گروه خانواده- پس از درمان نگاه انسان نسبت به مصرف کاملاً تغییر می‌کند

یازدهمین جلسه از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی پاسارگاد شیراز با استادی راهنمای ویلیام همسفر بهار، نگهبانی همسفر صنم، دبیری همسفر مژگان با دستور جلسه دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ) در روز دوشنبه ۱۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا خداوند را شاکرم که این فرصت را در اختیار من قرار‌‌‌ داد تا امروز در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم. همچنین از ایجنت محترم و نگهبان جلسه سپاسگزارم که این امکان را فراهم کردند تا بتوانم در این شعبه خدمت کنم و از انرژی این جمع بهره‌مند شوم. دستور جلسه این هفته درباره دخانیات است که شامل: «سیگار، قلیان، ناس و ویپ» است. شاید در ظاهر این مواد با یکدیگر تفاوت‌هایی داشته باشند؛ اما وجه مشترک همه آن‌ها وجود نیکوتین و تخریب‌هایی است که در جسم، روان و جهان‌بینی انسان ایجاد می‌کنند. زمانی که مصرف دخانیات آغاز می‌شود، فرد به مرور از تعادل طبیعی خود فاصله می‌گیرد و وابستگی در بخش‌های مختلف زندگی او شکل می‌گیرد. به همین دلیل لازم است نسبت به این موضوع آگاهی کافی داشته باشیم و از کنار آن به سادگی عبور نکنیم. تمام مواد دخانی بر پایه نیکوتین عمل می‌کنند و به همین دلیل در سیستم بیوشیمیایی بدن تغییراتی ایجاد می‌شود. مغز انسان به طور طبیعی مواد مورد نیاز خود را تولید می‌کند؛ اما زمانی که فرد به مصرف دخانیات روی می‌آورد، به تدریج این نظم طبیعی دچار اختلال می‌شود. در نتیجه بدن به جای تکیه بر توانایی‌های درونی خود، به دریافت نیکوتین از بیرون وابسته می‌شود. همین وابستگی باعث می‌شود، شخص تصور کند بدون مصرف سیگار یا قلیان نمی‌تواند آرامش داشته باشد یا به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهد. در حالی که این شرایط نتیجه تخریب‌هایی است که در اثر مصرف ایجاد شده و با درمان صحیح قابل بازسازی است.

یکی از موضوعاتی که در سفر نیکوتین بسیار مشاهده می‌شود، ترس از شروع سفر است. برخی افراد سال‌ها مصرف‌کننده بوده‌اند و تصور می‌کنند، ترک مصرف برای آن‌ها غیرممکن است. بعضی دیگر نگران حال جسمی خود هستند و فکر می‌کنند؛ بعد از قطع مصرف دچار مشکلات زیادی خواهند شد. عده‌ای نیز از قضاوت اطرافیان واهمه دارند و دوست ندارند دیگران از شرایط آن‌ها مطلع شوند. این ترس‌ها باعث می‌شود فرد تصمیم خود را بارها به تعویق بیندازد و فرصت درمان را از دست بدهد؛ اما زمانی که شخص با آموزش و آگاهی وارد مسیر درمان می‌شود، متوجه خواهد شد بسیاری از نگرانی‌هایی که در ذهنش وجود داشت، واقعیت نداشته و فقط مانعی برای حرکت او بوده است. وابستگی به دخانیات تنها به جسم محدود نمی‌شود و بخش روان نیز درگیر این مسئله است. گاهی اوقات فرد بیشتر از آنکه به نیکوتین وابسته باشد، به رفتارها و عادت‌های مربوط به مصرف وابسته شده است. برای مثال بعضی افراد ژست سیگار کشیدن یا تماشای دود را دوست دارند و همین موضوع برای آن‌ها تبدیل به یک وابستگی روانی شده است؛ حتی ممکن است با دیدن فردی که سیگار می‌کشد یا مشاهده یک ته‌سیگاری، ذهنشان به سمت مصرف کشیده شود. این موارد نشان می‌دهد که مصرف دخانیات فقط یک وابستگی جسمی نیست و برای درمان آن باید به جنبه‌های روانی نیز توجه شود. زمانی که فرد آموزش می‌بیند و جهان‌بینی او تغییر می‌کند، به تدریج این وابستگی‌های روانی نیز از بین می‌روند. خود من ترس از قضاوت دیگران را نداشتم؛ اما نگرانی دیگری در ذهنم وجود داشت. من در محیطی قرار داشتم که مصرف قلیان در آن کاملاً عادی بود و بیشتر افرادی که با آن‌ها در ارتباط بودم، مصرف‌کننده بودند. تصور می‌کردم اگر سفر کنم و مصرف را کنار بگذارم، دیگر جایی در آن جمع نخواهم داشت و دوستانم را از دست خواهم داد. همین تفکر باعث می‌شد انگیزه کافی برای شروع سفر نداشته باشم؛ اما بعد از ورود به مسیر درمان متوجه شدم، بسیاری از افرادی که فقط بر پایه مصرف با من ارتباط داشتند، نقش مثبتی در زندگی من نداشتند. زمانی که از آن محیط فاصله گرفتم، شرایط زندگی من تغییر کرد و آرامش بیشتری را تجربه کردم. گاهی از من می‌پرسند که آیا با دیدن افرادی که قلیان یا سیگار مصرف می‌کنند، وسوسه نمی‌شوم؟ پاسخ من این است که پس از درمان، نگاه انسان نسبت به مصرف کاملاً تغییر می‌کند. همان‌طور فردی که هیچ‌گاه مواد مخدر مصرف نکرده است با دیدن مصرف دیگران تمایلی به استفاده از آن پیدا نمی‌کند، شخصی که سفر نیکوتین را به درستی طی کرده باشد، نیز نسبت به سیگار و قلیان بی‌تفاوت خواهد بود. این تغییر نگرش یکی از نتایج مهم آموزش و درمان است. زمانی که فرد به درک درستی از تخریب‌های مصرف برسد، دیگر مصرف را یک لذت یا نیاز نمی‌بیند؛ بلکه آن را عاملی برای از دست دادن سلامتی و آرامش خود می‌داند.

یکی از باورهای اشتباهی که خود من نیز در گذشته داشتم، بی‌ضرر بودن قلیان میوه‌ای بود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند؛ چون قلیان میوه‌ای بوی بهتری دارد یا دود آن از روی آب عبور می‌کند، ضرر کمتری نسبت به سیگار دارد. در حالی که این تصور کاملاً اشتباه است. دود قلیان به دلیل رطوبتی که دارد راحت‌تر در ریه باقی می‌ماند و تخریب‌های فراوانی ایجاد می‌کند. از طرفی در بسیاری از تنباکوهای میوه‌ای از اسانس‌های مختلف استفاده می‌شود که خود آن‌ها می‌توانند بسیار آسیب‌زا باشند. متأسفانه بسیاری از مصرف‌کنندگان بدون آگاهی کافی از این موضوع، سال‌ها به مصرف قلیان ادامه می‌دهند و زمانی متوجه آسیب‌های آن می‌شوند که بیماری‌های مختلف در جسم آن‌ها نمایان شده است. در کنگره ۶۰ برای درمان نیکوتین نیز همانند درمان اعتیاد، روش مشخص و منظمی وجود دارد. همان‌طور که آقای مهندس بارها تأکید کرده‌اند، درمان نیازمند زمان است و نمی‌توان انتظار داشت، تخریب‌هایی که در سال‌ها ایجاد شده‌اند، در مدت کوتاهی برطرف شوند. به همین دلیل سفر نیکوتین نیز به زمان، آموزش و استمرار نیاز دارد. ممکن است روزهای ابتدایی سفر برای بعضی افراد کمی دشوار باشد، زیرا بدن در حال بازسازی و سازگار شدن با شرایط جدید است؛ اما اگر فرد مسیر را به درستی ادامه دهد، به تدریج تعادل بیشتری را تجربه خواهد کرد و نتایج ارزشمند این سفر را در زندگی خود خواهد دید. ما همسفران معمولاً به واسطه مسافران وارد کنگره می‌شویم؛ اما در ادامه متوجه می‌شویم که خود ما نیز برای رشد و تغییر به آموزش نیاز داریم. یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که من در کنگره دریافت کردم، برداشتن دوربین از روی مسافر و قرار دادن آن روی خودم بود. زمانی که تمام توجه من به رفتار و عملکرد مسافرم بود، پیشرفت چندانی نداشتم؛ اما وقتی به خودم نگاه کردم و مسئولیت حال خوب خودم را پذیرفتم، مسیر تازه‌ای در زندگی من آغاز شد. در همان زمان بود که متوجه شدم برای رسیدن به آرامش بیشتر، باید سفر نیکوتین را نیز آغاز کنم و برای سلامت خودم ارزش قائل شوم.

به نظر من ستون اصلی هر خانواده مادر است و زمانی که مادر از تعادل برخوردار باشد، فضای خانواده نیز آرام‌تر و منظم‌تر خواهد بود. مصرف نیکوتین می‌تواند روی خلق‌وخو، صبر و توانایی فرد در مدیریت مسائل روزمره تأثیر بگذارد. خود من در زمان مصرف متوجه شده بودم که زودتر عصبانی می‌شوم و حوصله کمتری دارم؛ اما با حرکت در مسیر درمان، تغییرات مثبتی را در رفتار و نگرش خود مشاهده کردم. وقتی حال یک مادر خوب باشد، اعضای خانواده نیز احساس امنیت و آرامش بیشتری خواهند داشت و روابط میان آن‌ها بهتر شکل می‌گیرد. امیدوارم این دستور جلسه بتواند تلنگری برای افرادی باشد که هنوز درباره سفر نیکوتین تصمیم نگرفته‌اند. قدر این جایگاه، این آموزش‌ها و این فرصت ارزشمندی را که در اختیار ما قرار گرفته است بدانیم و از آن برای ساختن زندگی بهتر استفاده کنیم. در کنگره با مثلث جسم، روان و جهان‌بینی آشنا می‌شویم و می‌آموزیم که رشد واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که هر سه ضلع به موازات یکدیگر حرکت کنند. اگر در ضلع جسم دچار مشکل باشیم، رشد در دو ضلع دیگر نیز با دشواری همراه خواهد بود. امیدوارم همه ما بتوانیم با آموزش، حرکت و عمل سالم، به تعادل و حال خوش نزدیک‌تر شویم.

مرزبان کشیک: همسفر سارا
تایپ: همسفرماریا رهجوی راهنما همسفر زینت (لژیون سوم)
عکاس:همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش:همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد