دومین جلسه از دوره چهل و نهم جلسات آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی خمین با استادی راهنمای محترم مسافر علی نگهبانی مسافر مصطفی و دبیری مسافر امید با دستور جلسه "وادی سوم" در روز پنجشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵ ساعت۱۶:۳۰ شروع به کار کرد.
سلام دوستان علی هستم یک مسافر؛
در ابتدا سپاسگزار خداوند هستم که اجازه داد در این جایگاه بشینم و از شما آموزش بگیرم، انرژی خیلی بالایی از دیدن شما عزیزان گرفتم.
امروز دو دستور جلسه داریم که یکی جشن آزادمردی راهنمای محترم آقا امیر است و هیچ چیز از این بهتر برای یک راهنما نیست، دستور جلسه دوم هم وادی سوم است؛ خب پیام من راهنما در ابتدا درمان قطعی اعتیاد و اینکه با هر روشی میتوان ترک کرد ولی درمان فقط در کنگره ۶۰ اتفاق می افتد، وقتی صحبت از وادیها میشود هواسم پیش مثلث درمان است که همه دستور جلسات کنگره ۶۰ روی یکی از اضلاع مثلث درمان فرود می آید و وادی ها روی ظلع جهانبینی فرود می آید، تعریف جهانبینی گفتیم آنچه نسبت به جهان درون و بیرون خودم دریافت، برداشت و احساس میکنم، برداشت میشود: وقتی من یکسری چیزها را خودم میفهمم یعنی تراوشات ذهنی خودم هستند، حالا باید دید از این وادی من چه چیزی دریافت و برداشت کردم، وادیها یک صور آشکار دارند و یک صور پنهان، در صور آشکار وادیها از دل قرآن بیرون کشیده شده اند، مانند چهل قاعده شمس و هفت وادی عطار که تماما در این چهارده وادی جمع شده اند، ما برای درمان اعتیاد احتیاج به یک مسیر داریم و این وادی ها مسیر را برای ما معین ومشخص میکنند. یک رهجو وقتی با این وادیها سفر میکند تمام مشکلات و موانع را بررسی میکند و از آنها عبور میکند. این وادی چند کلید دارد که به آنها اشاره میکنم، اول میگوید باید بپذیرم اعتیاد را درون خودم تا درمانش کنم، وقتی میپذیرم تازه درد را میفهمم و میتوانم درمانش کنم، این وادی به من میگه باید روی پای خودت باشی همه چیز درون خود توست، چهار وادی اول فنداسیون جهانبینی است و بعد میگوید برای اعتیاد خودمان هم دنبال مقصر نگردیم زیرا آقای مهندس میفرمایند برای اعتیاد به مواد مخدر باید ۳۰۰ مرتبه مواد مصرف کنی تا معتاد بشوی، دوستان فرق کنگره ۶۰ با سایر روشها در همین است بار درمان ۱۰۰% روی دوش خود رهجو است و وقتی رهجو متوجه شود همه چیز گردن خودش است به یک باور میرسد و این باور میتواند از گردنه های سخت عبورش بدهد.
دستور جلسه دوم اما جشن آزاد مردی و پنج سال رهایی آقای امیر؛ 
آقای امیر هم مثل همه ما هیچ چیز را باور نداشت و آمده بود که یک سری بزند و برود، نیامده بود که بماند ولی ماند وهمه مشکلات را تحمل کرد و گوش به فرمان بود. امتحان داد و در ناباوری خودش امید ایجاد کرد و خدمتگذار شد. فرق انسان با مخلوق در بندگی است چه کسی بنده است کسی که در بند نیست، چه کسی در بند نیست، کسی که خدمت گذار است. ایشالا که شال نارنجی گردنش ببینیم. ممنونم.
سلام دوستان امیر هستم یک مسافر؛
خداوند بزرگ را شکر میکنم که در کنگره حضور دارم، تشکر میکنم برای مشارکت دوستان، از گروه مرزبانی و نشریات تشکر میکنم و همچنین از علی آقای عزیز.
من اوایل کرونا وارد کنگره شدم، به من گفتند برو یکی دو ماه دیگه بیا، تازه شربت هم نبود، برج ۲ آمدم و برج ۱۲ رهایی گرفتم. مجازی رهایی گرفتم. من هم با حال خراب وارد کنگره شدم، قبل از کنگره درآمدم خوب بود وزندگی روبه راهی داشتم اما حالم خوب نبود، اضطراب داشتم و دائما از زمین و زمان گلایه میکردم و فکر میکردم حال خراب من به خاطر شغلمه، تصمیم به عوض کردن شغلم گرفتم و همه دارایمو ازدست دادم وحالم خرابتر شد به همین خاطر بیشتر در منجلاب اعتیاد فرو رفتم. در این مدت یک نفر همکارم شد وکنگره رابه من معرفی کرد اما من ساده از کنارش گذشتم ولی روز به روز اوضاع بدتر شد تا اینکه به فکر ترک کردن افتادم چون نمیدانستم کنگره چی هست، ماندگار شدیم و به رهایی رسیدیم، این صحبتها را برای این گفتم که بدانید در چه جایگاهی هستید و قدر آن را بدانید. آن روز شاید آن اتفاقات افتاد که من وارد اعتیاد شدم تا بروم و چند نفر دیگر هم با خودم بیاورم. همیشه علی آقا در لژیون میگفتند مجانی چیزی به کسی نمی دهند باید بهایش را بپردازی ومن پرداختم و بهترین اعمال نصیبم شد. کنگره گنجینه ای است که به هرکس نمی دهند و مشکلات باید پله هایی برای پیشرفت تو باشند فقط بابد صبور باشید، بمانید و خدمتگذار باشید و در آخر به قول آقای مهندس ما فقط به کسانی کمک میکنیم که کمک بخواهند. سپاسگذارم.
تهیه وتنظیم : گروه خبری سایت نمایندگی خمین
- تعداد بازدید از این مطلب :
151