من حق نفس کشیدن و زندگی سالم را دارم

جلسه چهاردهم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اردستان با استادی راهنمای ویلیام همسفر فریده، نگهبانی همسفر طاهره و دبیری همسفر زهره با دستورجلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» روز دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

بسیار خوشحال هستم که در جمع شما عزیزان قرار گرفتم تا بتوانم آموزش بگیرم. از آقای مهندس که چنین بستری را فراهم کردند تشکر می‌کنم. از ایجنت همسفر زهرا، گروه مرزبانی، نگهبان و دبیر بسیار سپاسگزارم که به من اجازه خدمت در این جایگاه را دادند. از راهنمای DST همسفر مینا که شوق خدمت را در وجود من پروراندند و از راهنمای نیکوتین همسفر مریم بسیار سپاسگزارم که به من اعتماد کرد تا در این جایگاه خدمت کنم. 

دستور جلسه امروز دخانیات که شامل: (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ) هست. در سی‌دی نیکوتین دکتر حاج رسولی چنین گفتند: من زیاد به خارج از کشور سفر داشتم و اصولاً در مورد مرکز درمان اعتیاد آنها تحقیق می‌کنم و اکثر مکان‌ها، کمپ‌های خیلی شیک و مدرنی را به من معرفی می‌کنند؛ ولی تحقیق که کردم متوجه شدم که کمپ شیک هست؛ ولی خروجی ندارد؛ یعنی به درمان قطعی نمی‌رسند. در کشور خودمان هم همین‌طور است، مرکز ترک اعتیاد و کمپ‌های فراوانی دارد؛ ولی درمان صورت نمی‌گیرد چرا؟ چون به قول آقای مهندس صورت مسئله آن را نتوانستند حل کنند و آقای مهندس با کشف متد DST توانست، این مسئله را خیلی راحت و بدون هیچ درد و آسیبی برای ما حل کنند.

 سیگار هم مانند اعتیاد به مواد مخدر است و درمان آن در سه قسمت باید انجام بگیرد که شامل جسم، روان و جهان‌بینی است. آقای مهندس خیلی زیبا درمان اعتیاد را به درخت تشبیه کردند و فرمودند: اگر شخصیت و یا خاصیت انسان را به‌عنوان یک درخت در نظر بگیریم: تنه درخت جسم انسان، شاخ و برگ آن روان و میوه‌هایش شخصیت انسان و مهم‌ترین قسمت که ریشه درخت هست جهان‌بینی فرد است؛ یعنی تفکر، اعتقاد، دیدگاه و نگرش فرد ابدی و جاودانه است؛ بنابراین اگر کسی بخواهد، مصرف سیگار را درمان کند؛ باید جهان‌بینی او تغییر کند؛ یعنی از نظر تفکر و اندیشه به آن بیداری و هوشیاری برسد که سیگار برای جسم او ضرر دارد و هر روز خودش با دست‌های خودش زهر را وارد بدن می‌کند. پس باید جهان‌بینی، نوع دیدگاه و نگرش خودمان را در همه مسائل زندگی درست کنیم تا به آن حال خوش برسیم. 

 سیگار، قلیان و کلاً دخانیات مانند مواد مخدر، عملیات جایگزینی دارند. نیکوتین یکی از موادی است که از سد خونی مغز عبور می‌کند و در بدن ما ماده‌ای به نام نیکوتین‌آمید به‌صورت طبیعی و خودکار تولید می‌شود که باعث آرامش و تعادل جسم می‌شود. زمانی که ما از بیرون نیکوتین را وارد بدن می‌کنیم، چشمه درونی بدن ذره‌ذره خشک می‌شود و نیکوتین بیرونی فرماندهی مغز را در دست می‌گیرد و برای اینکه شخص مصرف‌کننده به تعادل برسد مرتب مصرف می‌کند. 

دود سیگار و قلیان از طریق ریه جذب بدن و وارد جریان خون می‌شود و بعد از چند ثانیه به مغز می‌رسد و با تأثیری که روی گیرنده‌های دوپامین و سروتوتین دارد، احساس لذت و سرخوشی به او دست می‌دهد و این حس خوب چند دقیقه‌ای بیشتر دوام ندارد و ذره‌ذره بدن در طولانی مدت مقاوم می‌شود. استیل‌کولین هم از ناقل‌های عصبی بسیار مهم است که در عملکرد قلب و همچنین روی خواب انسان تأثیر مستقیم دارد. حالا چرا افرادی که یک‌مرتبه سیگار را کنار می‌گذارند، به شدت افسرده و ناراحت می‌شوند؟ چون سروتونین که باعث شادی و شعف فرد می‌شود، به شدت افت پیدا می‌کند؛ ولی روشDST با استفاده از آدامس نیکوتین این فرصت را به فرد می‌دهد که بدن آرام‌آرام از وابستگی نیکوتین رها شود و سیستم عصبی بدن دوباره خودش را بازسازی کند. 

آقای مهندس می‌فرمایند: «آمار مرگ‌و‌میر بین افرادی که سیگاری هستند، ۷۰ برابر مرگ و میری است که در اثر تصادف، سیل، زلزله و اوردوز می‌میرند.» آمار سال گذشته نشان می‌دهد، مرگ و میر در بین نوزادان آنقدر زیاد است که از هر ۵ نوزاد ۳ نفر آن‌ها به‌ علت تشکیل نشدن ریه می‌میرند، آنها که سیگار نمی‌کشند؛ حتی شاید مادر آنها هم سیگاری نباشند؛ ولی چرا این آنقدر آمار آن‌ها بالا است؟ چون در معرض افراد سیگاری قرار دارند و ریه آخرین عضوی است که در نوزاد تشکیل می‌شود، برای همین قدرت عمل در ریه درست تشکیل نمی‌شود و منجر به مرگش می‌شود.

کسانی‌که از سیگار و قلیان استفاده می‌کنند، بدون اینکه بخواهند، سیگار تا ۵۰درصد مسیر هوایی آن‌ها را تنگ می‌کند؛ سپس تنفس آن‌ها دچار اختلال می‌شود و اکسیژن خون کاهش پیدا می‌کند. بافت‌های بدن، عضلات قلب و مغز دچار کمبود اکسیژن می‌شود و حتی منجر به سکته قلبی یا مغزی می‌شوند. اگر ریه افرادی که سیگاری هستند را ببینید، مثل قیر سیاه است؛ ولی افرادی که دخانیات استفاده نمی‌کنند، صورتی و خوش‌رنگ است که روی پاکت سیگار نشان داده شده و این خود نوعی هشدار است. 

خود من نزدیک ۲۰ سال مصرف قلیان و سیگار داشتم و چند سالی به‌صورت سقوط آزاد کنار گذاشته بودم؛ ولی دوباره مصرف را شروع کردم. زمانی که من قلیان می‌کشیدم سردردهای وحشتناکی داشتم، صدای خس‌خس نفس‌هایم را می‌شنیدم؛ مخصوصاً زمانی که از شوینده‌ها استفاده می‌کردم، دچار تنگی نفس می‌شدم. با اینکه مصرف‌کننده دائمی نبودم، پسرم هرموقع قلیان می‌کشیدم، التماس می‌کرد که این کار را انجام ندهم و می‌گفت حالا دوباره دچار سردرد می‌شوی و باید ۲۴ ساعت در اتاق خودت را حبس کنی؛ حتی قلیان را از من می‌گرفت که مصرف نکنم؛ ولی ذهن بیمار به من اجازه نمی‌داد که این کار را انجام ندهم. مادرم را خدا رحمت کند از قلیان کشیدن من عذاب می‌کشید و ناراحت می‌شد؛ ولی من اهمیتی نمی‌دادم چرا؟ چون حس‌ من بسته و افکارم منفی بود و نمی‌توانستم درست تصمیم بگیریم.

 از زمانی که وارد کنگر شدم، حدود ۲ سال از سفر DST من گذشت تا بتوانم سفر نیکوتین خود را شروع کنم؛ ولی وقتی سفر را شروع کردم، ذره‌ذره به آرامش ذهن رسیدم، اعتماد به نفس من بالا رفت. اکنون اگر در جمع دوستان قرار بگیرم و هر کدام یک قلیان در دستشان باشد، من اصلاً هوس نمی‌کنم؛ چون متوجه شدم من حق نفس کشیدن و زندگی سالم را دارم. فهمیدم ریه و شش‌های من لیاقت تنفس پاک را دارند. امیدوارم همگی به آن آگاهی و دانش برسیم و بتوانیم ترس‌هایمان را کنار بگذاریم و با مشارکت‌هایمان آن همسفرانی که هنوز ترس دارند و سفر نمی‌کنند و سیگار و قلیان مثل یک پرده‌ای روی حس‌هایشان را پوشانده، انگیزه‌ را در وجودشان به وجود بیاورد و سفرشان را شروع کنند و به آن آرامش درونی برسند. از اینکه با سکوت زیبای خودتان به صحبت‌های من گوش کردید، از همه‌ شما سپاسگزارم.

تجلیل راهنما همسفر فاطمه

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر محمد
تایپ: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
عکس: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی اردستان