تمام سود و منفعت بخشندگی در نهایت به خود فرد بازمی‌گردد

جلسه سوم از دوره  پنجم جلسات لژیون سردار نمایندگی دلیجان، با استادی  مسافر حسن، نگهبانی مسافر محمد،دبیری مسافر عباس و خزانه داری همسفر مسعود با دستور جلسه: "دخانیات(سیگار،قلیان،پیپ،ویپ)"، درروز چهارشنبه ۱۳خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت۱۵:۳۰آغاز به کار نمود

سخنان استاد

خدا را شکر می‌کنم که اجازه ورود به کنگره ۶۰ را به من عطا کرد و این فرصت را نصیبم نمود تا بتوانم در این مسیر قرار بگیرم. همچنین خدا را شکر می‌کنم که جزو افرادی بودم که انتخاب شدند تا به کنگره ۶۰ راه پیدا کنند.وقتی می‌گویم ما انتخاب شده و برگزیده شده هستیم، به این موضوع اعتقاد دارم. حضور ما در کنگره یک اتفاق کاملاً تصادفی نیست. اگر به تعداد مصرف‌کنندگان در شهرها و مناطق مختلف نگاه کنیم و آن را با تعداد افرادی که موفق شده‌اند به کنگره ۶۰ راه پیدا کنند و به رهایی برسند مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم که این فرصت نصیب همه نمی‌شود. بنابراین باید قدر این موقعیت را بدانیم.چند جلسه قبل یکی از دوستان در مشارکت خود گفت: «خدا را شکر که قسمت شد و روزی من شد که به کنگره بیایم.» قبلاً چندان به این موضوع اعتقاد نداشتم، اما وقتی بیشتر فکر کردم، دیدم واقعاً هم قسمت لازم است و هم روزی؛ اینکه امروز در شعبه و کنگره حضور داریم، خود نوعی روزی است.

اما حفظ این قسمت و گسترش این روزی به تلاش و همت خود ما بستگی دارد. اینکه بتوانیم از این سفره گسترده‌ای که کنگره ۶۰ برای ما فراهم کرده بهره بیشتری ببریم، نیازمند کوشش و فرمان‌برداری از قوانین است.نباید تصور کنیم چون امروز روی این صندلی نشسته‌ایم، برای همیشه صاحب آن هستیم. این جایگاه تا زمانی متعلق به ماست که قدر آن را بدانیم و برای حفظ آن تلاش کنیم. اگر بی‌انضباطی کنیم، حرمت‌ها را رعایت نکنیم و از مسیر خارج شویم، ممکن است این فرصت را از دست بدهیم.به نظر من افراد بسیاری در انتظار هستند تا جای خالی ما را پر کنند. مصرف‌کنندگان زیادی چشم‌انتظار فرصتی هستند که بتوانند وارد کنگره شوند و مسیر درمان را آغاز کنند. همان‌گونه که فردی واسطه شد تا ما به کنگره راه پیدا کنیم، ما نیز باید با عملکرد صحیح خود زمینه را برای ورود دیگران فراهم کنیم.

ما معتقدیم کنگره ۶۰ یک جمعیت احیای انسانی است و هر مصرف‌کننده‌ای که خواست و اراده درمان در وجودش باشد، حق دارد از آموزش‌ها، حال خوش و رهایی‌های این مجموعه بهره‌مند شود.در ادامه می‌خواهم درباره لژیون سردار صحبت کنم. خدا را شکر می‌کنم که در دل کنگره با این لژیون آشنا شدم. به نظر من لژیون سردار فقط یک لژیون مالی نیست. شاید تنها بخش کوچکی از اهداف آن به مسائل مالی مربوط باشد.البته کنگره هزینه‌های زیادی دارد و تأمین این هزینه‌ها بر عهده اعضای کنگره است؛ اما تصور می‌کنم هدف اصلی از تشکیل لژیون سردار بسیار فراتر از تأمین هزینه‌هاست.یکی از مهم‌ترین اهداف آن، آموزش مسئولیت‌پذیری است. بسیاری از ما در دوران مصرف، نسبت به مسئولیت‌های خود بی‌تفاوت بودیم. وقتی در حد توان خود برای هزینه‌های شعبه مشارکت می‌کنیم و نسبت به سرنوشت و هزینه‌های کنگره احساس مسئولیت داریم، در واقع در حال تمرین مسئولیت‌پذیری هستیم.

هدف مهم دیگر، آموزش بخشندگی و گذشت است. ما در لژیون سردار یاد می‌گیریم که بخشنده باشیم و از داشته‌های خود برای رشد و تعالی دیگران نیز استفاده کنیم. اگر این آموزش را به‌درستی فرا بگیریم، بسیاری از مشکلات و تنش‌های موجود در جامعه کاهش پیدا خواهد کرد.به اعتقاد من، تمام سود و منفعت بخشندگی در نهایت به خود فرد بازمی‌گردد. مهم‌ترین دستاورد آن، حس و حال خوب و آرامشی است که نصیب انسان می‌شود. من شخصاً در طول این مدت آثار آن را در زندگی خود مشاهده کرده‌ام. در این مدت، خیر و برکت زیادی را تجربه کرده‌ام و متوجه شده‌ام که هیچ لذتی بالاتر از بخشیدن وجود ندارد.البته بخشندگی فقط جنبه مالی ندارد؛ بلکه در تمام ابعاد زندگی می‌توان آن را اجرا کرد.

امیدوارم بتوانم آموزش‌هایی را که در کنگره فرا می‌گیرم، ابتدا در زندگی خود اجرا کنم. آموزش پایانی ندارد و حتی اگر سال‌ها در این مسیر باشیم، باز هم در ابتدای راه خواهیم بود.
بزرگ‌ترین آرزوی من برای شعبه این است که ان‌شاءالله هزینه خرید زمین شعبه تأمین شود و از مستأجری خارج شویم. همچنین آرزو دارم شعبه آن‌قدر پر از تازه‌وارد و مسافر سفر اول باشد که دیگر فضای فعلی پاسخ‌گوی جمعیت نباشد.اما در مورد دستور جلسه دخانیات، به نظر من یکی از دلایل مهم تأکید مهندس دژاکام بر درمان سیگار، حفظ رهایی از مواد مخدر است. آمارها نشان می‌دهد افرادی که سفر مواد را انجام داده‌اند اما سفر سیگار را به‌درستی به پایان نرسانده‌اند، بیشتر در معرض بازگشت به مصرف مواد قرار دارند.

برای توضیح بهتر این موضوع، مثالی می‌زنم. در گذشته مردم در قلعه‌ها زندگی می‌کردند. هنگام حمله دشمن، دروازه‌های اصلی را می‌بستند؛ اما معمولاً یک راه مخفی یا خروج اضطراری نیز وجود داشت. اگر آن راه مخفی باز می‌ماند، دشمن از همان مسیر وارد قلعه می‌شد.به نظر من، انجام ندادن یا ناقص انجام دادن سفر سیگار دقیقاً همان راه مخفی است. فردی که مواد مخدر را کنار گذاشته اما مصرف سیگار را ادامه داده، یکی از مسیرهای نفوذ دوباره دشمن را باز گذاشته است. دشمنی که همان موادمخدر و اعتیاد است.بنابراین سفر سیگار نقش مهمی در استحکام و حفظ رهایی دارد و می‌تواند احتمال بازگشت به مصرف مواد را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
از همه شما عزیزان که با محبت به صحبت‌های من گوش کردید، صمیمانه تشکر می‌کنم.

عکس:مسافرعلیمردان- لژیون یکم
تایپ،بارگذاری و ارسال:مسافرمحمد- لژیون یکم
نمایندگی دلیجان