جهان بینی، مرا از تاریکی نجات داد

چهاردهمین جلسه از دوره هفـــتادم سری کارگاه‌های آموزشی و خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ابن‌سینا با استادی مسافر صادق ، به نگهبانی مسافررسول و دبیری مسافر علی با دستورجلسه "جهان بینی 1 و 2" دوشنبه 21 اردیبهشت ماه ۱۴۰۵راس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌ کار کرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان، من مهدی هستم، یک مسافر. از نگهبان، دبیر، گروه مرزبانی، ایجنت محترم و راهنمای عزیزم که اجازه دادند من در جایگاه بنشینم، تجربه کنم و آموزش ببینم، تشکر می‌کنم. تقریباً سه سال از روزی که وارد کنگره شدم می‌گذرد. وقتی روز اول ورودم به کنگره را با امروز خودم مقایسه می‌کنم، متوجه می‌شوم چقدر توانسته‌ام یاد بگیرم، چقدر آموزش ببینم و چقدر حالم خوب است.چون در دوران مصرف خودم، خیلی چیزها را بلد نبودم یا اگر بلد بودم، توان انجامشان را نداشتم. در ساده ‌ترین کارهای زندگی خودم به مشکل می‌خوردم؛ یک کار اداری کوچک را هم توان انجامش نداشتم. اما خدا را شکر، در طول سفرم در کنگره خیلی چیزها یاد گرفتم و این را مدیون آقای مهندس و خانواده محترمشان هستم. خدا را شکر می‌کنم که امروز با حال خوب اینجا نشسته‌ام و سعی می‌کنم آنچه را یاد گرفته‌ام در زندگی خودم کاربردی کنم. در مورد دستور جلسهٔ جهان بینی یکم و دوم ، استاد امین در سی دی جهان‌بینی صحبت میکنند که، جهان‌ بینی مثل یک طناب می‌ماند؛ در عمق تاریکی‌ها به من کمک می‌کند که بتوانم از تاریکی‌ها خارج شوم. چون اعتیاد برای من یکی از بزرگترین تاریکی‌ها در زندگی‌ام بود. وقتی وارد کنگره شدم، متوجه شدم که برای درمان روانم نیاز به آموزش جهان بینی دارم.اولش این را درک نمی‌کردم و متوجه نبودم، اما رفته ‌رفته که سفر می‌کردم، همان پله‌هایی که از داروی من کم می‌شد، به من صبررا یاد می‌داد و نشانم می‌داد که می‌توانم با صبر، تلاش و آموزش به درمان و رهایی برسم. اولش که وارد شده بودم، برایم سخت بود، اما کم ‌کم، هرچه یک پله از دارویم کم می‌شد با آموزشی که می‌گرفتم، سفر برایم راحت ‌تر می‌شد. باز هم تشکر می‌کنم؛از استاد عزیزم و همه خدمت گذاران که خیلی در این مسیر به من کمک کردند. بیشتر از این صحبت نمی‌کنم و از مشارکت شما استفاده می‌کنم. ممنونم که گوش کردید.

تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم

عکس: مرزبان خبری

نگارنده: مسافر محمد لژیون دوازدهم