آداب معاشرت، راهی به سوی تعادل

وقتی وارد کنگره۶۰ شدم، تصور می‌کردم آداب معاشرت فقط به خوش‌صحبتی و احترام ظاهری به دیگران محدود می‌شود؛ اما به مرور زمان متوجه شدم که ادب، یک نوع نگرش و جهان‌بینی است که در تمام رفتارهای انسان نمود پیدا می‌کند. ادب یعنی جایگاه خود را بشناسم، به حقوق دیگران احترام بگذارم و در هر شرایطی حرمت انسان‌ها را حفظ کنم. به عنوان یک همسفر، پیش از آشنایی با کنگره، به دلیل مشکلات و آسیب‌هایی که اعتیاد در خانواده ایجاد کرده بود، گاهی دچار بی‌تعادلی در رفتار و گفتار می‌شدم. نگرانی، ترس، خشم و ناامیدی باعث می‌شد نتوانم ارتباط درستی با اطرافیان برقرار کنم؛ اما آموزش‌های کنگره به من آموخت که برای رسیدن به آرامش، ابتدا باید تعادل را در درون خود ایجاد کنم.

در کنگره۶۰ آموختم که آداب معاشرت تنها در برخورد با افراد بیرون از خانه نیست؛ بلکه در نحوه رفتار با اعضای خانواده، مسافر خود، راهنما، هم‌لژیونی‌ها؛ حتی در رعایت قوانین و حرمت‌های کنگره نیز معنا پیدا می‌کند. گوش دادن به صحبت دیگران بدون قضاوت، احترام به عقاید متفاوت، رعایت نظم و وقت‌شناسی، همه از نشانه‌های ادب هستند. از سوی دیگر، بی‌ادبی فقط استفاده از کلمات نامناسب نیست، گاهی بی‌توجهی به احساسات دیگران، دخالت در امور دیگران، رعایت نکردن حرمت‌ها و نپذیرفتن مسئولیت‌های خود نیز نوعی بی‌ادبی محسوب می‌شود. زمانی که انسان از تعادل خارج می‌شود، معمولاً رفتارهای او نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و ممکن است ناخواسته به خود یا دیگران آسیب برساند.

کنگره۶۰ به من آموخت که تعادل، یک مقصد نیست؛ بلکه مسیری است که باید هر روز در آن حرکت کنم. هرچه آموزش بیش‌تری بگیرم و آن را در زندگی به کار ببرم، به تعادل نزدیک‌تر می‌شوم و ادب در رفتار و گفتارم بیش‌تر نمایان می‌شود. کنگره۶۰، محیطی آموزشی است که به ما می‌آموزد چگونه در مسیر تعادل حرکت کنیم. هرچه میزان دانایی ما افزایش پیدا کند، رفتارهای ما متعادل‌تر و محترمانه‌تر می‌شود. انسانی که به تعادل رسیده باشد، در برخورد با مشکلات و ناملایمات نیز واکنش‌های سنجیده‌تری نشان می‌دهد و از افراط و تفریط دوری می‌کند.

امروز باور دارم که ادب، سرمایه‌ای است که ارزش انسان را نشان می‌دهد و تعادل، زمینه‌ساز آرامش و حال خوش است. اگر بتوانم در هر شرایطی حرمت خود، دیگران و قوانین را حفظ کنم، در مسیر رشد و تکامل قدم برداشته‌ام و این همان چیزی است که کنگره۶۰ به ما آموزش می‌دهد. حرکت از بی‌تعادلی به سوی تعادل و از ناآگاهی به سوی دانایی. احترام گذاشتن به دیگران، در حقیقت احترام گذاشتن به خویشتن است. ادب، نشانه دانایی و آگاهی انسان است و تعادل، ثمره آموزش، تفکر و عمل سالم، پلی استوار که ما را به سوی حال خوش، آرامش و رضایت حقیقی از زندگی رهنمون می‌سازد.

نویسنده: راهنما همسفر مریم 
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیرجند