دستور جلسه «دخانیات» در کنگره۶۰ از جمله موضوعاتی است که نگاه تازهای به مسئله مصرف سیگار، قلیان و سایر مشتقات نیکوتین ارائه میدهد. در حالی که بسیاری از افراد مصرف دخانیات را صرفاً یک عادت ساده یا سرگرمی اجتماعی میدانند، کنگره۶۰ آن را مسئلهای درمانی میداند که با جسم، روان و جهانبینی انسان در ارتباط مستقیم است. در گفتگویی با همسفر اعظم، راهنمای لژیون ویلیام با ۵ سال و ۱۱ ماه و ۱۴ روز رهایی به بررسی ابعاد مختلف درمان دخانیات در کنگره۶۰ پرداختهایم.
.jpg)
از نگاه آموزشی کنگره۶۰ چرا دخانیات یک «موضوع جدیِ درمانی» محسوب میشود و نه صرفاً یک عادت؟
با ورود من به کنگره۶۰ بهتدریج یاد گرفتم که مصرف دخانیات یک کار ضد ارزشی است و به دنبال آن به سلامتی، جسم و روان خود لطمه زدهام؛ زیرا در کنگره۶۰ آموزش میگیریم که هدف، رسیدن به یک زندگی سالم است. درمان دخانیات برای من زمانی در کنگره اتفاق میافتد که بتوانم با دریافت نیکوتین، مصرف آیکاس، سیگار، ویپ و ... را کنار بگذارم تا به سلامتی برسم. در واقع این یک موضوع جدی درمانی محسوب میشود و هدف از آن رسیدن به سلامتی کامل و تعادل در سه ضلع مثلث جسم، روان و جهانبینی است. چه مصرف دخانیات باشد و چه مصرف مواد مخدر، فرد باید درمان شود و این امر باید با خواست و باور قلبی همراه باشد تا بتوان به موفقیت و درمان اساسی در کنگره۶۰ دست پیدا کرد.
در کنگره۶۰ تفاوت «ترک دخانیات» با «درمان دخانیات» چیست و این تفاوت در عمل چگونه دیده میشود؟
ترک یعنی قطع ناگهانی دخانیات یا مواد مخدر در حالی که سه ضلع مثلث جسم، روان و جهانبینی در انسان هنوز به تعادل نرسیدهاند. قطع ناگهانی دخانیات میتواند شوک به بدن وارد کند؛ زیرا بدن هنوز به نیکوتین نیاز دارد و این فرایند باید بهصورت پلهای و تدریجی انجام شود. در درمان دخانیات در کنگره۶۰ فرد وارد یک دوره سه ماهه سازگاری با آدامس نیکوتین میشود؛ پس از پایان این دوره و زمانی که نیکوتین دریافتی از آدامس بهخوبی جایگزین نیکوتین دریافتی از دخانیات شد، فرایند جایگزینی کامل میشود؛ پس از آن هر ۲۱ روز یک کاهش پله انجام میشود و گاهی برای تثبیت شرایط در بعضی پلهها توقف صورت میگیرد و سپس روند کاهش ادامه پیدا میکند. در این دوره سفر شخص با متد DST و آدامس نیکوتین حدود 10 ماه به طول میانجامد و فرد به درمان میرسد. درمان واقعی زمانی اتفاق میافتد که فرد در محیط مصرف قرار بگیرد؛ اما هیچ تمایلی به استفاده از دخانیات نداشته باشد. در این فرایند نیکوتین بهصورت تدریجی از چرخه مصرف خارج میشود و سیستمهای طبیعی بدن که پیش از این دچار اختلال شده بودند بهمرور به عملکرد طبیعی خود بازمیگردند.
از نظر شما چرا بعضی افراد با وجود انگیزه و حتی آگاهی، در رهایی از دخانیات بارها بازگشت را تجربه میکنند؟ ریشه اصلی این چرخه کجاست؟
اگر ترک ناگهانی اتفاق بیفتد احتمال بازگشت بسیار زیاد است و من این موضوع را در تجربه شخصی خودم و دیگران مشاهده کردهام. بارها با خودم عهد کرده بودم که این آخرین سیگاری است که میکشم یا آخرین پاکتی است که میخرم، اما متأسفانه هیچگاه این اتفاق نمیافتاد؛ باید بدانیم که مصرف دخانیات یک عمل ضد ارزشی است و به ریه، قلب، سیستم ایمنی بدن، سیستم اعصاب و دستگاه تنفسی آسیب وارد میکند؛ حتی گاهی خودمان متوجه نمیشویم که بوی سیگار در بدن و لباسمان باقی میماند، در حالی که برای بسیاری از افراد این بو ناخوشایند است. زمانی که وارد کنگره شدم و متوجه شدم که میتوانم با آدامس نیکوتین به رهایی برسم، فهمیدم ریشه اصلی مشکل کجا است. متوجه شدم که ناآگاهانه وارد مسیر مصرف شده بودم و با باورهای نادرست زندگی میکردم و تصور میکردم با ترک ناگهانی میتوانم سیگار را کنار بگذارم. در کنگره۶۰ آموختم که وقتی یک کار ضد ارزشی انجام میدهم باید جایگزینی انجام شود تا بتوانم سیگار را کنار بگذارم و سپس بهتدریج آدامسی که جایگزین شده است نیز کنار گذاشته شود تا به رهایی کامل برسم.
به عنوان راهنما یا استاد، رایجترین خطاهای فکری یا باورهای غلطی که در مصرفکنندگان دخانیات میبینید چیست؟
فردی که سیگار میکشد یا دخانیات مصرف میکند و نیکوتین را وارد بدن خود میکند، در سیستم خمر بدن اختلال ایجاد میکند. چنین فردی معمولاً باورهای نادرستی دارد؛ باورهایی که من هم در دوران مصرف داشتم. برای مثال فرد تصور میکند که اگر سیگار بکشد اتفاق خاصی نمیافتد یا مصرف او صرفاً تفننی است. گاهی نیز فکر میکند که سیگار او را از استرس و ناراحتی دور میکند یا در شرایطی مانند هوای ابری، نوشیدن قهوه یا جمعهای دوستانه مصرف سیگار لذتبخشتر است. خود من نیز چنین باورهایی داشتم و تصور میکردم حال خوب من به سیگار وابسته است، در حالی که این یک نوع توجیه و خطای فکری است که در ذهن مصرفکننده شکل میگیرد؛ زیرا مواد موجود در دخانیات از سد خونی مغز عبور میکنند و میتوانند بر ادراک و باورهای فرد تأثیر بگذارند.
برخی مصرفها مانند قلیان، ناس، پیپ یا ویپ گاهی با برچسب «کمخطرتر» یا «تفننی» توجیه میشوند؛ نگاه کنگره۶۰ به این توجیهها چیست؟
از نگاه کنگره۶۰ نمیتوان گفت که استفاده از قلیان، ناس، پیپ، ویپ و حتی سیگار کمخطر هستند؛ زیرا همگی به نوعی خطرات و آسیب به همراه دارند و مصرف تفننی هم به مرور زمان به یک عادت تبدیل میشود. مواد موجود در دخانیات از سد خونی مغز عبور کرده و وارد مغز میشوند. به همین دلیل فرد ممکن است تصور کند که مصرف دخانیات به او احساس سرخوشی و آرامش میدهد، در حالی که این احساس ظاهری و موقتی است و در حقیقت به سیستم عصبی آسیب وارد میکند. در واقع دخانیات ذاتاً پرخطر هستند و تنها شکل مصرف آنها با یکدیگر تفاوت دارد و مصرف تفننی دخانیات اولین پله برای شکلگیری عادت است.
جایگاه نظم، برنامهریزی و مشارکتهای کنگره (جلسات، لژیون، خدمت) در درمان دخانیات چیست؟ کدام بخش بیشترین اثر را دارد؟
در درمانی که در کنگره۶۰ انجام میشود، حضور در جلسات، شرکت در لژیون، انجام خدمت، نظم رهجو و برنامهریزی راهنما نقش بسیار مهمی دارند. این موارد در همه درمانهای کنگره ۶۰ از جمله درمان اعتیاد، درمان دخانیات و تغذیه سالم نقش اساسی دارند و با رعایت این اصول فرد میتواند به رهایی و درمان کامل برسد. راهنما که هدایت رهجو را بر عهده دارد، به دلیل تجربهای که از این مسیر دارد میتواند تجربیات خود را در اختیار رهجو قرار دهد و زمینهای برای تبادل نظر و یادگیری فراهم کند. این تبادلها، مشارکتها، جلسات و لژیونها مانند پلههای یک نردبان هستند که رهجو را بهتدریج به سمت درمان و رهایی هدایت میکنند.
به نظر شما چرا دستور جلسه دخانیات در کنگره۶۰ از اهمیت ویژهای برخوردار است؟
یکی از بزرگترین دستاوردها و نعمتهایی که جناب مهندس دژاکام برای ما به عنوان رهجو به ارمغان آوردهاند، توجه به سلامت کامل انسان است؛ یعنی جسم، روان و جهانبینی هر سه در جایگاه درست و متعادل باشند. اگر قرار است من برای درمان اعتیاد وارد کنگره ۶۰ شوم، باید در کنار آن به درمان سیگار و مصرف دخانیات نیز توجه کنم. همچنین اگر دچار اضافهوزن یا کمبود وزن هستم باید آموزش ببینم و به سمت تعادل حرکت کنم. در واقع کنگره۶۰ به ما میآموزد که سلامتی یک موضوع بسیار مهم و بزرگترین نعمت زندگی است.
چرا بسیاری از افراد ترک دخانیات را ساده میدانند، اما در عمل در آن دچار مشکل میشوند؟
در کنگره۶۰ ترک با درمان تفاوت دارد. ترک به معنای کنار گذاشتن ناگهانی مصرف است، چه مواد مخدر باشد و چه دخانیات. در ترک تغییری که باید در درون فرد ایجاد شود اتفاق نمیافتد و ترک مانند یک سوئیچ خاموش و روشن است که هر لحظه ممکن است دوباره روشن شود. فرد در درون خود همچنان تمایل و کشش مصرف دارد و ممکن است با کوچکترین تحریک دوباره به سمت مصرف برود. بسیاری از افراد تصور میکنند با قطع ناگهانی مصرف میتوانند به رهایی برسند، در حالی که بدون جایگزینی مناسب و ایجاد سازگاری در بدن این تعادل به وجود نمیآید. به همین دلیل مفهوم ترک در کنگره۶۰ مورد تأیید نیست، زیرا فردی که فقط ترک کرده است همچنان احساس کمبود دارد و در معرض بازگشت قرار دارد.
مصرف دخانیات چه تأثیراتی بر کیفیت زندگی، روابط خانوادگی و عملکرد فردی میگذارد؟
مصرف دخانیات میتواند کیفیت زندگی فرد، اطرافیان و روابط خانوادگی را دچار اختلال کند. برای مثال اگر در خانواده فردی دارای بیماری قلبی یا مشکلات ریوی و تنفسی باشد، مصرف دخانیات توسط یکی از اعضای خانواده میتواند آسیبهای وارد شده به آن فرد را چندین برابر کند. بسیاری از افراد خودشان سیگار مصرف نمیکنند، اما به دلیل اینکه یکی از اعضای خانواده در محیط خانه دخانیات مصرف میکند، در معرض آسیب قرار میگیرند؛ بنابراین مصرف دخانیات تنها به شخص مصرفکننده آسیب نمیزند، بلکه میتواند سلامت و آرامش سایر اعضای خانواده را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
اگر بخواهید برای اعضای تازهوارد یا خانوادهها یک پیام کاربردی بدهید، مهمترین اصل در مواجهه با دخانیات چیست؟
سلامتی حق مسلم ماست، نه یک آرزو. ما نباید با انجام کارهای ضدارزشی مانند مصرف مواد مخدر، مصرف دخانیات یا اضافهوزن به سلامت خود آسیب بزنیم و سیستم بدن خود را از چرخه طبیعی خارج کنیم. اگر این آسیبها آگاهانه یا ناآگاهانه برای ما به وجود آمدهاند، باید در مسیر جبران و درمان آنها قرار بگیریم. به عنوان یک راهنما که درمان سیگار را تجربه کردهام، توصیه میکنم که قدر سلامتی خود را بدانیم و برای حفظ آن تلاش کنیم و صبر نکنیم تا بیماریها و عوارض ناشی از مصرف دخانیات ظاهر شوند.
طراح سؤال و مصاحبهکننده: همسفر یاسمن، رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش
- تعداد بازدید از این مطلب :
69