رهجو باید همزمان با درمان اعتیاد، به درمان سیگار نیز اقدام نماید. (نمایندگی یاس اصفهان)

ششمین جلسه از دوره شصت‌وچهارم سری کارگاه‌های آموزشی ـ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی یاس اصفهان، با استادی راهنما مسافر عاطفه، نگهبانی مسافر وجیهه و دبیری مسافر مهسا، با دستور جلسه «دخانیات؛ سیگار، ناس، ویپ، پیپ و قلیان» در روز شنبه ۹ خردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، عاطفه هستم یک مسافر.

خداوند رحیم را شاکرم بابت توفیقی که نصیب بنده شد تا بتوانم خدمت کنم. از ایجنت محترم، مرزبانان و نگهبان جلسه بسیار متشکرم که به من افتخار دادند تا مجدداً در جایگاه استادی بنشینم.

دستور جلسه امروز «دخانیات؛ سیگار، ناس، ویپ، پیپ و قلیان» است. به نظر من، دستور جلسه امروز یکی از سخت‌ترین و در عین حال زیباترین دستورجلسه‌هایی است که در آن قرار گرفته‌ام. من با سختی بسیار زیادی توانستم سیگار خود را درمان کنم؛ چون از دسته اشخاصی بودم که به هیچ عنوان نمی‌خواستم سیگار خود را درمان کنم و از سیگار کشیدن لذت می‌بردم. جلسات اول و دوم به خاطر راهنمای خود در لژیون ویلیام نشستم، اما به تدریج متوجه شدم مطالب چقدر زیباست و هم‌لژیونی‌هایم با چه تخریب‌های زیادی توانستند درمان سیگار خود را انجام دهند.

به عقیده من، شخصی که می‌خواهد سیگارش را درمان کند، مانند فردی است که می‌خواهد به کلاس راهنمایی و رانندگی رفته و رانندگی کردن را آموزش بگیرد و به طور طبیعی ترس از این‌که مبادا ماشین را به جایی بزند و نتواند آن را مهار کند، به سراغش می‌آید؛ اما هنگامی که مربی در کنارش بنشیند و خیابان و علائم را به فرد آموزش دهد، خیلی راحت‌تر شروع به حرکت می‌کند.

حتی ممکن است پس از سپری کردن جلسات اولیه متوجه شود که رانندگی چقدر راحت و لذت‌بخش است و تمام ترس‌هایش از بین برود. اغلب افرادی که وارد لژیون درمان سیگار می‌شوند، می‌گویند: «ما دو ماه است به کنگره ۶۰ آمده‌ایم تا مواد مخدر خود را کنار بگذاریم و راهنما به ما پیشنهاد ورود به لژیون سیگار را داده است؛ من مواد مخدر خود را به درمان رسانده‌ام، یک مرتبه هم سیگار را کنار بگذارم؟»
بنابراین ترس فرد طبیعی است؛ زیرا هرجا برویم سیگار را می‌بینیم و خیلی‌ها آن را مصرف می‌کنند. سیگار مانند مواد مخدر نیست که فکر کنیم فقط بعضی آدم‌های خاص به سراغش می‌روند، بلکه به صورت عمومی مصرف می‌شود.

به نظر من، همان‌طور که آقای حکیمی و مهندس دژاکام بارها در مورد دخانیات صحبت کرده‌اند، فردی که وارد سفر اول می‌شود و داروی OT مصرف می‌کند، خیلی بهتر است هم‌زمان با داروی خود و حدود دو ماه بعد به لژیون ویلیام برود و درمان سیگارش را آغاز کند.

زیرا تجربه نشان داده است که راهنما بر اساس میزان مصرف هر رهجو و طبق پروتکل DST، به فرد داروی OT می‌دهد و افرادی که شربت OT مصرف می‌کنند، این شربت صرف بازسازی تخریب مواد مخدر در بدن شخص شود. حال اگر بعد از مصرف داروی OT، سیگار کشیده شود، شربت OT صرف تخریب سیگار می‌گردد و تمام آن را می‌سوزاند.

در حال حاضر، رهجو باید همزمان با درمان اعتیاد، به درمان سیگار نیز اقدام نماید. در کنگره ۶۰ راهنما هرگز به رهجو نمی‌گوید سیگار خود را یک‌باره کنار بگذار، زیرا چنین کاری آسان نیست. مهندس دژاکام پس از سکته‌ای که داشتند، درمان سیگار را روی خودشان انجام دادند و از آدامس نیکوتین استفاده نمودند. در همان دوره متوجه شدند که می‌توان آدامس را با قطعه‌قطعه کردن، به‌صورت پلکانی کاهش داد و به نتیجه رسید.

سپس این روش را مطرح کردند و دستور دادند سایر رهجویان نیز از این متد استفاده کنند که به لطف آن، بسیاری توانستند سفر خوبی داشته باشند و سیگار خود را به‌طور کامل درمان کنند.

در حال حاضر درمان سیگار در کنگره ۶۰ اجباری است، چون تخریب‌های سیگار مشخص شده است.» هر رهجویی که درمان مصرف مواد مخدرش انجام شده باشد اما هنوز سیگار مصرف کند، احتمال این‌که با خروج از کنگره ۶۰ دوباره به مصرف مواد مخدر بازگردد، وجود دارد؛ زیرا این دو بند به یکدیگر متصل‌اند و بند مورد نظر هنوز به‌طور کامل باز نشده است. اما اگر رهجو درمان مواد مخدر و درمان سیگار را هم‌زمان و کامل انجام دهد، به مراتب سالم‌تر خواهد بود.
بازسازی بدن در سفر اول، برای رهجویی که OT مصرف می‌کند و هم‌زمان روی برنامه آدامس نیکوتین قرار دارد، می‌تواند بیشتر از سفر دومی باشد که فعال و پرکار است اما همچنان سیگار مصرف می‌کند.
ناس به دلیل نیکوتین بالا، تخریب زیادی ایجاد می‌کند. از طرفی، گاهی افراد به اشتباه توصیه می‌کنند به‌جای سیگار از قلیان استفاده شود یا ویپ را گزینه بهتری می‌دانند و تصور می‌کنند تخریب کمتری دارد که این فرض کاملاً نادرست است.

تایپ: مسافر منا ـ لژیون ویلیام ـ نمایندگی یاس اصفهان
ویرایش: همسفر مهسا ـ لژیون چهاردهم ـ نمایندگی یاس اصفهان
عکس: مرزبان خبری همسفر مریم
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز