می‌توانیم تقدیر خود را با شرکت در لژیون سردار رقم بزنیم

به نام قدرت مطلق الله

دوازدهمین جلسه از دور چهارم سری جلسات هماهنگی لژیون سردار ویژه مسافران نمایندگی دکتر علیرضا(مبارکه) با استادی پهلوان محترم مسافر حسن؛ نگهبانی دنور محترم مسافر محمد و دبیری دنور محترم مسافر یحیی با دستور جلسه «وادی سوم: باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند» در روز یک‌شنبه مورخ ۱۰خردادماه۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حسن هستم یک مسافر. با سپاس از خداوند متعال که توفیق حضور در جایگاه استادی جلسه لژیون سردار را به اینجانب عطا فرموده است، باید بگویم که از یک هفته پیش از این جلسه، به تمرین و آماده‌سازی پرداخته‌ام. در این چند شب که کتاب عشق را مطالعه می‌کردم،

دریافتم که استاد سردار بر ارزش وقت خود و دیگران تأکید فراوان دارند و وقت را بسیار گرانبها می‌شمارند؛ ما در کنگره شانس بزرگی داریم و خداوند به ما روی خوش نشان داده است؛ در کشوری که بسیاری از مردم دچار استرس و نگرانی هستند، ما به این باور رسیده‌ایم که هر آنچه خداوند تقدیر کرده باشد، همان خواهد شد. حتی الان هم نگران شرایط پیروزی یا شکست در جنگ نیستیم زیرا می‌دانیم پیروزی و شکست هر دو به فرمان خداست. این آموزه‌ها را کسانی بزرگ‌تر از ما به ما یاد داده‌اند و ما همان مسیر را ادامه می‌دهیم. سپس به وادی سوم می‌رسیم که می‌گوید: «باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». وقتی برای نخستین بار به کنگره آمدم، تصور می‌کردم که پس از خارج شدن از مواد، دیگر نیازی به پرداختن به خویشتن نداریم، اما بعداً فهمیدم که در هر مرحله از زندگی به این امر نیازمندیم. خویشتن چنان جایگاه مهمی دارد که اجازه نمی‌دهد در زندگی مردم دخالت کنیم؛ چه بسا گاهی از انسان تعریف می‌کنند، اما خود او به خوبی می‌داند در درونش چه می‌گذرد. این پرسش مطرح است که کِی به آن درجه عالی

می‌رسیم؟ شاید پس از مرگ.

اگر پیش از مرگ نرسیم، آیا باز هم به صورت انسان بازمی‌گردیم یا خدای ناکرده به شکل موجودی دیگر؟ ان‌شاءالله در کنگره چنین اتفاقی نمی‌افتد. خداوند این راه کوتاه (میان‌بُر) را به ما نشان داده است. در وادی سوم خواندم که مشکلات ما از تقدیری سرچشمه می‌گیرد که پیش‌تر برای خود رقم زده‌ایم؛ آن دردها و رنج‌هایی که بر ما گذشته، نتیجه کارهای خود ما بوده است. اکنون می‌توانیم تقدیر خود را با شرکت در لژیون سردار رقم بزنیم؛ تقدیر سلامتی، تقدیر ثروت و زندگی راحت برای خود و خانواده‌مان. خوشبختانه همه روش را بلد هستند، اما متأسفانه لژیون سردار کمی خلوت است؛ نه اینکه آموزش‌ها ضعیف باشد، چراکه اگر آموزش‌ها درست نبود، این همه سردار و دنور نداشتیم، ولی نمی‌دانم چه افکاری مانع حضور آن‌ها می‌شود. این خود جزئی از گزینه‌های کنگره است که ما در لژیون سردار بر روی صندلی‌ها بنشینیم و شرکت کنیم تا به جایگاه مطلوب برسیم. پیش از ورود به کنگره، فکر می‌کردم من به هیچ دردی نمی‌خوردم، اما خداوند می‌فرماید هیچ موجودی را بیهوده خلق نکرده و رسول خدا(ص) می‌فرماید هر انسانی رسالتی دارد. ما در کنگره می‌توانیم رسالت خود را پیدا کنیم؛ کاری آسان که در آن هم خود را نجات دهیم و هم به دیگران کمک کنیم.

این وادی، وادی عشق و محبت است که اگر عشق و محبت نباشد، نمی‌توان به داد دیگران رسید و آنان را به درمان راهنمایی کرد. اگر در دل کینه و حسادت باشد، یاری دیگران ممکن نیست؛ نخست باید آموزش دید و خود را اصلاح کرد تا بتوان به دیگران یاری رساند. شعری می‌گوید: «دانی که چرا خدا به ما داده دو دست / یک دست به کار خویشتن‌پردازی، با دست دگر ز دیگران گیری دست». ان‌شاءالله با هر توانی که داریم، چه با دانش، چه با کمک مالی و چه با وقت، در کنگره خدمت کنیم و در رأس این خدمات، لژیون سردار قرار دارد. از اینکه به سخنان اینجانب گوش فرا دادید، سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: مسافر احمد، مسافر محمد
عکس: مسافر مهدی
تایید و ارسال: مسافر حسین