English Version
This Site Is Available In English

در این وادی یاد می‌گیریم که چه هستیم و چه وظایفی بر عهده ماست.(نمایندگی نیلوفر قزوین)

در این وادی یاد می‌گیریم که چه هستیم و چه وظایفی بر عهده ماست.(نمایندگی نیلوفر قزوین)

هفتمین جلسه از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی - عمومی خانم‌های مسافر و‌همسفر نمایندگی نیلوفر قزوین با استادی همسفر مهتاب، نگهبانی مسافر سهیلا و دبیری مسافر فاطمه با دستور جلسه《وادی سوم و تأثیر آن روی من》در روز شنبه ۲ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت 12:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مهتاب هستم یک همسفر

خدا را شاکرم و از خانم مونا تشکر می‌کنم که امروز در این شعبه هستم. دستور جلسه امروز وادی سوم است و تأثیری که بر من دارد. باید بدانیم که هیچ موجودی به جز خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.

باید بدانیم اگر درس‌هایمان را به‌درستی آموزش ببینیم و به آن عمل کنیم به گفتار نیک، پندار نیک و کردار نیک می‌رسیم یا به قول جناب مهندس عمل سالم، کردار سالم، پندار سالم. با این آموزش‌هاست که زندگی ما به سمت سالم‌بودن پیش می‌رود. یاد می‌گیریم که چه هستیم و چه وظایفی بر عهده ماست.

اولین حرکت برای شروع یادگیری، پذیرش است. پذیرش این‌که هر اتفاقی برای ما افتاده است، مقصر خودمان هستیم و اگر همیشه به این مسئله فکر کنیم که مقصر بقیه افراد هستند و ما هیچ تقصیری نداشته‌ایم، از آموزش و جبران عقب می‌مانیم.

تجربه شخصی من از این وادی به این صورت است که؛ من خیلی دوست داشتم اعضای خانواده‌ام خیلی عالی باشند و همیشه در حال قیاس‌کردن بودم. بعد از سال‌ها تحقیق‌کردن کنگره را پیدا کردم و فرزندانم بعد از سال‌ها مصرف‌کننده بودن، به حال خوبی رسیدند و با درس‌های کنگره به این نتیجه رسیدم که؛ حالا من چه وظیفه‌ای دارم؟ فهمیدم من وظیفه دارم بپذیرم و حرف‌های راهنمای عزیزم را به گوش جان بسپارم، زیرا می‌دانم او از هرکسی برای من دلسوزتر است و اوست که قبل از من در این مکان بوده و جلوتر از من قدم برمی‌دارد.

حالا که من این راه پر برکت را پیدا کردم، نباید از دیگران پنهان کنم و بگویم که من مشکل داشتم و در کنگره ۶۰ مشکلاتم حل شده است تا دیگران هم این مکان مقدس را بشناسند.

آقای مهندس می‌گویند: برای آموزش باید به طبیعت دقت کنیم و از آن الگو برداریم. امیدواری را می‌توان از رود یاد گرفت، چون هیچگاه متوقف نمی‌شود و هروقت به یک مانع می‌رسد، یک شکافی ایجاد می‌کند و به دریا می‌رسد و همچنین در مسیرش آبادانی ایجاد می‌کند. پس نمی‌شود بگوییم وقتی ما مسیر خوبی را طی می‌کنیم از حس خوب خود به دیگران نمی‌دهیم؛ چون اگر بخواهیم حس خوب را فقط برای خودمان نگه‌داریم، حس ما از بین می‌رود، مانند آبی که راکد است و بعد از مدتی می‌گندد. از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید ممنونم.


گردآوری و تایپ: مسافر فاطمه - لژیون اول- نمایندگی نیلوفر قزوین

بازبینی و ارسال:همسفر فاطمه

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .