از تاریکی دود تا روشنایی رهایی

به‌نام عشق، به نام رهایی، به نام نوری که در تاریکی راه را نشان داد. روزی که فکر می‌کردم نیکوتین تنها همدم لحظه‌های خستگی من است، تصور می‌کردم دود آرامش می‌آورد و خاموشی پایان دردهاست؛ اما حقیقت چیز دیگری بود. نیکوتین آرام‌آرام جانم را گرفت و من در خواب گران بودم. نمی‌فهمیدم که جسمم خسته و روحم فرسوده شده است. هر روز اسیرتر می‌شدم و نامش را عادت گذاشته بودم.

روزی که با کنگره آشنا شدم، برای اولین بار ⁸قضاوت نشدم و انگشتی به سمتم نشانه نرفت. آن لحظه فهمیدم درمان ممکن است و تاریکی پایان راه نیست؛ بلکه تازه مسیر را به سوی نور باز می‌کند. لژیون ویلیام برای من یک لژیون نبود؛ بلکه پنجره‌ای رو به امید در دل شب‌های ناامیدی بود. من دوباره متولد شدم و یاد گرفتم که سقوط پایان انسان نیست. سال‌ها با دود زندگی کردم و به خود دروغ گفتم که مصرف‌کننده نیستم؛ اما امروز با افتخار می‌گویم که با متد DST توانستم رها شوم. این رهایی اتفاقی نبود. حاصل آموزش صبر، عمل سالم و محبت بی‌چشم‌داشت آقای مهندس بود.

در لژیون ویلیام آموختم که درمان یعنی بازسازی انسان و ساختن دوباره‌ی جسم. امروز دود فرمانده‌ زندگی من نیست. امروز من انتخاب می‌کنم چگونه زندگی کنم. فهمیدم حال خوش خریدنی نیست؛ بلکه نتیجه‌ی دانایی، عمل سالم و خدمت در لژیون سردار است. با تمام وجودم قدردان این مسیر مقدس و خانواده‌ آقای مهندس دژاکام هستم. ویلیام مفهوم بسیار عمیقی دارد؛ زیرا سال‌ها تصور می‌کردم قلیان و سیگار اعتیاد ندارند؛ اما در آموزش‌ها متوجه شدم که نیکوتین یک ماده‌ی مخرب قدرتمند است که مستقیماً روی سیستم ایکس و ساختار بیوشیمی بدن اثر می‌گذارد.

با علم کنگره یاد گرفتم مصرف‌کننده‌ای که گرفتار نیکوتین می‌شود تخریبش تنها در جسم نیست؛ بلکه در روان و جهان‌بینی‌اش نیز اتفاق می‌افتد. نیکوتین با تحریک گیرنده‌های نیکوتینی در مغز باعث ترشح دوپامین می‌شود و فرد به‌صورت موقت احساس آرامش می‌کند؛ اما مصرف مداوم تعادل نروترانسمیترها را به‌هم می‌ریزد و بدن توان تولید مواد شبه‌افیونی را از دست می‌دهد. متد DST بر پایه‌ بازسازی تدریجی جسم است. استفاده از آدامس نیکوتین به‌عنوان داروی جایگزین باعث می‌شود نیکوتین به‌صورت کنترل‌شده جذب شود و سیستم ایکس در طی ۱۰ الی ۱۱ ماه به‌طور خودکار راه‌اندازی گردد.

متد DST، کاربردی و علمی است و بدون شناخت صورت‌مسئله امکان‌پذیر نیست. با داشتن تجربه کافی و پذیرش مصرف‌کننده بودن مسیر درمان را طی می‌کنیم. آقای مهندس با نگاه علمی به این نتیجه رسیدند که باید ماده‌ای جایگزین باشد که هم نیکوتین بدن را تأمین کند و هم مواد سمی دود سیگار را وارد نکند. امروز امید در قلبم زنده است؛ زیرا من دیگر قربانی نیکوتین نیستم؛ بلکه یک مسافرم که دوباره خودش را پیدا کرده است.

هفته‌ ویلیام و خدمت را گرامی می‌دارم؛ زیرا خدمت، قلب تپنده‌ کنگره است. اگر خدمت نباشد عشق جاری نمی‌شود و اگر عشق نباشد رهایی معنا پیدا نمی‌کند. آموختم که حتی یک قدم کوچک در خدمت ارزشمند است. خواسته‌ قلبی‌ام این است که لژیون ویلیام همیشه چراغ راه عاشقان رهایی باشد و سپاسگزار راهنما همسفر سوگل هستم که دوباره به من یاد داد چگونه نفس بکشم و آزاد و رها، بدون دود زندگی کنم.

نویسنده: همسفر سمانه مسافر لژیون ویلیام رهجوی راهنما همسفر سوگل
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی