«باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمیکند». در کنگره۶۰، وادیها راهنمای مسیر رشد و تکامل اعضا هستند. وادی سوم بر این اصل تأکید دارد و اولین قدم برای شناخت جهان بیرون و جهان درون است.
انسان بیش از هر موجود دیگری به خودش فکر میکند. این تفکر میتواند سازنده یا مخرب باشد. در کنگره۶۰ تلاش بر این است که تفکر به سمتی هدایت شود که به خودشناسی و درمان کمک کند. وادی سوم به ما میآموزد که اولین قدم، پذیرش است؛ بپذیریم که ما مسئول افکار و اعمال خودمان هستیم. بیاموزیم چگونه افکارمان را پالایش کنیم و تفکراتی را پرورش دهیم که به رشد و تعادل ما کمک کند.
این وادی در واقع پایه و اساس پذیرش مسئولیت است. فرد یاد میگیرد که برای مشکلاتش، در گذشته و حال دنبال مقصر نگردد. شاید دیگران، جامعه، خانواده، دوست یا حتی شرایط زندگی در بهوجود آمدن مشکل نقش داشته باشند؛ اما مسئولیت حل کردن مشکل به عهده خود شخص است.
این وادی میگوید: از دیگران انتظار نداشته باشیم که ما را نجات دهند؛ زیرا انتظار از دیگران باعث ناامیدی، سکون و وابستگی در شخص میشود. ما نباید دنبال معجزه باشیم؛ معجزه فقط و فقط در تغییر نگاه و تلاش اتفاق میافتد. اول جمله از کلمه باید استفاده شده که به معنای یک قانون ضروری برای رشد و بقا است و انسان باید جهانبینی خود را قوی کند تا زمینهساز عمل باشد.
نویسنده: همسفر مینو رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون ششم)
ویرایش: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان
- تعداد بازدید از این مطلب :
57