آقای حکیمی در بسیاری از صحبت‌ها و استادی‌های خود، فارغ از موضوع دستور جلسه، اشاره‌ای به سیگار دارند.

جلسه یازدهم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نائین، به استادی :مسافر امیرحسین و نگهبانی: مسافر نعمت الله و دبیری: مسافر علی بادستور جلسه «دخانیات، سیگار، قلیان،ویپ ،پیپ » یکشنبه ۱۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱7:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امیرحسین هستم یک مسافر

شاکر خداوند هستم که امروز هم در این جلسه حضور دارم و در این شعبه خدمت می‌کنم. از ایجنت محترم تشکر می‌کنم که این اجازه را به من دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه در مورد دخانیات، سیگار، قلیان، ویپ و پیپ است که به نظر من یکی از مهم‌ترین و کاربردی‌ترین دستور جلسات کنگره ۶۰ محسوب می‌شود.

از همان ابتدای شکل‌گیری کنگره، نگاه به سیگار و دخانیات متفاوت بود. خود آقای مهندس می‌فرمودند که بعد از اتمام جلسات در ساختمان آکادمی، اولین کسی که سیگار روشن می‌کرد خود ایشان بودند و تقریباً همه افراد حاضر در سالن سیگار می‌کشیدند، به‌طوری‌که دود تمام فضا را فرا می‌گرفت و چشم، چشم را نمی‌دید.

در آن زمان سیگار کشیدن یک ارزش محسوب می‌شد و حتی می‌گفتند فلانی چون سیگار می‌کشد، سیستم ایکس او خوب کار می‌کند. این روند ادامه داشت تا اینکه در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ اتفاقی برای آقای مهندس رخ داد. ایشان دچار سکته شدند و در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بودند. با وجود شرایط جسمی نامناسب، باز هم تمایل به مصرف سیگار داشتند، اما پزشک اجازه این کار را نمی‌داد.

در همان زمان آقای مهندس با خودشان فکر کردند که همان‌طور که مصرف تریاک را از شکل تدخینی به خوراکی تبدیل کرده‌اند، شاید بتوانند برای سیگار هم چنین راهکاری پیدا کنند. از پزشک خود پرسیدند که آیا می‌توانند نیکوتین را به‌صورت خوراکی مصرف کنند. پزشک پاسخ داد که مشکلی ندارد و به این ترتیب سفر درمان سیگار از همان بیمارستان آغاز شد.

بعد از ترخیص نیز اطرافیان تصور می‌کردند که ایشان دوباره قصد مصرف سیگار دارند، اما بعداً متوجه شدند چیزی که مصرف می‌کنند آدامس نیکوتین است.

نکته مهم این است که افرادی که می‌خواهند سفر سیگار را آغاز کنند، باید آدامس نیکوتین را به چشم یک داروی درمانی ببینند. سیگار تنها نیکوتین را به بدن می‌رساند و باقی مواد موجود در آن سم هستند. این نیکوتین را می‌توان از طریق آدامس دریافت کرد و به همین دلیل باید نگاه درمانی به آن داشت.

یادم هست استاد امین می‌فرمودند زمانی که برای ورزش می‌رفتیم، یکی از کارهایی که بین دو نیمه مسابقات انجام می‌دادیم سیگار کشیدن بود و دیگران با تعجب به ما نگاه می‌کردند.

به اعتقاد من دو عامل مهم باعث تحول و رشد کنگره ۶۰ شد؛ یکی نوشتن سی‌دی‌ها که همه ما از آن‌ها آموزش می‌گیریم و دیگری درمان سیگار که جایگاه کنگره را بسیار بالاتر از سایر مجموعه‌ها قرار داد.

آقای حکیمی در بسیاری از صحبت‌ها و استادی‌های خود، فارغ از موضوع دستور جلسه، اشاره‌ای به سیگار دارند. صحبت‌های ایشان روی من امیرحسین تأثیر زیادی گذاشته و امیدوارم روی شما هم تأثیرگذار باشد.

ایشان می‌گویند کسی که سیگار مصرف می‌کند مانند فردی است که خون کافی زیر پوستش جریان ندارد. معمولاً رنگ چهره مصرف‌کنندگان سیگار زرد یا تیره می‌شود و لب‌ها حالت کبودی پیدا می‌کنند.

بیش از پنجاه درصد افرادی که سیگار مصرف می‌کنند، مزه واقعی غذاها را احساس نمی‌کنند. زمانی که درمان می‌شوند، حس بویایی، حس چشایی و بسیاری از توانایی‌های حسی آن‌ها بازمی‌گردد.

در سفر اول نیز افرادی که سیگار مصرف می‌کنند معمولاً صبح‌ها با خماری از خواب بیدار می‌شوند. خود من زمانی که موادم درمان شده بود و دیگر نیازی به مورفین نداشتم، باز هم صبح‌ها حال بسیار بدی داشتم و حتی هنگام خواب هم آرامش نداشتم. بعدها متوجه شدم که علت اصلی آن مصرف سیگار بوده است.

در کنگره گفته می‌شود تخریب ناشی از دخانیات بسیار جدی است. شربت OT نیز جنبه دارویی دارد و افرادی که هم‌زمان سیگار مصرف می‌کنند، بخشی از انرژی و ظرفیت این دارو صرف جبران تخریب‌های ناشی از سیگار می‌شود.

کسانی که در سفر اول ایکس، سفر سیگار را نیز آغاز می‌کنند، معمولاً حال بهتری نسبت به دیگران دارند و نمونه‌های آن را در همین شعبه مشاهده می‌کنیم.

من خودم زمانی که سفر ایکسم تمام شده بود و قصد گرفتن خدمت داشتم، باید سفر سیگار را نیز آغاز می‌کردم. با خودم می‌گفتم من که روزی یک پاکت سیگار مصرف می‌کنم، حالا چند نخ کمتر می‌کشم و مسئله خاصی نیست. اما زمانی که وارد سفر ویلیام شدم، در ابتدا اشتباهات زیادی داشتم. راهنمایم به من می‌گفت اگر قرار است این‌گونه عمل کنی، همان سیگار را مصرف کن.

مدتی از کنگره فاصله گرفتم و حالم اصلاً خوب نبود. اما زمانی که برگشتم و سفر ویلیام را به پایان رساندم، به چیزی که دنبالش بودم رسیدم؛ یعنی رهایی از سیگار.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، سپاسگزارم. 

عکاس: مسافر امیرحسین (لژیون اول)

تایپیست: مسافر جلال(لژون چهارم)

ویرایش، تنظیم و ارسال: همسفر علیرضا(لژیون ششم)

نمایندگی مسافران نایین.