مسیر جبران

همسفر اکرم

می‌توان گفت انسان تنها اجازه قضاوت درمورد خود را دارد؛ چرا که تفاوت قضاوت درمورد خود و دیگران بسیار است. وقتی درمورد رفتار دیگران قضاوت می‌کنیم، ممکن است دچار سوءظن شویم. بر اساس آموزه‌های کنگره، باید این موقعیت را به حُسن ظن تعبیر کنیم؛ یعنی با دیدنِ جنبه‌های مثبت، عمل فرد را توجیه نماییم، چرا که ما به تمام زوایای وجودی او جاهل هستیم. اما در مورد قضاوت درباره خود، اوضاع فرق می‌کند؛ زیرا هدف ما تربیت نفس اماره است، هر قضاوتِ درونی درباره اعمال ضدارزشی‌مان باید با سوءظن همراه باشد تا نفس اماره فرصت جولان نیابد؛ زیرا ما در مورد خود عالِم هستیم نه جاهل، ثمره چنین قضاوتی، پالایش و تزکیه نفس است.

قضاوت خداوند با قاضیان بشری متفاوت است؛ قاضیان بر اساس عدالت حکم می‌کنند، اما خداوندِ قادر مطلق، بر اساس لطف و فضلش با ما برخورد می‌نماید؛ البته به شرطی که خود ما با قضاوتِ صحیح، خود را پالایش کرده باشیم.از بخششِ خداوند گفتیم؛ همان واژه‌ای آشنا که بارها درباره آثار آن سخن گفتیم. بخششی که مرز مادی و معنوی ندارد و می‌توان آن را نثارِ همه کرد، ما هم که قطره‌ای از اقیانوس صفات الهی هستیم، قادر به بخشش خود و دیگران نیز می‌باشیم.

چگونه خودرا ببخشیم؟زمانی‌که متوجه عمل اشتباه خود شدیم و در مسیر جبران گام برداشتیم، باید خود را ببخشیم تا گرفتار ناامیدی نشویم. وقتی تکلیف را با خودمان روشن کردیم و خود را بخشیدیم، با ذهنی آرام می‌توانیم از آن‌چه داریم به دیگران ببخشیم که این خود، یک جبران خسارت عالی است.

منبع: سی‌دی‌ قضاوت و جهالت
نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم)
رابط‌خبری: همسفر فخری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم)
ویرایش: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر طاهره (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی شفا مشهد