اولین جلسه از دوره اول سری کارگاههای آموزشی ـ خصوصی کنگره ۶۰ ویژه خانمهای مسافر و همسفر نمایندگی نسترن اصفهان، با استادی راهنما مسافر فاطمه، نگهبانی مسافر سادات و دبیری مسافر مینا، با دستور جلسه «دخانیات؛ سیگار، قلیان، ویپ، پیپ و ناس» در روز شنبه مورخ ۹ خردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، فاطمه هستم یک مسافر.
از نگهبان، ایجنت محترم و کادر مرزبانی تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه حضور پیدا کنم. امیدوارم که بتوانم حق مطلب را ادا کنم.
در دوران خدمت ایجنتی، یک بار فرصت خدمت در جایگاه استادی برایم پیش آمد. انشاءالله که بتوانم به نحو احسن مطلب را برسانم. در ابتدا به لژیون اول و دوم ویلیام بسیار تبریک عرض میکنم و همچنین به خانم لیلا عزیز تبریک میگویم و امیدوارم که در این راستا موفق و مؤید باشند.
در مورد دستور جلسه این هفته که در رابطه با سیگار، قلیان، پیپ، ویپ و ناس است، باید بگویم که دستور جلسه بسیار مهمی میباشد و هر ساله این دستور جلسه تکرار میشود تا افرادی که درگیر مصرف دخانیات هستند، بدانند که در کنگره درمان سیگار نیز بهراحتی انجام میشود.
در کنگره، در لژیون ویلیام افراد برای درمان دخانیات حضور پیدا میکنند. طبق آموزشها میدانیم که ترس جلوی تفکر را میگیرد؛ به عبارتی، ترس تفکر را میخورد. اگر در من ترسی وجود داشته باشد، نمیتوانم به درستی فکر کنم و کارم را به درستی انجام دهم، تحت هر شرایط و در هر جایگاهی که باشم.
من در سال ۹۶ وارد کنگره شدم و همزمان با درمان مواد، سیگارم را هم درمان کردم و چه سفر زیبا و آرامی داشتم. نمیگویم راحت بود؛ خیلی هم سخت بود، ولی بهراحتی میشد انجامش داد؛ چراکه من آدرس داشتم، راهنما داشتم و ایشان الگوی بسیار ارزشمندی برای من بودند. امیدوارم هر جا که هستند در پناه خداوند باشند و اگر حال خوبی هم ندارند، به حال خوش برسند. این یک انجام وظیفه است که رهجو از راهنمای خودش تشکر و سپاسگزاری کند.
من سفر بسیار پرفراز و نشیبی داشتم که البته به خوبی گذشت و باوری بود در ناباوری. من هیچوقت باورم نمیشد که بتوانم با تخریب بالای سی سال، سیگارم را درمان کنم. اگر راهش را میدانستم، قطعاً این کار را زودتر انجام میدادم، ولی نمیتوانستم؛ چراکه راه را بلد نبودم. اما به خواست خداوند با کنگره آشنا شدم و راهنما به من آموزش داد. با سیدیهای جناب مهندس و سیدی نیکوتین دکتر حاج رسولی متوجه شدم که در سیگار ۱۷۰۰ نوع سم وجود دارد؛ در حالی که من تا آن موقع فقط نیکوتین را میشناختم. با هر پک زدن، این سمها وارد بدن من میشد و در واقع من هیچ آشنایی با مضرات سیگار نداشتم؛ فقط مصرف میکردم و سیگار کشیدن را یک سرگرمی میدانستم. با خودم میگفتم که این یک عادت است و همیشه با من خواهد ماند؛ ولی با متد DST، همراه با آدامس نیکوتین خوراکی، به مدت ۱۹ ماه سفرم را به پایان رساندم.
سه ماه اول سفر، دوره سازگاری است که بدن به مرور زمان با آن سازگار میشود. روشهای دیگری بیرون از کنگره وجود دارد؛ مثل چسباندن چسب روی بازو یا خوردن قرص، ولی آدامسی که من مصرف کردم، مانند زمانی بود که سیگار میکشیدم. هر زمان به سیگار پک میزدم، فک من تکان میخورد و این آدامس خوردن، کار سیگار را برای من انجام میداد.
روش DST بهترین روش برای درمان سیگار میباشد. البته به نظر من، بیرون از کنگره عملی نیست؛ چراکه این سفر احتیاج به جهانبینی دارد و اگر در لژیون حضور داشته باشیم و سیدیها نوشته شود، قطعاً به این موفقیت خواهیم رسید.
الگوهای زیادی در کنگره هستند که از این گذرگاه سخت، عبور کردهاند، با الگوبرداری از این عزیزان متوجه میشویم که ما هم میتوانیم در جهت درمان سیگار اقدام کنیم؛ البته اگر خواسته داشته باشیم.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.
تایپ: مسافر مرضیه، لژیون اول ویلیام ـ نمایندگی نسترن اصفهان
ویرایش: مسافر هاجر، لژیون هفتم ـ نمایندگی نسترن اصفهان
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز
- تعداد بازدید از این مطلب :
119