یازدهمین جلسه از دور نهم کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر کرم با دستور جلسه: دخانیات (سیگار، قلیان، پیپ، ویپ و ناس) روز سهشنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا خداوند بزرگ را شاکرم که بار دیگر توفیق حضور در این جایگاه را به من داد. همچنین از آقای مهندس و خانواده محترمشان صمیمانه تشکر میکنم که این بستر را فراهم کردند تا ما بتوانیم در این جمع حضور پیدا کنیم و مسیر درمان اعتیاد و سیگار را طی نمائیم. تشکر ویژهای دارم از راهنمای درمان موادمخدر و سیگارم، آقا سعید، که با وجود اینکه من واقعاً خودم را شاگرد خوبی برای ایشان نمیدانم؛ اما با صبر، لطف و محبت بسیار با من همراه بودند و کمک کردند تا به لطف خداوند نتیجه بگیرم.
واقعیت این است که دو دستور جلسه برای من بسیار اثرگذار بوده است؛ یکی مربوط به OT و دیگری موضوع دخانیات. بهویژه در بحث سیگار، من شخصاً بیشترین نتیجه را گرفتم. دوستان زیادی هم همین تجربه را داشتند. در گذشته، نه خانواده، نه پدر و مادر و نه هیچکس دیگری نمیتوانست من را از اعتیاد یا سیگار جدا کند. واقعاً برایم بسیار سخت بود.
حتی بارها پیش آمده بود که از شدت درگیری با مصرف موادمخدر و سیگار، آسیبهایی به خودم زدم؛ اما باز هم بعد از مدتی دوباره به مصرف برمیگشتم. به محض اینکه بدنم نیاز پیدا میکرد، همه چیز را فراموش کرده و دوباره مصرف را شروع میکردم.
به لطف خدا و با کمک کنگره۶۰، ابتدا توانستم مصرف موادمخدر را درمان کنم و بعد از مدتی، با توصیه و حمایت دوستان، حدود سه ماه بعد از درمان موادمخدر، وارد مرحله درمان سیگار شدم. خدا را شکر در این مسیر نیز نتیجه گرفتم.
در این هفته نیز به مناسبت ۳۱ ماه می میلادی، روز جهانی مبارزه با دخانیات، دستور جلسه کنگره۶۰ به این موضوع اختصاص یافته که قطعاً بیحکمت نبوده است.
همانطور که دوستان اطلاع دارند، آقای مهندس خودشان حدود ۱۷ سال درگیر اعتیاد بودند و در ۱۵ آذر ۱۳۷۶ پس از حدود ۱۱ ماه، موفق به درمان شدند، سپس در شهریور ۱۳۷۸ اولین جلسات کنگره۶۰ را برگزار کردند. با این حال در آن زمان هنوز سیگار مصرف میکردند و فقط مواد مخدر را درمان کرده بودند.
حتی در آن دوره، تنها تغییری که ایجاد شده این بود که سیگارهای ضخیم را به سیگارهای نازکتر تبدیل کردند؛ اما مصرف همچنان ادامه داشت. به قول خودشان، روزانه مقدار زیادی سیگار مصرف میکردند.
تا اینکه در سال ۱۳۹۰، پس از یک اتفاق و هشدار پزشکی، متوجه خطرات بسیار جدی سیگار شدند. پزشکان نیز تأکید کردند که مصرف سیگار برای ایشان بسیار خطرناک است. در همان شرایط و پس از تجربههای پزشکی، نگاه جدیتری به درمان سیگار شکل گرفت. ایشان حتی در دوره بستری، با وجود هشدار پزشکان، همچنان تمایل به مصرف داشتند؛ اما به تدریج با راهنمایی و روشهای درمانی، مسیر درمان سیگار نیز جدی شد.
در ادامه، به جای سیگار از روشهای خوراکی و جایگزین استفاده شد و آدامسهای نیکوتینی برای کنترل شرایط مورد استفاده قرار گرفت. پس از مدتی، نتایج مثبتی حاصل شد.
در نهایت، در بهمن ۱۳۹۰ مسیر درمان سیگار آغاز شد و در ۱۵ آذر ۱۳۹۱ درمان سیگار با موفقیت به پایان رسید. این تجربه باعث شد نگاه جدیدی نسبت به درمان سیگار شکل بگیرد.
در اینجا لازم است اشاره کنم که بسیاری تصور میکنند مصرف قلیان، ویپ یا موارد مشابه تفاوت زیادی با سیگار دارد؛ اما واقعیت این است که از نظر اثرات، همه این موارد میتوانند آسیبزا باشند. سیگار و دخانیات، چه به شکل سنتی و چه مدرن، همگی اثرات مخربی دارند.
برخی تصور میکنند ویپ یا قلیان جایگزین کمخطرتری هستند؛ اما از نظر وابستگی و اثرات، جز آنتیایکسها میباشند و میتوانند مشکلساز شوند. نیکوتین مادهای است که به شدت وابستگی ایجاد میکند و میتواند از سد خونی مغز عبور نمایند.
تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
76