درمان سیگار، دانشی که کشف شد

نهمین جلسه از دوره چهل و سوم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی صالحی تهرانپارس، به استادی مسافر پهلوان مهدی و نگهبانی مسافر یوسف و دبیری مسافر امید با دستور جلسه  " سیگار و جایگزینی" در روز دوشنبه 11 خردادماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار نمود .
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مهدی هستم، یک مسافر.
از نگهبان محترم جلسه بابت فرصتی که برای خدمت در اختیار من قرار دادند، سپاسگزارم.
خاطره‌ای درباره مصرف سیگار به یادم آمد. مصرف اصلی من تریاک با بافور بود. مدتی سیگار را کنار گذاشتم، اما بعد از مدتی از چاله درآمدم و به چاه افتادم. مصرف تریاکم به شیره تبدیل شد و کم‌کم سیگار هم دوباره به زندگی‌ام برگشت.
بعدها دچار سکته شدم و به بیمارستان منتقل شدم. سن زیادی هم نداشتم. یادم می‌آید آن‌قدر درگیر مصرف سیگار بودم که در بخش ICU از همسرم خواستم نیمه‌شب از بیمارستان بیرون برود و برایم سیگار تهیه کند. حدود ساعت یک شب از یک دکه سه نخ سیگار خرید و برایم آورد.
وقتی خواستم سیگار بکشم، آن را در دستم پنهان کرده بودم. برای رفتن به سرویس بهداشتی از تخت پایین آمدم و تمام سیم‌هایی را که به دستگاه‌ها وصل بود از خودم جدا کردم. همان لحظه خاطره‌ای از جناب مهندس در کتاب 14 مقاله به یادم آمد. پزشکم هنگام خروج گفت: «زیاد طول نکشد، ممکن است اذیت شوی.» آن زمان متوجه نشدم که او سیگار را در دستم دیده است. گفتم: «نگران نباشید، حواسم به خودم هست.»
اولین پک را که زدم، روی زمین افتادم. بعد از آن، پزشکم تخریب‌های سیگار را برایم تشریح کرد. از او پرسیدم: «چه کار باید بکنم؟» اما فرمول و راهکاری برای درمان نداشت.
امروز هم دستور جلسه درباره سیگار و دخانیات است؛ سیگار، قلیان، ویپ و هر روز هم شکل جدیدی از آن وارد بازار می‌شود. این ابزارها برای چه آمده‌اند؟ به نظر من به این دلیل که تخریب سیگار مشخص شده، اما راه درمان آن را نمی‌دانند. در مسئله درمان سیگار، کنگره 60 به دانشی دست یافته که در بیرون از آن کمتر شناخته شده است. بسیاری برای رهایی از سیگار به سمت ابزارهایی می‌روند که گاهی تخریبشان حتی بیشتر از خود سیگار است و آسیب‌های جدی‌تری به جسم وارد می‌کنند.
همه می‌دانند قلیان و ویپ ضرر دارند. همه از تخریب‌های آن آگاه هستند، اما چرا رهایی پیدا نمی‌کنند؟ چون راه آن را نمی‌شناسند. همان‌طور که جناب مهندس می‌فرمایند: «رنج بشر از جهل او نیست، بلکه از دانشی است که هنوز کشف نشده است.»

ما بسیار خوش‌شانس هستیم که این دانش به دست ما رسیده است. در یکی از سی‌دی‌ها، جناب مهندس به نکته‌ای اشاره کردند و فرمودند بعضی علوم هستند که در زمان مشخصی به انسان‌ها می‌رسند؛ علومی که پیش از آن وجود نداشته‌اند. درمان برخی بیماری‌ها نیز از همین جنس است.
ما جزو نخستین کسانی هستیم که به دانش درمان اعتیاد دسترسی پیدا کرده‌ایم. پس از سال‌ها و حتی قرن‌ها، بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا در درمان اعتیاد ناتوان مانده‌اند، اما امروز ما راه درمان را در اختیار داریم. اگر افرادی را که در کنگره 60 درمان شده‌اند از نزدیک ببینید، باور نمی‌کنید روزی مصرف‌کننده بوده‌اند.
خود من امروز حتی به سختی به یاد می‌آورم که زمانی سیگاری بوده‌ام. سیگار آن‌قدر از ظاهر و پنهان زندگی من خارج شده که گویی خاطره‌ای دور و محو است. این موضوع جای شکرگزاری فراوان دارد.
اما اگر فقط شکرگزار باشم و سهمی در انتقال این دانش نداشته باشم، به نظر من بی‌انصافی است. دانشی که امروز به دست ما رسیده، دست‌به‌دست منتقل شده است. حالا سؤال این است که من چقدر در گسترش این دانش سهم دارم؟ چقدر در انتشار آن مؤثر بوده‌ام؟
ما مصرف‌کننده داریم و تولیدکننده هم داریم. اگر فقط مصرف‌کننده باشم، مانند کسی هستم که بر سر سفره‌ای می‌نشیند، از غذا استفاده می‌کند، تشکر می‌کند و می‌رود. اما اگر بخواهم تولیدکننده باشم، فرصتی در اختیار من قرار می‌گیرد تا در آماده کردن آن سفره نیز سهمی داشته باشم.
در لژیون سردار چنین فرصتی فراهم شده است که منِ مهدی، آنچه را از آن بهره برده‌ام، به دیگران نیز منتقل کنم. امروز از کرج تا اینجا آمده‌ام و می‌دانم بسیاری از شعبی که در سراسر کشور ساخته و راه‌اندازی شده‌اند، بر پایه کمک‌های مالی اعضای لژیون سردار شکل گرفته‌اند.
اکنون نیز قرار است طبقه‌ای به این ساختمان اضافه شود. می‌دانم ایجنت شعبه و مسئولان مربوطه برای این موضوع چه تلاش‌هایی انجام می‌دهند. هر میز، هر صندلی، هر پنکه و هر وسیله‌ای که در این مجموعه وجود دارد، هزینه و حمایت می‌خواهد.
چه خوب است زمانی که از این امکانات بهره می‌بریم، بتوانیم دیگران را نیز در این بهره‌مندی سهیم کنیم. من سهم خودم را از این سفر برده‌ام، از این مسیر لذت برده‌ام، اما می‌توانم سهامدار این حرکت نیز باشم؛ سهامی که نه می‌سوزد، نه از بین می‌رود و نه به سرقت می‌رود، بلکه در زندگی تک‌تک انسان‌هایی که از تاریکی اعتیاد و مصرف سیگار رها می‌شوند، جاری و ماندگار خواهد بود.
علم فیزیک می‌گوید انرژی از بین نمی‌رود، بلکه از شکلی به شکل دیگر تبدیل می‌شود. سرمایه و کمک شما نیز به انرژی تبدیل می‌شود؛ انرژی‌ای که در دل خانواده‌هایی که از آتش اعتیاد و سیگار نجات پیدامی‌کنند، باقی خواهد ماند و اثر آن سال‌ها ادامه خواهد داشت. خیلی ممنون که با سکوت زیبای خود به صحبت‌های من ارزش دادید.
تایپ و ویرایش: مسافر مهیار لژیون دوم ، مسافر جواد لژیون یکم
عکس: مسافر مهیار لژیون دوم
بارگزاری خبر: مسافر مهیار لژیون دوم
مرزبان خبری: مسافر کیانوش
مرزبان کشیک: مسافر اسماعیل
خرداد ماه 1405                                شعبه صالحی (تهرانپارس)