به اندازه و نظم برسد. فرد متعادل در برخورد با دیگران، صبور، محترم و مسئولیت‌پذیر است و آداب معاشرت را به خوبی رعایت می‌کند. انسان متعادل، مؤدب و بااحترام است و می‌داند که رعایت آداب معاشرت نه تنها آرامش خود او را فراهم می‌آورد، بلکه محیطی سالم و دلپذیر برای دیگران نیز ایجاد می‌کند. «هرچه انسان به تعادل نزدیک‌تر شود، نظم و انضباط، ادب، احترام و محبت بیشتری در رفتار او نمایان می‌شود.» با آرزوی سلامتی برای آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان و تشکر از همه خدمتگزاران، به‌ویژه عزیزان خدمتگزار سایت.

از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان